นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

charlie2
Ico64
สุภัคพร กัณหาภัณฑ์

ภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1290
ความเห็น: 7

ฝากไว้......เตือนใจ

บล็อกแรก ฝากข้อคิดค่ะ

ฝากไว้สะกิดใจ

 คนที่ไม่เคยบอกความจริงกับชีวิตตัวเองว่า

“เดี๋ยวก็ตาย”

เป็นคนที่น่าเป็นห่วงยิ่งนัก

คนที่ไม่ยอมรับความจริง บนความจริงที่ปรากฏกับชีวิต

เป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในโลก

พระสวด

“กุสะลา ธัมมา อะกุสะลา ธัมมา...”

พระสวดไปใจยังวุ่นวาย รับรู้ไม่ได้ว่าสวดอะไร คงสวดให้ผู้ตาย

ฟังเรานั่งเฉยๆ ก็พอ ฟังพระสวดเพื่อมารยาท

คงพลาดอานิสงส์ ใจคงไม่เข้าใจ ถ้าฟังไปภาวนาไป

ใจคงเห็นความจริงว่าที่นอนนิ่งๆ นั่นมิใช่ใคร

คนเคยมีหัวใจเช่นเรา วันนี้เป็นโอกาสเขา

“พรุ่งนี้อาจเป็นโอกาสเรา”

เคาะโลง

เสียงเคาะโลง มีเสียงพูดเบาๆ จากผู้เคาะว่า

“รับศีลนะ ทานข้าวนะ ฟังพระสวดนะ” ทำไปเพื่ออะไร

หรือเพียงแค่เคยทำตามกันมา

หรือว่า “เคาะประชดคนเป็น”

ในยามมีชีวิตอยู่ เตือนแค่ไหนก็เตือนเถิด

ดูเหมือนไม่สนใจกับสิ่งเหล่านี้ ในยามนี้เตือนไปก็คงไร้ความหมาย

“สิ่งที่ดีเร่งขวนขวาย”

วัว ควาย ช้าง ม้า ยามมันมรณาประโยชน์ได้

มนุษย์นี่ซิเน่าเปื่อยสูญเสียเปล่าไป ดีชั่วที่ทำไว้ส่องให้โลกเห็น

อาหารหน้าโลง

ชีวิตใครบางคน ถ้าไม่ตาย ก็คงไม่มีใครให้ความสนใจมากมายเช่นนี้

อาหาร ผลไม้นานาชนิด จัดเรียงรายด้านหน้าโลง สิ่งใดที่ผู้ตายชอบใจ

แพงแค่ไหนก็แสวงหามา เพื่อเป็นเครื่องเซ่นแด่ดวงวิญญาณ

ถ้าเหตุการณ์เช่นนี้เกิดในยามผู้ตายมีชีวิตอยู่ เราคงได้เห็นสีหน้า

และได้รับคำขอบใจ อาหารก็ยังคงเป็นประโยชน์อยู่แก่ผู้รับด้วย แต่เวลานี้...

ทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างคงอยู่สภาพเดิม

บุคคลที่จะรับวัตถุสิ่งของเรา ขณะนี้เขาไม่รับรู้อะไรแล้ว

หรือว่าทำไป เพียงเพื่อสนองความรู้สึกเรา ในยามมีชีวิตถ้าเราแสดงออก

ซึ่งความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้แก่กัน คงจะเป็นสิ่งที่ดีกว่าเหตุการณ์

“อาหารหน้าโลง” เป็นแน่

 ชุดสีดำ

ในยามสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก หรือญาติมิตร คงไม่มีใครคิดที่จะดีใจ

พกพาความสุขและรอยยิ้มหรอกนะ

สีดำ...สีแห่งความทุกข์ โลกให้ความหมายไว้เช่นนั้น

ในยามมีงานศพ เรามักพบแต่คนใส่ชุดสีดำส่วนมาก

บ่งบอกว่า “กำลังไว้ทุกข์” ความจริงแล้วความทุกข์ของคน

ใช่ว่าจะมีเรื่องความตาย สิ่งเดียวที่หาได้ไม่ “การเกิด การแก่ การเจ็บ ความผิดหวัง”

สิ่งเหล่านี้ก็คือความทุกข์ทั้งสิ้น การใส่ชุดสีดำมางานศพ

เพื่อบอกว่าเป็นการไว้ทุกข์ เป็นการทำตามประเพณี

แต่ถ้าจะให้ดีต้องไว้ทุกข์ด้วยใจ เพ่งถึงสภาวะความพลัดพราก

ความไม่แน่นอน และบอกตัวเองว่าเหตุการณ์เช่นนี้ คงต้องเกิดขึ้นกับเรา

ทอดผ้าบังสุกุล

เสียงพระบริกรรมในขณะพิจารณาผ้าบังสุกุลว่า...

“อะนิจจา วะตะ สังขารา อุปปาทะวะยะธัมมิโน

อุปปัชชิตตะวา นิรุชณันติเตสัง วูปะสะโม สุโข”

แปลความว่า...ร่างกายนี่หนอ ไม่เที่ยงแท้แน่นอน มีการเกิดขึ้น ตั้งอยู่

และแตกสลายไปเป็นธรรมดา การพิจารณาร่างกายให้เห็น

เป็นธรรมดา นั่นแหละหนา “คือความสงบสุข”

บทพิจารณาบทนี้ ถ้ามีในใจใคร ถ้าสิ้นลมหายใจไปดูไม่จำเป็น

ที่จะให้พระรูปใดต้องมาพิจารณา แต่...ดูเหมือนว่า

คนไม่กล้าพิจารณาเพราะกลัวว่า “จะตายไว”

ดอกไม้จันทน์

ดอกไม้จันทน์นับพันดอกที่เหล่าญาติมิตรวางไว้

เพื่อไว้อาลัยกับการจากไปของบุคคลที่ตนรัก

บางคนวางลงทั้งน้ำตา ในใจบ่นว่า “ไม่น่าเลย”

บางคนวางลงพร้อมเสียงร้องไห้ในใจบ่นว่า “ทำไมต้องตายด้วย”

บางคนวางลงพร้อมด้วยความสลดใจ ในใจบ่นว่า

“เราก็จะเป็นเช่นคุณ”

บางคนวางลงพร้อมในใจสงบนิ่งในใจ “ไม่ได้คิดอะไรเลย”

ดอกไม้จันทน์ดอกนั้นไม่คู่กับตัวฉันในวันทีนี้ แต่....

จะคู่กับฉันในวันที่ฉันสิ้นลมหายใจ.....

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): ข้อคิด
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 15 ธันวาคม 2554 13:20 แก้ไข: 15 ธันวาคม 2554 13:20 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Charlie 5 (Tikky), Ico24 Monly, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เป็นเรื่องที่เตือนใจเราได้มากมายค่ะ จงใช้ชีวิตในทุกวันอย่างคุ้มค่าที่สุดค่ะ

ธรรมที่เป็นกุศล ก็มี

ธรรมที่เป็นอกุศล ก็มี

เรื่องราวของปรมัตถธรรมที่พระ(สงฆ์)ท่านนำมาแสดง (สวด) นั้น เพื่อให้เราทั้งหลายได้พิจารณาธรรม แต่ด้วยถ้อยคำที่แสดงเป็นภาษาบาลี ผู้ที่รับฟังมีบ้างที่ไม่เข้าใจในภาษา จึงนั่งพิจารณาว่าพระท่านจะ สุโข เมื่อไหร่

ดอกไม้จันทน์และสังขารคือหนึ่งเดียวกัน สังขารคืนสู่ดอกไม้จันทน์ ดอกไม้จันทน์แสดงสังขาร

เราเอง

ยินดีต้อนรับ สำหรับการ "พิจารณาธรรม" ในวงแชร์ครับ

เราเอง

Ico48
ช.ช่าง [IP: 172.31.80.213]
15 ธันวาคม 2554 13:49
#72950

ตอนเกิดเราร้องไห้แต่คนอื่นๆเขาหัวเราะ/เมื่อเราตายคงไว้แต่ความดีคนอื่นจะต้องร้องไห้

ข้อเขียนที่ดี จากคนที่ดี จากพระที่ดี

ทุกอย่างที่กระทำในพิธี เป็นเครื่องเตือนใจ "คนเป็น" ทั้งนั้น

ความพลัดพรากจากคนที่เรารู้จัก และรัก นั่นทุกข์แก่ผู้ที่อยู่ใกล้ชิด "คนเป็น" แต่สำหรับคนที่จากไปนั้น หมดทุกข์ และจะเหลืออะไรให้ "คนเป็น" ได้มีความสุข นั่นคือ ความดีงามของคนที่จากไป

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.170.78.142
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ