นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 1749
ความเห็น: 9

ก้าวย่าง ทางเดิน หมายเลข: ๑๗๑๔๒๗๑๐๒๕๕๒ - ประเด็นก็คือไม่มีประเด็น - ทบทวน Share Interview

ประเด็นก็คือไม่มีประเด็น

ความคึกคัก เคลื่อนไหวในด้านการเพิ่มของสมาชิกเป็นไปอย่างคึกคัก เมื่อวานที่ผ่านมา โดยการนำทัพของแม่ทัพใหญ่แห่งค่าย FNR ที่บัญชาการให้หัวหมู่ทะลวงฟันเป็น leader team เร่งเผด็จศึกอันยืดเยื้อในสนามรบ วงแชร์สีชมพูอันลือลั่น!!!

มหากาพย์ของเหล่า  3G ที่กำลังคืบคลานยึดถ้วนทั่วทุกหัวหาด มหากาพย์แห่งยุคดิจิตอล

การโรมรันพันตูสู้รบปรบมือ กันด้วยข้อมูลข่าวสาร

ผู้มีข้อมูลข่าวสารในมือและรู้จักใช้ข้อมูลข่าวสาร รู้จัก จังหวะเวลา ย่อมเป็นผู้กำหนดบทเล่นในสนามรบ

ผู้ที่เข้าถึงข้อมูลข่าวสารน้อยดูเหมือนจะตกอยู่ในเกมส์การกำหนดของผู้ที่เข้าถึงข้อมูลได้มากกว่า

อาจจะเข้าขั้นที่ว่าเป็น "คนตกยุคตกสมัย" !!!

เขาเอาจริง เขาเอาจริง เขาเอาจริง

เสียงอุทานปนระทึกยินดีเมื่อได้ยลยินเห็นเป็นเช่นด้วยตาตน ถึงความคึกคักครื้นเครง

นับ จากบัดดลนี้เป็นต้นไป ต้องเฝ้าติดตามอย่างจดจ่อ ตามติดชิดยิ่ง ถึงเหตุการณ์ในสนามรบแห่งนี้ มิคลาดสายตา มิหลบพริบยิบตาไปแม้เพียงเสี้ยวนาที

ช่วงเวลานี้เป็นช่วงชี้เป็นชี้ตาย มีความสำคัญยวดยิ่ง จุดผลิกผันที่ส่งผลต่อผู้เปลืองตัว เปลืองใจ เปลื้องเปลือยตน ลงสู่สนามรบ!!!

สงครามเพิ่งเริ่มต้น ไม่อาจนับศพทหาร ฝ่ายใดเพลี่ยงพล้ำ ฝ่ายใดมีชัย

กองทัพต้องเดินด้วยท้อง

แต่ถ้ากองทัพท้องเดิน อันนี้ตัวใครตัวมัน - ยึดห้องน้ำเป็นเป้าหมายแรก

ทันควัน

เขาว่าเขียนบันทึกต้องมี ๓ ส่วน

  • บทนำ/ เกริ่นนำ เพื่อนำสู่ประเด็น ๑๕
  • ประเด็น/ เนื้อเรื่อง ๗๐
  • บทสรุป ๑๕

ย่อมทำให้ทราบที่มา ที่ไป ใจความที่ต้องการและสุดท้ายผู้เขียนต้องการ/ นำเสนอ/ สื่อสิ่งใดกับผู้อ่าน

เขาว่ากันว่าเป็น "ลีลา"

ลีลา

ผมยึดหลักการที่ว่า 

  • เข้าป่า ๓๕
  • หลอกล่อ ๑๕
  • ประเด็น ๑๐
  • ขมวดปม ๕
  • ออกทะเล ๓๕

พูด ถึงเรื่องเข้าป่า ในขณะนี้ ๑๖๐๓๒๗๑๐๒๕๕๒ ในเขตพื้นที่เขตเทศบาลสะเดามีฝนตกหนักเป็นเวลาร่วมๆ ชั่วโมงแล้วและมีบางพื้นที่มีน้ำท่วมขังประมาณ ๒๐ เว็นติเมตร (บริเวณโรงไฟฟ้าเก่า - ผมไม่ทราบเหมือนกันว่าเป็นจุดใด) ส่วนคลองแงะปริมาณฝนตกได้ลดระดับลงมาบ้างแล้ว แต่ยังหนาแน่นอยู่

๑๖๓๓๒๗๑๐๒๕๕๒ ปริมาณน้ำฝนในพื้นที่สะเดาได้ลดปริมาณลงแล้ว การเดินทางเข้าสู่พื้นที่สะเดาให้เป็นไปอย่างระมัดระวัง 

หลัง จากที่ได้พยายามมาหลายรอบเพื่อปรับให้เข้าที่เข้าทาง อย่าง ๑๕ ๗๐ ๑๕ ทว่ามิว่าจะพยายามเยี่ยงไร ก็มิได้มีผลกระทบต่อเสาธงอันแข็งแกร่งแม้สักกะพีกนิด

เขาว่ากันว่า เวลาที่เลยผ่านไป เรื่องราวต่างๆ ก็จะถูกเวลากระชากดึงทึ้งฉีก เปลือกที่ห่อหุ้ม ให้ปริ แตก แยก สลาย เผยโผล่พ้นเปลือกคลุมหุ้มของสิ่งเร้นภายใน

ทีละนิด ทีละน้อย กระทั่งภาพที่เห็นด้วยตาเนื้อกระจ่างชัดยิ่ง

สิ่งใดๆ ไร้ยืนยง

ผมคิดแล้วคิดอีก คิดอยู่หลายรอบ หลายเพลา หลายราตรี คิดถี่ คิดซ้ำ คิดจะทำ จนได้เวลาลงมือ

ประดาบ!!!

กาลครั้งหนึ่ง

ไม่ช้า ไม่นานเท่าไหร่ แต่พอได้ให้ตกตะกอนนอนก้นอยู่ก้นถุง

ให้นั่งหลับตา ปล่อยตัวตามสบายๆ ปล่อยให้ทุกอย่างเคลื่อนตัวไปอย่างที่จะเป็น 

ย้อนนึกถึงราวๆ กลางปี ปลายเดือนพฤษภาคม ๒๕๕๒

๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๒

ในตอนนั้นเรามีบันทึกหนึ่งออกมา

สัมภาษณ์ : คนธรรมดา กับ งานวิจัยด้านไบโอดีเซล

ผม ดูยอด hit บัทึก อยู่ราวๆ ๓๐๐ ต้นๆ มีความเห็นท้ายบันทึกอยู่ ๑ ความเห็น จากนิสิตชั้นปีที่ ๔ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ที่แสดงความจำนงไว้ประการ ๒ ประการ

กาลวันหนึ่ง

ผมกลับมานั่งคิด

  • ทำไม เหตุใดบันทึกนี้ถึงไม่ประสบความสำเร็จ?
  • จริงหรือ?
  • ทำไมถึงไม่มีบันทึกเช่นนี้ออกมาอีก?
  • สมาชิกในวงแชร์มีความคิดห็นอย่างไรกันบ้างเกี่ยวกับประเด็นนี้?
  • กลุ่มคณะผู้ก่อการสลายตัว?

มันควรจะเป็นคลื่นกระทบฝั่งที่ดังคลืนแล้วเลือนหาย น้ำซึมทรายกลับหายเช่นเดิม

ผมถามตัวเองซ้ำย้ำอีกหลายรอบว่า "ไม่ประสบผลสำเร็จจริงหรือ?"

อะไรที่เป็นเหตุของคลื่นกระทบฝั่ง?

ต้อง ย้อนกลับมาที่กลุ่มคณะผู้ก่อการ ต้องยิงคำถามตรงๆ ไปยังกลุ่มคณะผู้ก่อการว่า แนวคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เป็นเช่นไร หรือประเมินแล้วว่า ปล่อยให้เงียบหายเพราะไม่ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากสมาชิกวงแชร์ หรือผู้สนใจทั่วไป

ความคึกคักไม่มี

ผมทราบข่าวมาว่าในตอนเริ่ม ต้นที่กลุ่มคณะผู้ก่อการครั้งนั้น (การรวมตัวอย่างไม่เป็นทางการ) คิดกันว่า จะทำอย่างไรเพื่อเป็นการกระตุ้น นำเสนอสิ่งใหม่ในวงแชร์ 

มี blogger หลายคนในวงแชร์ที่เรารู้จักหน้าค่าตาจากเรื่องราวของเขาผ่านทางตัวอักษร ภาพ ที่เล่าเรื่องราวในบันทึก แล้วนอกเหนือจากสิ่งที่บันทึกไว้ในวงแชร์นั้น ความเป็นตัวตนของ blogger คนนั้นๆ เป็นอย่างไร มีอะไรที่น่าสนใจใน blogger คนนั้น?

ทางกลุ่มเขาเน้นไปที่ "best practice

คิดกันไว้ว่า ถ้าไม่รุ่งก็เลิก

เป้าหมายแรกที่ ที่ทางกลุ่มคณะก่อการเขาพุ่งเป้าไปคือท่านคนธรรมดา โดยประเมินว่า น่าจะเป็นคน "เรียกแขก"

น่าจะเป็นแม่เหล็กที่จะดึงดูดให้สมาชิกวงแชร์ตอบรับกับเรื่องราวได้ดี

ผม ยังทราบมาอีกว่าอันที่จริงทางกลุ่มคณะผู้ก่อการ ยังเลือกเฟ้นคนที่จะเป็นเป้าหมายคนต่อไปเอาไว้บ้างแล้วเช่นกัน แต่นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้เป็นเวลาเกือบๆ ๕ เดือนเต็ม ทุกอย่างก็ยังคงเงียบ ไร้ซึ่งข่าวสารจากทางกลุ่มคณะผู้ก่อการเหล่านี้

มีอะไรเกิดขึ้น?

ทางกลุ่มคณะผู้ก่อการยังมีความอยากเช่นเดิม หรือว่า ตอนนี้อิ่มแล้ว

ทางคณะผู้ก่อการได้ประเมินเรื่องนี้ว่าอย่างไรบ้าง มีการหารือพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ต่อหรือไม่?

ใน ความเห็นส่วนตัว ผมมองว่า สิ่งที่ทำให้ประเด็นนี้เงียบ หรือดูเหมือนว่า หรือไม่ประสบผลสำเร็จจริง (เรื่องการตอบรับจากสมาชิกวงแชร์ หรือผู้สนใจ)

ประการแรกน่าจะอยู่ที่รูปแบบของการสนำเสนอ ที่แห้งไปหน่อย

ถ้าจับเอาประเด็นการเขียนแชร์ ที่บางคน หรือใครๆ บอกว่า ๑๕ ๗๐ ๑๕ ถ้าตามตัวเลขนี้ผมเข้าใจว่า ฝั่ง ๑๕ ทั้งสองทางน่าจะอยู่รัดับ ๐-๑ คือไม่มีเลยนั่นเอง

ขาดที่ไปที่มาของเรื่อง

ผู้อ่านอาจจะไม่เข้าใจว่า 

  • สิ่งที่นำเสนอต่อไปนี้ ผู้นำเสนอต้องการนำเสนออะไร?
  • แล้วสิ่งคาดหวัง หรือต้องการอะไร/ ตอบรับ จากผู้อ่านอย่างไร?
  • ผู้อ่านมีส่วนร่วมในเรื่องนี้อย่างไรบ้าง?
  • นอกเหนือจากการอ่าน
  • จะมีบันทึกทำนองนี้ออกมาอีกหรือไม่
  • ผม/ ฉัน/ เธอ/ เขา หรือใครๆ จะมีสิทธิ์ไหม?

อีกประเด็นก็น่าจะเป็นเรื่องของ ความยาว ที่เป็นอุปสรรคสำหรับนักอ่าน ที่พอเห็นบันทึกยาวๆ ก็เริ่มที่จะถอดใจ

  • เก็บไว้ก่อน ค่อยอ่าน
  • เอาลวกๆ ก่อนละกัน ไว้มีเวลา ค่อยกลับมาอ่านอีกรอบ

จนแล้วจนรอดก็หลงลืมไปเลย

ทั้งหมดนี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะพาดพึง ให้ร้ายแก่เจ้าของ บันทึกนี้ นะครับ อีกอย่างทราบมาว่า เจ้าของ บันทึกนี้ เป็นผู้รับหน้าเสื่อมาอีกทีนึงจากกลุ่มคณะผู้ก่อการ

แต่ ในด้านตรงข้ามกันผมอยากจะเห็นสิ่งดีๆ เกิดขึ้นในวงแชร์ อะไรที่ยังขาด หรือที่น่าจะดี (ในความเห็นของผม) ก็น่าจะออกมากระตุ้น หรือให้ความเห็นในเรื่องนี้สักหน่อย

ส่วนนี้ผมถามตรงไปยังกลุ่มคณะผู้ก่อการในครั้งนั้นครับ

ผมอยากเห็นกลุ่มขบถสำแดงตนออกมาในวงแชร์

การ กระทำของกลุ่มคณะผู้ก่อการในครั้งนั้นถือได้ว่าเป็นเรื่องที่ดี และน่าจะเป็นตัวอย่าง หรือเป็นประกายให้เกิด กลุ่มคณะผู้ก่อการ กลุ่มอื่นๆ ในประเด็นอื่นๆ เพิ่มขึ้น

และการยั่งยืนของกลุ่มคณะก่อการ

แม้จะมีคำกล่าวที่ว่า ทุกสิ่งล้วนไร้ยืนยง

แต่ลองกันสักตั้งดีกว่าครับ

ส่วนท่านผู้อ่านที่รักทั้งหลายที่อ่านบันทึกนี้มาถึงตรงนี้ มีความเห็นเป็นอย่างไ โปรดแจ้งแถลงความในออกมาโดยพลัน

ผม อยากเห็น Share Interview แปะไว้ในหน้าหลักของแชร์ โดยมีเรื่องราวหลากหลายของเหล่าหมู่มวลสมาชิกวงแชร์ ที่นอกเหนือจากจะอ่านผ่านบันทึกของเขาเอง หรือนอกเหนือจากคำว่า "best Practice"

เป็นเรื่องราวที่ ถูกล้วง มากกว่า

ไม่ใช่อะไรหรอกครับ

แค่อยากรู้เรื่องเพื่อนครับ

ไม่งั้นปวดหัว นอนไม่หลับเอาดื้อๆ ครับ

เราเอง

ปล. เรื่องราวของบทเพลงเพื่อความผ่อนคลาย ผมขอค้างไว้ก่อนนะครับ เนื่องจาก กองทัพต้องเดินด้วยท้องหลัง จากนั้นเราค่อยมา AER กันครับตามแบบฉบับของบันทึกนี้

มาถึงตอนนี้คงถึงเวลาของ AER แล้วครับ หลังจากที่อิ่ม จนเกือบลืมบันทึกนี้ไปซะแล้ว

หลังจากที่อดมาหลายวัน วันนี้ช่วงหัวค่ำก็ได้ไปนั่งซดน้ำอุ่นๆ ซะที

บรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน เบื้องบนท้องฟ้ามีแสงวาบๆ มาเป็นระยะๆ  แต่ฝนยังไม่ลงเม็ดมา

กลับมารื้อๆ ค้นๆ อยู่หลายรอบ จนเกือบลืมไปเลย เลือกไปเลือกมา ได้เพลงนี้ครับ

เพลงนี้เป็นเพลงประกอบละครเรื่องหนึ่ง เขาว่าเอาไว้แบบนั้น ละครเรื่องที่ว่าผมก็ไม่เคยดูเหมือนกัน

อายุอานามของเพลงนี้ก็ย่างมาหลายปีแล้วเหมือนกัน เพราะยุคสมัยปัจจุบัน ศิลปิน นักร้องคนนี้เธอไม่ได้ออกงานเพลงของเธอมานานหลายปีแล้ว

ผมน่าจะเขียนเรื่องเธอหรือเพลงของเธอไว้บ้างนิดๆ หน่อยในบันทึกกลางๆ ถ้าจำไม่ผิดนะครับ

เธอมาร้องเพลงประกอบละครอยู่เหมือนกัน หรือร้องเพลงในอัลบัมรวมๆ เฉพาะกิจให้เห็นอยู่บ้าง

ผมมีแต่เพลงเก่าๆ ของเธอครับ ได้แผ่นรวมเพลงของเธอมา ๒ แผ่น ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของ ๒ ค่ายครับ แต่ละค่ายออกอัลบัมรวมเพงของเธอออกกมา ผมได้มาทั้ง ๒ ค่าย

ละครเรื่องที่ว่านี้คือ เคหาสน์ดาว ครับ

นึกออกแล้วใช่ไหมครับว่าเพลงอะไร และเธอคนนี้เป็นใคร

วิยะดา โกมารกุล ณ นคร: เติมฝัน

หนึ่งความฝัน หนึ่งความหมาย
และเพียงหัวใจที่มี
ผ่านจากวันนั้น จวบจนวันนี้
อาจจะมีที่ท้อในบางครั้ง

แต่ความรัก หนึ่งความหมาย
ต่อเติมให้ใจมีพลัง
ช่วยให้ความฝัน ที่มันอ้างว้าง
เกิดเป็นทาง ด้วยรัก ด้วยใจของเรา

ความใฝ่ฝันที่เคยฝันไว้มานาน
ที่เคยต้องการจะคว้าดาว
มีจุดหมายที่เป็นเรื่องราว
เพื่อวันของเรา จะไกลแค่ไหนไม่หวั่น

เกิดความรัก เกิดความหมาย
ผูกพันหัวใจด้วยกัน
เกิดจากใจเธอ เกิดจากใจฉัน
สร้างความฝัน ด้วยรัก ด้วยใจของเรา

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 27 ตุลาคม 2552 17:14 แก้ไข: 28 ตุลาคม 2552 00:43 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ขอเข้ามอบตัวครับ (ฮา)

จะว่าเงียบก็ไม่เชิง แต่จะมาแก้ตัวก็ไม่ใช่ (ฮาอีกที)
มันหลายๆ ปัจจัยอย่างท่านว่ามาครับ แต่โครงการนี้ยังคุๆ อยู่ตลอดครับ เพียงแต่ไม่ถึงเวลาสุกงอมซะที จนทำท่าจะเน่าคาต้นแล้วเนี่ย ;-)

เป็นบทเรียนที่ดีครับ

ถ้าถามผมว่าอยากทำต่อมั้ย -- อยากครับ
แต่แค่ผมอยากคนเดียว (หรืออาจรวมท่านด้วยอีกคน) มันไม่ "หรอยอก" เท่าที่ควร

ใครจะเอาด้วยยกมือขึ้น ;-)

ถ้าถามผมว่าอยากทำต่อมั้ย -- อยากครับ

เข้ามายกมือด้วยคน

เป็นบทเรียนที่ดีครับ

ผมเดาเอาว่าในกลุ่มคณะผู้ก่อการอาจจะขาดคนทำหน้าที่นายกอง ที่คอย กระตุก บ่ม ปลุก ให้สุกงอม หรือแม้แต่กระทุ้งให้หล่นจากต้น

ไม่ให้เน่าคาต้น

และที่สำคัญคือขาดกระบวนการ AAR นั่นแหละครับ หรือไม่ได้ทำตามกระบวนการ PDCA ประมาณนั้นมั๊งครับ

น่าจะลองคุยกันดูอีกสักรอบก็ดีนะครับท่าน ท่าน ท่าน ทั้งหลาย

ปรับรูปแบบ เพิ่มเติม น่าจะลุยกันต่อ เพราะมายกมือแล้ว ๒ คน (NovemberRain น้องยามฯ

ผมเข้าใจอีกว่าทางกลุ่มคณะผู้ก่อการทั้งทีมก็เอาด้วย เท่าที่ผมคุยนอกรอบ กับสมาชิกของกลุ่มคณะผู้ก่อการไปเบื้องต้นแล้ว เมื่อหลายวัน หรือหลายเดือนก่อนโน้นน

  • ขาพิมพ์
  • ขาอัด (เทป)
  • ขาแกะ (เทป)
  • ขาป้อน (คำถาม)
  • ส่วนขากิน พร้อมตั้งแต่ในมุ้ง
  • ส่วนขาหนุน (สนับสนุน) เข้าใจว่า เจ้าเดิมน่าจะโอ

การมีส่วนร่วมของสมาชิกวงแชร์?

มันเป็นอะไรที่น่าลุ้นและหรอยอกอย่างแรก

รุก รับ ปรับกระบวนทัพ

เราเอง

 

ที่สำคัญคือ

ผมเดาเอาอีกนะครับว่า ทางกลุ่มคณะผู้ก่อการก็ต้องการความเห็นจากทางสมาชิวงแชร์ด้วยเช่นกัน

  • ทั้งความเห็น
  • การสนับสนุน
  • เสียง

จากทุกท่านในวงแชร์ แม้จะไม่ใช่กลุ่มคณะผู้ก่อการ


เราเอง

 

เข้ามายกมืออีกคนครับ แฮ่

ชอบเคหาสน์ดาวครับ อ่านหนังสือมาก่อน เพราะวาณิช จรุงกิจอนันต์เป็นผู้เขียน ซึ่งผมว่าเขียนได้ติดดิน คือไม่เวอร์ เพ้อฝันจนเกินไป และละครก็ทำสนุกดี

ก่อการร้ายเมื่อไป กริ๊งกร๊างมาเลยนะครับ เรื่อง ขบถน่ะชอบครับ (ฮา..)

ขาดขาไปหนึ่งขาหรือเปล่า "ขาสรุปการนำเสนอ"

 ยกมือด้วยคนคร้าบ

มัน'หลาเอง :)

  • ขอบคุณครับท่านคนธรรมดา และน้องมัน'หลา ที่เข้ามายกมืออีก ๒ คน
  • ท่าทางจะจะหรอยอกแน่ๆ
  • ขาสรุปการนำเสนอ เป็นขาที่สำคัญอีกขาหนึ่ง
  • ขาเชียร์ล่ะ?
  • ขบถวันละนิด จิตแจ่มใส
  • คาดว่าถ้าหากทางกลุ่มคณะก่อการลงมือปฏิบัติการเมื่อไหร่ ทางเลขาธิการกลุ่มคณะก่อการคงกริ๊งกร๊างไปแจ้งครับท่าน
  • ผมไม่ค่อยได้อ่านเรื่องยาวๆ ครับ อ่านแต่เรื่องสั้นๆ ชอบ "เราอยู่ในนี้ ซอยเดียวกัน" ของวาณิิช จรุงกิจอนันต์ ครับ
  • "ตุ๊กตา" ผมหยิบมาหลายวันแล้ว (๒๖๐๕๒๕๕๑) ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้อ่านเลยครับ

ท่าน อย่างน้อยตอนนี้ ๕ มือแล้วครับ

เราเอง

มาแว้วยังดีกว่ามาช้า...มาช้ายังดีหวาไม่มา

คิคิ

แว้บมายกมือ สาว่าพี่ ๆ จะเมื่อยม้าย? ยกกันนาน

ฮาาาาาาา

น้องเล็กมาแว้ว ๆๆๆๆ

มายกด้วยคนค้าบบบบบ

 

น้องเล็กเอง  \(^-^)/

ท่าน อย่างน้อยตอนนี้ ๖ มือแล้วครับ

น้องเล็ก มาแว้ววววววว ปู้นๆๆๆๆๆๆๆๆ

มาช้ากับมาแชร์ ถ้ามาแน่ต้องมานาน

ถ้าสมมติว่าทางกลุ่มคณะผู้ก่อการจะเคลื่อนไหวลงมือปฏิบัติการ

เป้าหมายคือที่ใด? หรือจุดใด?

หรือเป็นความลับของทางกลุ่มคณะผู้ก่อการ

ท่านๆ สมาชิกวงแชร์อยากจะเห็น อยากรู้จักตัวตนอีกด้าน หรือด้านไหนของ สมาชิกคนใด

ผมคิดไปว่าน่าจะ request ร้องขอไปยังกลุ่มคณะผู้ก่อการผ่านทางนี้ก็ได้นะครับ

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.239.192.241
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ