นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 6128
ความเห็น: 4

สองปีเต็มกับเส้นทางสายปริญญาเอก (ของลิงซนๆ ตัวนี้)

ฝึกไว้ ฝึกไว้ เหนื่อยหน่อยก็ไม่เป็นไร ถ้าผ่านอะไรยากๆ ได้ อีกหน่อยก็จะสบาย - ยอมลำบากตอนนี้ ดีกว่าลำบากทีหลัง

ปีหนึ่งๆ ผ่านไปไวจริงๆ ครับ ได้แต่ก้มๆ เงยๆ อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ นี่ก็ถึงเวลาลงทะเบียนอีกแล้ว เฮ้อ!

นักศึกษาปริญญาเอกที่นี่ ยุ่งแ่ค่ปีละครั้งเดียว ทั้งลงทะเบียน ต่อประกันสุขภาพและวีซ่า

หน้าที่ของนักศึกษาอย่างเรา คือ ต้องลงทะเบียนออนไลน์ (เพิ่งเริ่มปีนี้ครับ) และเตรียมเอกสารต่อวีซ่าให้ครบครัน แล้วก็ไปเข้าแถว จ่ายเงิน จากนั้นเจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยจะจัดการให้หมดเลย

 ..............................................................

ผมนั่งนึกๆ ว่าปีที่แล้ว ทำอะไรไปมั่ง นึกดูแล้ว ผมรู้สึกว่ามีสิ่งที่คิดจะทำ  แต่ไม่ได้ทำมากกว่าสิ่งที่ได้ทำ ยิ่งถ้านับเฉพาะสิ่งที่ทำสำเร็จอย่างที่ใจหมายแล้วละก็ ยิ่งน้อยลงไปใหญ่....  ชีวิต (ของผม) ก็เป็นยังงี้แหล่ะครับ

...............................................................

 จาก บันทึกนี้ คงจะเห็นนะครับ ว่าสัญญาระหว่างผมกับอาจารย์ที่ปรึกษาของผมมีอะไรบ้าง ถึงแม้อาจารย์ที่ปรึกษาของผมจะย้ายไปออสเตรเลียแล้ว แต่กว่าผมจะจบได้คงต้องทำอะไรที่อย่างน้อยก็ต้องใกล้เคียงกับสิ่งที่ตกลงกันไว้ ท่านไปแต่ตัวครับ แต่ยังตามงานจากผมอยู่เรื่อยๆ

Three Conferences กับ Four publishable papers เฮ้อ เหนื่อยเอาการทีเดียว กว่าจะจบ แต่ก็ยังดี ที่เอาแค่ "ส่งไปตีพิมพ์" ไม่ใช่ "ได้รับการตีพิมพ์"

ปีแรก (ปี 2007) ผมเก็บมาได้ หนึ่ง Conference ครับ คือ the first New Zealand Management Accounting Conference - Auckland 12-13 April/07 ผมเคยเขียนถึง Conference นี้ไว้เล็กน้อยที่ บันทึกนี้ ครับ

ปีที่สอง (ปี 2008) เก็บมาได้อีกหนึ่ง Conference คือ  Global Accounting and Organizational Change Conference - Melbourne 9 -11July/08

 ที่จริงแล้ว ปีนี้ ก็ Submit ไปอีกหนึ่งแล้ว แต่ Paper คงยังไม่ถึงขั้น เลยได้แค่นำเสนอแบบ Poster ผมก็เลยต้องสละสิทธิ์ แต่อย่างไรก็ตาม Reviewers สองคนที่อ่านงาน ก็ได้ให้คำแนะนำไว้ดีครับเอามาปรับปรุงบทความได้เยอะทีเดียวครับ

ตอนนี้ บทความดังกล่าวปรับปรุง (น่าจะ?) เสร็จแล้ว และได้ส่งไปยังอีก Conference แล้ว กำลังรอผลอยู่ ว่าจะออกหัวหรือก้อย (แอบเข้าข้างตัวเองว่าครั้งนี้ไม่น่าจะมีปัญหาแล้วอะไรแล้วน่ะ ประมาณว่า จุดอ่อนต่างๆ ได้รับการซ่อน -- แฮ่ะๆ ไม่ช่ายครับ -- ไ้ด้รับการแก้ไขแล้วตะหาก) จะออกหัวหรือก้อยก็ไม่เป็นไรครับ ยังมีเวลา...(ที่จริงแล้ว อีกไม่มากหรอกครับ เวลาที่เหลือ)

ส่วนการส่งบทความไปตีพิมพ์ก็ทำไปได้ครึ่งนึงแล้วครับ

บทความแรกส่งตรงไปตีพิมพ์โดยไม่ผ่าน Conference โดยได้ส่งไปตั้งแต่เดือนมีนาคม และได้รับผลกลับมาแล้วครับ...น่าพอใจทีเดียวครับ

Revise and Resubmit

ผลออกมาแบบนี้ก็ได้แต่แอบปลื้มครับ เพราะ Journal นี้เป็น A Ranking  Jounal (สูงสุด A* star ครับ) ของทั้ง อังกฤษและออสเตรเลีย ที่ชอบใจมากๆ คือ  Reviewers ของ Journal นี้ครับ ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาก และให้กำลังใจดีมากด้วย

บทความที่สอง ซึ่งแก้ไขจาก Conference แรก ได้ส่งไปตั้งแต่ปลายกรกฏาคม และก็ได้ผมกลับมาแล้วเช่นกันครับ...อันนี้ก็ไม่ต้องเดาเช่นกันครับ

Revise and Resubmit

แต่บทความนี้จะได้รับ Comments สาหัสหน่อย ประมาณว่าให้แก้ทั้ง Paper เลย แต่ก็ยังสุขใจดี เพราะ Journal นี้ ก็อยู่ใน Rank ดีครับ ออสเตรเลียให้อยู่ใน Rank C แต่ อังกฤษให้อยู่ใน Rank A (ก็อย่างว่าครับ Journal ของอังกฤษนี่ครับ)

 ได้แต่บอกตัวเองว่า "ฝึกไว้ ฝึกไว้ เหนื่อยหน่อยก็ไม่เป็นไร ถ้าผ่านอะไรยากๆ ได้ อีกหน่อยก็จะสบาย - ยอมลำบากตอนนี้ ดีกว่าลำบากทีหลัง"

ตอนนี้วางแผนไว้ว่าแก้วิทยานิพนธ์ให้เสร็จ และส่งให้ผู้เชี่ยวชาญทางภาษาตรวจให้ และระหว่างที่กำลังรอก็จะได้จัดการส่งอีกสองบทความไปตีพิมพ์

เนื่องจากข้อตกลงกับอาจารย์ที่ปรึกษาที่ว่า หนึ่งในสี่บทความน่าจะถูกส่งไป A Ranking Jounal ซักหนึ่งบทความนั้น ได้ทำสำเร็จแล้ว (Australian Ranking ) การส่งบทความที่เหลือก็ไม่กดดันมากครับ แต่ยังไงก็จะพยายามส่งไปยัง Journal ที่ Indexed ใน SSCI หรือ SCOPUS (ประมาณว่าจะพยายามครับ แต่ไม่รับปาก -- บอกตัวเองไว้ จะได้ไม่เครียด)

 ..............................................................

ตอนนี้ก็ยังปวดหัวกับการแก้วิทยานิพนธ์ครับ หลังจากแก้เสร็จก็ยังต้องมีอีกหลายขั้นตอนครับให้ปวดหัวเล่นๆ (ปวดจริงๆ มามากแล้ว) 

แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าเทียบกับทำงานเป็นอาจารย์ที่คณะเทคโนโลยีและการจัดการ กับการเรียนปริญญาเอก ขอบอกว่า การทำงานเหนื่อยกว่ามากครับ ต้องปวดหัวหลายเรื่อง แต่อยู่ที่นี่ ปวดหัวหนักๆ แค่เรื่องเดียว คือ เรื่องเรียน

 แต่ใครที่กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่หรือจบแล้ว คงจะไม่ลืมนะครับว่า เวลามันปวดหนักๆ น่ะ เ็ป็นยังไง...


 

สร้าง: 16 มกราคม 2552 20:34 แก้ไข: 17 มกราคม 2552 20:35 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ตามมาเชียร์ครับ
  • ลิงซน..สู้..สู้
  • ลิงซน..สู้ตาย
  • ลิงซน..ไว้ลาย..ซู่ ตาย..ซู่..ซู่
  • เปลี่ยนรูป...ด้วย...อิ..อิ..
Ico48
Nawiya [IP: 83.114.42.187]
18 มกราคม 2552 19:02
#40211

เข้าใจสภาพค่ะ เพราะขนาดหนูเรียนปริญญาโท ที่ฝรั่งเศสเขียนเมมัว ร้อยหน้าก็สาหัสแล้วเหมือนกัน ปริญญาเอกคงยากกว่าหลายเท่าแน่ๆ

สู้ สู้ ค่ะ เพื่ออนาคต

Ico48
น้องนิว [IP: 115.67.167.187]
24 มกราคม 2552 20:19
#40417
เข้ามาเป็นกำลังใจให้คะ   และขอบคุณที่ฝากร่องรอยไว้ที่ blog ของนิวคะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.239.40.250
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ