นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2374
ความเห็น: 1

การผลิตหนังสือ/ตำรา เป็นเรื่องที่ไม่เข้าใจในการศึกษาไทย

ตรรกะกับการกระทำไปกันคนละทาง แล้วโทษกันไปมา เวรกรรมของใคร ?

หนังสือ/ตำรา คือ ความรู้ที่ได้มีการศึกษาแล้วนำมาเขียนบันทึกไว้ถ่ายทอดเพื่อนำไปใช้งาน 

ในทางการศึกษา ตำราเป็นหนังสือประกอบวิชาเรียนวิชาใดวิชาหนึ่ง ส่วนหนังสือ เป็นความรู้ที่เขียนเช่นเดียวกับตำราแต่ไม่จำเป็นต้องประกอบวิชาเรียน และทั้งหนังสือและตำรา มีลักษณะหมือนกัน คือเป็นความรู้ที่เกิดจากการศึกษา สะสม  ค้นคว้า ทดลอง  

จะเห็นว่า ผู้เขียนหนังสือ/ตำรา ต้องเป็นผู้ศึกษาหาความรู้ จนมีความรู้สะสมมากพอที่จะเขียนเป็นหนังสือ/ตำรา

สิ่งที่แปลกสำหรับการศึกษาไทย หรือความคิดของคนไทย ที่บังคับให้ครู อาจารย์ทุกคนเขียนหนังสือ/ตำราเพื่อแสดงความก้าวหน้า ที่เรียกเป็นผลงานเพื่อปรับตำแหน่ง ทั้ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ และการปรับวิทยฐานะของครู

ที่ว่าแปลก คือการกำหนดให้ครู/อาจารย์เขียนหนังสือตำรากันทุกคน ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้สั่งสมความรู้มากนัก

แปลกข้อ 2 คือการเขียนหนังสือ/ตำราภาษาไทย ที่มีผู้อ่านได้เฉพาะคนไทย หรือคนที่อ่านภาษาไทยได้เท่านั้น จึงทำให้ผลิตตำราได้ไม่คุ้มค่า ต้นทุนสูง ที่สำคัญผู้ใช้ยิ่งแคบลงเมื่อบังคับให้ทุกคนเขียน เพราะผู้เขียนต้องนำมาใช้เฉพาะการสอนในวิชาของตัวเองเป็นส่วนใหญ่

ต่างกับประเทศทางตะวันตก ที่ไม่เน้นให้ทุกคนเขียนหนังสือ/ตำรา  แต่ให้ผู้ที่มีทักษะในการเขียนหนังสือ/ตำรา และเป็นผู้เชี่ยวชาญจริง ๆ เท่านั้นเป็นผู้เขียน โดยเฉพาะสาขาทางวิทยาศาสตร์ แล้วอาจารย์ที่สอนวิชาเดียวกันจะใช้เป็นตำราหลักของการสอน เหตุผลเพื่อการประหยัดต้นทุนการพิมพ์ เมื่อมีผู้ชำนาญการเขียนจึงหนังสือ/ตำราที่ดี การปรับให้ทันสมัยกับงานวิจัย วิชาการก็คุ้มค่า นักวิจัย/นักวิชาการอื่น ๆ ไม่ต้องเสียเวลามาเขียนหนังสือ/ตำรา จะได้ใช้เวลางบประมาณไปศึกษาค้นคว้าวิจัยแทน และยังได้ตำราที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน เพราะใช้เล่มเดียวกัน นี่คิดแนวคิดของตะวันตก หรือสากลทั้ง ๆ ที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษที่มีคนอ่านทั่วโลก แต่ยังเน้นผู้ชำนาญที่สุด คุ้มค่าที่สุด แถมยังคุ้มค่าด้านการตรวจคุณภาพด้วย เพราะมีคนเขียนไม่กี่คน เพราะหนังสือ/ตำราทุกเล่มต้องมีผู้ตรวจ/ประเมินความถูกต้อง

แต่ของไทยกลับตรงกันข้าม จึงไม่เข้าใจในความคิดที่บังคับให้คนเป็นอาจารย์เขียนหนังสือ/ตำรา มิหนำซ้ำ ยังทำให้มีหนังสือ/ตำราภาษาไทยจนทำให้ผู้เรียนไม่ต้องพยายามอ่านตำราภาษาอังกฤษ และก็มาพร่ำรำพันว่า คนไทยไม่เก่งภาษาอังกฤษ มาพร่ำสอนภาษาอังกฤษที่ไม่ใช่ภาษาวิชาการทางวิชาชีพ

เมื่อผลิตจำนวนน้อย จึงไม่สามารถทำให้มีคุณภาพที่ดีได้ และเป็นความรู้ที่ซ้ำ ๆ กัน ไม่ได้เกิดจากการสั่งสมความรู้ประสบการณ์

คงไม่แปลกที่ การศึกษาของคนไทยจึงมีคุณภาพแบบนี้ เพราะระบบที่ไม่เป็นระบบ ระบบที่ขัดกันเอง อยากให้เก่งภาษาอังกฤษ แต่ให้เขียนตำราภาษาไทย แล้วยังบังคับว่าต้องนำไปใช้สอนด้วย ครู/อาจารย์จึงต้องไปบังคับให้นักเรียน/นิสิต/นักศึกษาใช้ มิฉะนั้นก็ไม่ก้าวหน้า

แต่ที่แปลก คือไปโทษผู้เรียนไม่เก่ง คนสอนไม่เก่ง ทั้ง ๆ ที่ระบบไม่ดี คนคิดระบบต่างหากที่เป็นต้นเหตุ

นี่คือที่มาว่า ไม่เข้าใจในการคิดของคนไทยในการศึกษาไทย ?????? จึงส่งผลต่อคุณภาพการศึกษา เพราะแม้แต่ความคิด ระบบ ยังไปคนละทิศ คนละทาง

อยากให้แก้ แต่??? แก้ที่ไรก็ยิ่งกันสับสนมากขึ้น อย่าง ปฏิรูปการศึกษา ประกันคุณภาพการศึกษา admission กวดวิชา

แค่คิดก็ไปไม่ถูก ว่าจะทำอย่างไร ไปทางไหนดี เพราะตรรกะกับการกระทำไปกันคนละทาง แล้วโทษกันไปมา เวรกรรมของใคร ?

 

หมวดหมู่บันทึก: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 25 มีนาคม 2555 16:52 แก้ไข: 25 มีนาคม 2555 16:53 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Marky, Ico24 Our Shangri-La, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

แปลกแต่จริง ครับ... เวรกรรมของใคร?

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.207.255.49
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ