นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Network
Members · Following: 0 · Followed: 16

อ่าน: 1954
ความเห็น: 3

ก้าวย่าง ทางเดิน หมายเลข ๙

ในระหว่าง ก้าวย่าง ทางเดิน ของเรา พบพานหลากหลายสิ่ง ยามเราเหงา แหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าซิ ดาราราย ยังกระพริบพรายทักทายเรา จันทร์ยังยิ้มแฉ่งให้กับเรา ใครว่าเหงา เรามีเพื่อนเดินทางตลอดเวลา หนาวแล้วซิ สงสัยฝนจะตกทางโน้น

เลข ๙ หลายๆคน ชอบเลขนี้ คงจะมีคติความเชื่อ ต่างๆ กันไป แต่โดยรวม ทุกคนชอบอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับเลข ๙ "เก้า" อาจจะพ้องเสียงกับคำว่า "ก้าว" ถ้าเป็นกริยาหมายถึง "การยกเท้าย่างไป" เราหมายถึงการ "ก้าว" ไปข้างหน้า  ส่วนความหมายในนัยยะอื่นๆ ของดเอาไว้ครับ

บันทึกนี้เรารู้สึกว่าค่อนข้างจะเครียดเกินไปแล้ว อย่างว่าล่ะครับ ถ้าเป็นสตรีเขาก็เรียกว่า กำลังจะเข้าสู่ "วัยทอง" ถ้าเป็นบุรุษ ก็ไม่มีข้อละเว้นเหมือนกัน เขาก็จะบอกว่าเป็น "aging male" (ขอล่อภาษาอังกฤษ - ภาษาไทยว่ากะไรไม่รู้เหมือนกัน) เอ... นี่เรากำลังเข้าสู่ "aging male" รึนี่ เอ้ย ไม่ใช่แน่ๆ  เลย เพิ่ง สองสามไปหยกๆ นี่นา 

สิ่งที่ไม่เคยเป็นไปตามอายุเลย ก็คงจะเป็น "ใจ"  ใจเราไม่เคยเกิน ๒๐ อย่างไรเสียก็ต้องกลับมาหยุดอยู่แค่ ๒๐ บางครั้ง เรากลับหล่นตุ๊บ ไปติดอยู่แค่ 3 ขวบ (หนูจาอาววววว ...)  "ใจ" ก็จะวิ่งขึ้น วิ่งลงอยู่ในช่วงนี้  อย่างที่เขาว่าล่ะครับ "อายุเป็นเพียงตัวเลข"  อะๆๆๆ อย่านะครับ (มุขนี้ใช้บ่อย)  อย่างไรเสียผมก็ค้านหัวชนฝา หากใครมีเหตุผลมาโต้แย้ง ผมก็ม่ายยอมม เห็นไหมว่า อย่างไรเสีย ใจเราก็ หล่นตุ๊บลงไปเป็น ๔ ขวบจนได้ คิดแค่นี้หัวใจก็พองโตแล้วล่ะครับ อย่านะครับ อย่าช้าที่จะรีบทำให้หัวใจของเราพองโตเท่ากับ ๓ ขวบ ขออย่างเดียวครับ อย่าทำให้ ความฉลาดของเรา  ไม่ว่าจะเป็นความฉลาดด้านสติปัญญา หรือความฉลาดทางอารมณ์ หล่นกลับต่ำลงไป ก็พอ

ผมเห็นอมยิ้ม แค่นี้น้ำลายผมก็สอแล้วครับ อยากอม อมยิ้มอย่างเด็กๆบ้าง

วกกลับเข้ามาที่เรื่องของอายุอีกสักนิดนะครับ คิดว่าเรากำลังนั่งคุยกันดีกว่า ตอนนี้ถึงคราวที่ผมจะพูดบ้างแล้ว หลังจากที่ปล่อยให้ คนรอบข้าง พูดไปหลายยกแล้ว

เรื่องอายุนี่ผมนำไปใช้เป็นมุขเวลาง่วงๆ ได้เสมอ เวลาที่ผมเห็นว่าเด็กๆ กำลังจะหลับกันหมดทั้งห้องแล้ว ผมก็ หยอดมุขไปสักนิด เท่านั้นแหละ หลับกันทั้งห้องเลย เวลาที่ผมพูดถึงระดับการวัด  (measurement scale) ของข้อมูล เวลาถึงถึงรอบของ ข้อมูลอายุ ผมก็จะถามว่า ข้อมูลอายุมีระดับการวัดเป็นแบบไหน เด็กๆ ที่ยังไม่หลับหลายๆ คนก็จะตอบว่า เป็นอัตราส่วน (ratio scale) ผมจะบอกว่า "อายุเป็นเพียงตัวเลข" ครับ แป่วววๆๆๆๆๆ เท่านั้นแหละครับ หลับกันหมดทั้งชั้น

ครับ พี่ ครับๆๆๆ ผมจะพยายามให้สั้นเข้าไว้ แบบสั้นๆ นะ ไม่เอาแบบยาวๆ นะ ไม่ชอบยาวๆ นะ อึมมม ได้ครับ ครับๆๆๆ สั้นๆ ครับ  เดี๋ยวเล่าไปเล่ามายาวไป อีกเหมือนเดิม คนที่เข้ามาอ่าน อ่านไปอ่านมาตาลาย เวียนหัวเป็นลม เลิกอ่านไปเลย เพราะตัวเล็ก แถมยังยาวอีกต่างหาก

ผมเขียนยาวไปน่ะครับ แถมตัวเล็กอักต่างหาก จ๊ากกๆๆ

ผมไม่ได้ตั้งใจนา

พูดถึงเรื่องสบายๆ กันบ้างดีกว่าครับ จะคร่งจะเครียดอะไรกันนักหนา  เอ๊า ดื่มอีก ๓ จอก ให้สมองลื่นไหลหน่อย

ผมตั้งใจมาตั้งแต่ยังไม่ทันแจ้งเลยว่าวันนี้อย่างไรเสียก็ต้องเขียนให้ได้ หยุดมาวัน สองวันแล้ว หาเรื่องเขียนไม่ได้ เอาวะ วันนี้มั่วๆ เอาแล้วกัน ไม่มีอะไรก็เอาเรื่อง ลมฟ้าอากาศก็แล้วกัน เอ... วันนี้ฝนไม่ตกเฮะ แดดออกจะเปรี้ยงๆ ไปหน่อย ท้องฟ้าคืนนี้ก็ ใสดี พระจันทร์ก็ลอยเด่น สุกสว่างอยู่กลางนภา แต่ดาราหาไม่มีเลยสักดวงเดียว คืนนี้จันทร์ข่มดาว เมฆหรือ มีเหมือนกันแต่ค่อนข้างน้อย ถ้านับเป็นส่วนๆ น่าจะสัก สามในแปดส่วน (ถ้าจำไม่ผิด สมัยเด็กๆ เคยอ่านหนังสือเรื่อง อุตุนิยมวิทยา แถมตอนเรียน ป. ตรี ก็เรียน อุตุฯ กับเขาวิชาหนึ่งเหมือนกัน แต่คืนอาจารย์ไปหมดแล้ว ที่เรียนมาน่ะ ก็บอกแล้วว่าเรียนอุตุมา) เขาแบ่งท้องฟ้าออกเป็น ๘ ส่วน แล้วดุเมฆว่า เมฆปกคลุมกี่ส่วนของแปดส่วน ก็ตามนั้นครับ

แต่ถ้าผมเขียนเล่าเรื่องแบบนี้มีหวังคนที่เข้ามาอ่าน หลับอุตุกันหมด อ๊ะ ๆๆๆ ผมเห็นนะ หาวแล้วใช่ไหมล่ะ ไม่ต้องทำเฉไฉครับ ง่วงก็บอกครับ ผมอนุญาตให้หลับไปพลาง อ่านไปพลางได้ครับ หรืออ่านครึ่งนึงแล้วค่อยตื่นมาอ่านต่อก็ได้ครับ อ่านแบบอุตุน่ะครับ

อ้อ ครับๆๆ สั่นๆ ครับ วันนี้ไม่ยาวครับ

หลังจากฝนหายไปวันสองวัน สิ่งที่ตามมาก็คือ ลมหนาว ครับ ใช่แล้วครับ ลมหนาวพัดโชยมาแล้วครับ เอ .. หรือว่า "ฝนกำลังตกทางโน้น มันถึงได้หนาวถึงทางนี้" จึ๋ยๆๆๆๆ 

สี่ทุ่มกว่าแล้ว หลังจากที่ผม เดินดุ่มไปเป็นนักสำรวจร้านรวง แถวๆ ฝั่งตรงข้าม ม.อ. ได้ของติดไม้ติดมือมานิดหน่อย เดินมา เอ .. คืนนี้จันทร์สว่างสวยดี หัวค่ำยังลอยต่ำกว่านี้เลย ตอนนี้ลอยสูงขึ้นเหนือหัวค่อนไปทางทิศตะวันตกแล้ว ผมกลับมาหยิบเอากล้องถ่ายรูป หิ้วลงไปข้างล่าง ผมไม่ค่อยจะพาขาตั้งกล้องไปสักเท่าไหร่ หนักน่ะเหตุผลของผม เลยทำให้ ภาพที่ได้ไม่ดีเท่าไหร่ มืมันสั่นน่ะครับ ผมลงไปกดมาซะสักสิบรูปได้ มีแต่เบลอๆ ทั้งนั้น ดูได้บ้าง รูปเดียวครับ นอกนั้นมีแต่เบลอกับเบลอ

ถ้าเป็นไปได้นะครับ อย่าลืมแบกขาตั้งกล้องไปด้วยล่ะครับ ถ่ายกลางคืนแบบนี้ มือมันสั่นครับ

จันทร์เจ้าขา 21 ธันวาคม 2550 

ไม่สวยอย่าว่ากันนะครับ ผมก็ยกกล้องเล้งแล้วกด บางทีผมก็ไม่ต้องการสวยเสยอะไรหรอกครับ ผมถ่ายรูปก้แค่ อยากถ่าย อ้าวววว แล้วทำไมไม่ไปห้องน้ำล่ะครับเพ่ ถ้าอยากถ่าย

ผมก็แค่บันทึกเหตุการณ์เท่านั้นเองครับ ภาพที่ถ่ายก็บ่งบอกอะไรบางอย่าง บอกว่า เรากำลังคิดอะไรอยู่ ตอนนั้น

บางทีผมกำลังคิดถึงกระต่ายอยู่ก็ได้ตอนนั้น ครับ ผมไม่ได้จะยิงกระต่ายนะครับ

รูปนี้ถ่ายที่ความละเอียด ๖ ล้านจุด ใช้เลนซ์ความยาวโฟกัส  300  shutter 1/160s F11

อ้อ ก่อนถ่ายผมก็บอกเหมือนกันนะครับ ยิ้มหน่อยตรับ เอา ๑ ๒ ๓ แฉะๆๆ 

8-)

จบแล้วครับ ตื่นได้แล้ว 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 21 ธันวาคม 2550 23:59 แก้ไข: 22 ธันวาคม 2550 00:01 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่เคยมองเป็นกระต่ายสักทีอะค่ะ แบบว่าด้อยจินตนาการ - -ล แต่มองเป็นอย่างอื่นแทน

ครับ บางที (หรือที่แท้จริง) ผมอาจจะไม่เคยนึกถึงกระต่ายหูยาวๆ  ด้วยซ้ำไป หรือแม้กระทั่ง ยายกับตา อุปมาดั่งกระต่ายในจันทร์ เ็ป็นทางออกของเงาความคิด ถ้ามองพระจันทร์ รูปอื่นๆ ที่ผมถ่ายไว้ มองดีๆ จะเห็นเงาบนพระจันทร์ ชัดเจน ขึ้นกับว่า ใครจะจินตนาการไปอย่างไร หรือบางคน แค่ "มอง" ก็ "เห็น" แล้วครับ

8-) 

     นู๋ตาลมองเป็นรูปหัวใจอ่ะ อิ อิ รึเรากำลัง in love

@^_^@  ขอให้โลกสงบสุข

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.26.176.182
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ