นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2362
ความเห็น: 5

การพัฒนาคน

การศึกษาไทยไปไหนดี
การศึกษาไทยได้เปลี่ยนไปจากเดิม สมัยก่อนใช้ต้นทุนต่ำ สอนวิธีการเรียนรู้ แบ่งกลุ่มชัดเจนตามความสามารถของคน สมัยก่อน เรียนกระดานชนวนหนึ่งแผ่นในหลาย ๆ วิชา สมัยนี้เด็กอนุบาลต้องแบกหนังสือกระเป๋าใหญ่หนักอึ้ง สมัยก่อนเรียนเลขคิดในใจ การเรียงความ ย่อความ อ่านเอาเรื่อง สมัยนี้ท่องจำจากหนังสือตำรา เว็บไซต์ คัดลอก ตัดปะ แต่สาระไม่ได้ สมัยก่อนหนังสือของน้า หลานยังใช้เรียนได้ สมัยนี้ต้องซื้อหนังสือใหม่จำนวนมากทุกปี หนังสือของพี่ น้องก็ใช้ไม่ได้ และไม่เคยจัดพิมพ์ทันเปิดภาคเรียนสักปี สมัยก่อน คนถนัดวิทย์เรียนสายวิทย์ คนถนัดศิลป เรียนสายศิลป์เรียนภาษา คนถนัดเนื้อหา เรียนสายสามัญ คนถัดปฏิบัติเรียนสายวิชาชีพ สมัยนี้ มั่วไปหมด ไม่มีสายวิทย์ สายศิลป์ แอดมิชชั่นกันได้ทุกสาขา ผู้สอนสมัยก่อนส่วนใหญ่ไม่จบปริญญาตรี มีความเป็นครู รู้วิธีการสอนให้คนได้ดี ครูสมัยนี้ส่วนใหญ่จบปริญญาตรีขึ้นไป เรียนรู้ทฤษฎีการสอน แต่ไม่มีความรู้เข้าใจในเนื้อหาที่สอน ระดับอุดมศึกษาต้องใช้อาจารย์ปริญญาเอก ถึงแม้สอนระดับปริญญาตรี สมัยก่อนเริ่มเรียนภาษาอังกฤษตอน ป. 5 ป.หนึ่งเรียน ก ข สมัยนี้ เริ่มเรียมทั้งไทย-อังกฤษตั้งแต่ชั้นอนุบาล ใครใช้ภาษาได้แตกฉานกว่ากัน ฯลฯ จากข้อมูล สมัยก่อนใช้ต้นทุน ทรัพยากรต่ำกว่า คุ้มกว่า สมัยนี้ใช้ทรัพยากรเปลืองกว่า ผู้สอนวุฒิสูงกว่า เรียนนานกว่า ส่วนใหญ่เริ่มตั้งอนุบาล สมัยก่อนเริ่ม ป.หนึ่ง ส่วนผลเป็นอย่างไรเราคงทราบกันดีว่า การศึกษาไทยไปไหนกันดี นักเศรษฐศาสตร์คงคิดไม่ออกว่า จะเลือกลงทุนสมัยไหนกันดีกับการศึกษาไทย การประเมินการศึกษาสองรอบ คุณภาพอยู่ที่ไหน ปัญหาสาเหตุอยู่ที่ไหน จะไปทางไหนกันดี ค่าการประเมินน่าจะใช้ส่งเสริมความพร้อมดีกว่าหรือไม่
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 08 มกราคม 2551 12:08 แก้ไข: 15 พฤศจิกายน 2553 09:22 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ผมยังอิจฉาเด็กสมัยนี้เลยครับ เค้าสามารถค้นคว้าหาความรู้ได้หลากหลาย มีสื่อการเรียนที่ทันสมัย โลกทัศน์กว้างไกลขึ้น จากโลกที่ไร้พรหมแดนนี้

แต่ก็อดเป็นห่วงเครื่องคุณธรรม จริยธรรม ไม่ได้ เนื่องจากสังคมกำลังเปลี่ยนแปลงไป เน้นในทางวัตถุนิยมมากขึ้นครับ

สนับสุนนพี่บุญส่งเต็มที่คะ...ดีใจจังเลยเห็นบันทึกของอ.วัลลภ...เข้ามาทักทายคะอาจารย์ นั่นสิคะการศึกษาจะไปทางไหนเพราะมันไม่ไปไหนเลย...มีแต่เข้ารกเข้าพง โดยเฉพาะระบบเงินกู้ยืมเรียน นี่แหละตัวร้ายคะ ที่ทำลายโครงสร้าทางสังคมไทยอย่างสิ้นเชิง ทั้งระบบการปกครองท้องถิ่น ระบบครอลครัว วัฒนธรรมของไทยที่สำคัญคุณธรรมจริยธรรมเสื่อมทุกภาคส่วน...โดยเฉพาะนศ. ไว้ว่างๆจะหาเวลาเขียนเรื่องนี้สักครั้งคะ

อาจารย์เปิดสมุดบันทึกไว้หลายเล่มก็ได้ครับ

เอาให้บันทึกกับสมุดตรงๆไปเลยก็ดีครับ

มาสนับสนุน....ท่านข้างบนค่ะ .....เปิดสมุดใหม่แล้วอย่าลืมเปลี่ยนรูปด้วยนะคะ....มันเอียดมาก...
แล้วอีกอย่างนะคะ...ทำสีอักษรบ้างก้ได้จะได้อ่านง่ายขึ้น...มีคนตามอ่านนะคะ...

Ico48
สมจิต สุวรรณบุษย์ [IP: 202.143.173.75]
06 มีนาคม 2551 15:52
#23623
 เรายอมรับกันแล้วว่า  การศึกษาเป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาคน  แต่การบริหารจัดการศึกษาในปัจจุบันยังไม่เข้มแข็งและผิดทิศผิดทางพอสมควรนะครับ  เราบอกว่า การศึกษาคือชีวิต  แต่พอจัดการศึกษาจริงๆ ยังไม่เป็นไปเพื่อชีวิต ยังเน้นความรู้ ความจำมากไป ผมคิดว่า ชีวิตจริงๆเราเป็นอย่างไร เราน่าจะเรียนกันอย่างนั้นไม่ใช่หรือ  เช่น เรียนรู้ท่องจำว่า ประธานาธิบดีลินคอนน์ เกิด ค.ศ.ไหน ตาย ค.ศ.ไหน หรือยอดเขาเอฟเวอร์เรท สูงกี่พันฟิต ฯลฯ  ทั้งๆที่ ในหมู่บ้านเรามีหมูกี่ตัว ควายกี่ตัว พ่อแม่ทำไร่ปลูกอะไร  ยังไม่รู้เลย  นี่หรือครับการศึกษา  การพัฒนาคนต้องพัฒนาทั้งตัวและหัวใจ จริงไหมครับ?

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.94.202.88
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ