นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1782
ความเห็น: 6

นักวิทยาศาสตร์ ศูนย์เครื่องมือวิทย์ฯ

คนดีที่โลกลืม

 

 

 

หายไปนานนนนนนนมากกกกกกกก(นับ น กับ ก ได้กี่ตัวคะ)

สำหรับบันทึกแบบพอจะมีสาระ พอดีว่าไม่ถนัดสาระเท่าไหร่

 

อยากจะบอกว่า ตั้งแต่เด็ก จน เรียนม.3 ไม่เค๊ย ไม่เคย

ไม่คยคิดจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ นักวิชาการ หรืออะไร

ทำนองนี้เลยแม้แต่น้อย เพราะชอบ ดนตรี รำไทย ศิลปะเปรอะๆเสียมากกว่า

พอมา ม.ปลาย ก็ต้องเรียนสายวิทย์ เพราะที่บ้านไม่ยอมให้เรียนศิลป์คำนวณ

ทั้ง ๆ ที่ชอบคณิตศาสตร์ มากกว่าวิชาใด ๆ ที่เรียนตอน ม.ต้น

จับพลัดจับผลูได้มาเรียน คณะวิทยาศาสตร์ ที่ ม.อ. ก็ยังลังเล

ไม่กล้าจะเลือกเรียนเอก คณิตศาสตร์ หรือแม้แต่คอมพิวเตอร์

ที่ค่อนข้างจะชอบมากกว่าเคมี กลัวเลือกแล้วไม่ได้ตามที่หวัง

อีกอย่าง ไม่รู้เสียเลยว่า เรียนเอกคณิตศาสตร์ไปแล้วทำงานอะไร

นอกจากเป็นคุณครูสอนคณิตศาสตร์...แล้วก็ไม่เลือกเรียนสถิติ

เพราะไม่รู้อีกแหละว่าเอาไปทำงานอะไร ที่ไหน ยังไง

(ต้องโทษครูแนะแนวที่ไม่มีการหาข้อมูลที่ดีพร้อมให้เด็ก)

สุดท้ายมาลงเอยที่ภาควิชาเคมี ที่เก่าแก่ที่สุดในคณะ

 

เมื่อเลือกที่จะเรียน ก็เลือกที่จะรัก หนูณิชรักการทำแลบที่สุด

มันสนุกดี ได้เอาโน่นผสมนี้ เอาสารนั้นทำให้เป็นสารนี้

ชอบที่สุดก็ตอนปี 1 ที่ทดสอบหาหมูฟังก์ชันต่าง

และการไทเทรต กรดเบส เพราะ indicator จะมีการเปลี่ยนสีเมื่อ

มีการเปลี่ยนแปลง pH สีสวย ๆ ทั้งนั้น แดง ชมพู เขียว ฟ้า ใส

 

พอขึ้นปี 3 ชอบมากกับการเรียน instrument เครื่องมือวิเคราะห์ทางเคมี

ทั้ง GC, HPLC, AAS, UV-Vis และยังมีวิชาเรียนที่เป็น advance instrument อีกด้วย

ด้วยเหตุนี้ ทำให้หนูณิช ได้มีโอกาสก้าวมาสมัครเป็นนักวิทยาศาสตร์

ที่ศูนยเครื่องมือแห่งนี้ มาเรียนรู้การทำงาน มาเรียนรู้ชีวิตนักวิทย์

 

 

เช้ามาทำงาน สิ่งแรกที่ทำคือ.......เซ็นชื่อเข้างานซิคะ อิอิ

คือว่า เช้าเราก็ต้องมาเช็คดูว่า เมื่อวานเรารับตัวอย่างไปครบถ้วนหรือยัง

หลังจากเสร็จภาระกิจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ สนล(สำนักงานเลขานุการ ชั้น 1)แล้ว

ก็ได้เวลาลงห้องปฏิบัติการเครื่องมือวิจัยฯกันแล้วค่ะ (อยู่ชั้น G)

ต่างคนต่างมีเครื่องมือและวิธีปฏิบัติแตกต่างไปตามที่ได้รับมอบหมาย

หนูณิชก็ทดสอบ น้ำดี น้ำเสีย โลหะหนัก ซะส่วนมาก

นอกจากเราจะต้องทดสอบได้ถูกต้องแม่นยำ ตามวิธีปฏิบัติ แล้ว

เรายังต้องคิดหา หรือปรับปรุงวิธีทดสอบใหม่ ๆ ให้หลากหลายอีกด้วย

ถ้าตัวอย่างที่ไม่เคยทดสอบมากก่อนก็ต้องหาข้อมูล

ว่ามี บทความไหนลงไว้ว่าทำอย่างไรบ้าง ดีนะที่ศูนย์ฯเรา

มีคอมที่ต่ออินเตอร์เน็ตทุกเครื่อง แถมแต่ละเครื่องก็เชื่อมต่อถึงกันได้หมดเลย

 

ถ้าการทดสอบมีปัญหา ก็ต้องเป็นนักวิทย์อีกแหละคะที่ต้องโทรไป

หรือติดต่อในรูปแบบอื่นๆ ไปถึงตัวเจ้าของตัวอย่าง

 

หรือบางทีเราวางแผนการทำงานไว้แล้ว ลูกค้าเกิดใจป้ำ

บวกความร้อนใจอยากได้ผลทดสอบด่วน เราก็ต้องรีบหูฉี่

เอาใจใส่ให้ลูกค้าอีกคะ นอกจากทดสอบเองแล้วยังต้อง

ออกรายงานผลเองอีกด้วย ชื่อลูกค้าเอย ที่อยู่เอยต้องหาเองค่ะ

ในบางรายที่ใส่มาไม่ครบ หรือเขียนไม่ชัดเจน หรือบางที

ให้ข้อมูลภาษาไทย แต่จะเอาผลภาษาอังกฤษ มันก็ตกมาที่

นักวิทย์อีกแหละคะนั่งหา นั่งเปิด กุเกิ้ล เห้อ กว่าจะเสร็จสัก

หนึ่งงาน ก็ปาไป 5-7 วัน แต่ก็ยังมีลูกค้าบางราย

บอกว่า แค่เอาเข้าเครื่อง ๆจุ่ม ๆ นี่นะ ใช้เวลาตั้ง 5 วัน

(เมื่อก่อนตอนเป็นลูกค้าก็คิดยังงี้ อิอิ)

ยังคะ ออกรายงานผลเสร็จแล้วต้องคิดค่าบริการด้วยค่ะ

คิดผิดโดนชดเองนะคะเนี่ย...ต้องระวังอย่างมาก

เช่นเดียวกัน ลูกค้าบางก็บอกเหมือนเดิมว่า

จุ่มละ 200 เลยหรอพี่ทำไมแพง....อึ้งเลยคะตอบไม่ถูก

เพราะถ้าให้ตอบจนเข้าใจน่าจะใช้เวลานาน

รายงานผล พออกมาแล้ว ก็ผ่านการตรวจจากหัวหน้างาน

หัวหน้าฝ่าย บางฉบับอยากได้ลายเซ็นเจ้านายก็ต้อง

รบกวนเจ้านายตรวจด้วยอีกคน...โอววววววว

ทำไมมันวุ่นวายเยอะแยะกระบวนการเยี่ยงนี้

 

แต่เราก็ทำกันได้อย่างเป็นระบบ ระเบียบค่ะเพราะเรามี

มาตรฐานการควบคุมคุณภาพ ISO9000 มาการันตี

มีบางท่านคุยกะหนูณิชว่า เอาไปทำไม ISO

สู้ทำให้เห็นจริงไปเลยว่าเราเจ๋ง เราทำอะไรได้บ้างทำเลย

นั่นมันก็ดีอยู่หรอกคะ แต่การมีระบบระเบียบ แบบแผน

ที่ปฏิบัติไปในทิศทางเดียวกัน มีนโนบาย มีเป้าหมาย

ทำให้เราเดินหน้า ก้าวไปได้อย่างไม่หลงทางไงคะ จริงไหม ???

ถึงแม้มี  ISO เราก็ดังได้ อย่างน้อย ๆ ในเวทีนี้ เราก็ดังขึ้นตั้งเยอะแล้ว

 

 แต่ผลถึงมือลูกค้า ทั้งที่เป็น อาจารย์ นักศึกษา แม้แต่ลูกค้าเอกชน

เค้าก็ใช้ผลนั้นเพื่องานของเค้า หากผลทำท่าว่าจะผิดพลาด หรือไม่เข้าใจ

ในสิ่งที่รายงานไป (มีด้วยนะ กรณีนี้) ก็จะคิดถึงนักวิทย์ฯอย่างเรา ๆ

แต่ผลที่ตรงใจเค้าก็ยิ้มแล้วเดินจากเราไป...อาจไม่กลับมาอีกเลย

ถ้าเค้าเสร็จงานแล้ว....บางรายมีการขอความอนุเคราะห์ผ่านเจ้านาย

หากค่าใช้จ่ายสูงเกินไป พอเสร็จงานก็เลิกแล้วกันไปอีก

 

เห้อ...นี้แหละน๊า คนเบื้องหลังก็ทำได้เท่านี้แหละ

ใจจริงอยากให้ใจกว้างกันสักนิด เอื้อเฟื้อกันสักหน่อย

หากท่านใช้บริการทางศูนย์เครื่องมือวิทย์ฯแล้ว

งานเสร็จแล้ว อาจจะได้ไปเผยแพร่ ไปตีพิมพ์แล้ว

ก็เอามาเผยแพร่เหล่านักวิทย์ที่ท่านเคยมาใช้บริการบ้างก็ดีนะคะ

หนูณิชว่า มันเป็นกำลังใจในการทำงานอย่างดีเลยคะ.....

 

เป็นไงคะ ชีวิตนักวิทยาศาสตร์  คนดีที่โลกลืม

 

 

 

 

 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: บริการวิชาการ
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 06 มกราคม 2551 00:26 แก้ไข: 28 กุมภาพันธ์ 2551 11:40 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

หนูณิชต้องคิดแบบนี้นะคะว่า ปิดทองหลังพระไปเรื่อย ๆ สักวันหากมันมากพอก็จะล้นออกมาข้างหน้าให้คนเห็นเอง

ช่วงนี้!ทองแพงปิดมากๆชักจะจน (ล้อเล่น)

ทุกๆอย่างต้องใช้ระยะเวลาในการพิสูจน์ 

สู้ สู้ ค่ะ รุ่นน้องวิดยา เคมี ...จากรุ่นพี่ (Sc. 21)

DaDa ก็ นักวิทยาศาสตร์ ศูนย์ฯ เช่นกัน

มาเป็นกำลังใจให้ ตัวเอง และ หนูณิช รวมทั้ง ชาวศูนย์ฯ ทุกคนนะ 

เป็นกำลังให้ด้วยคนคร้าบบ..ความดีไม่สูญหายอยู่ที่ใจเราคร้าบ

ตรงใจจริงๆ สู้ๆนะ (บอกกับตัวเองด้วย) (^_^)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.222.93
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ