นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Network
Members · Following: 0 · Followed: 16

อ่าน: 2131
ความเห็น: 3

ก้าวย่าง ทางเดิน หมายเลข ๑๓

ก้าวย่าง ทางเดิน เมื่อถึงทางแยก เราจะเดินไปทางไหน ค้นหา คำตอบในใจ เดินดุ่ม ดั้นด้น เดือนดาว ดาราราย ช่างมากมาย เกลื่อนนภา ยามเดือนดับ ฟ้า เมฆาลาจร

ผมลังเล ว่า จะบันทึก สิ่งที่เขียน ต่อไปนี้ ดีหรือไม่ หรือว่า ทิ้งลง ถังขยะซะ
ผมตัดสินใจ ในนาทีสุดท้าย ที่จะบันทึก สิ่งที่เขียน ลงที่นี่ มันก็แค่บันทึก

มบอกคนที่อ่าน ก่อนนะครับว่า ก่อนอ่านต่อจากนี้ ต้อง ตกลงกันก่อนว่า ถ้าไม่อยาก อ่านเรื่องไร้สาระ ก้ขอให้หยุดอ่าน บันทึกนี้ ทันที ตั้งแต่จบประโยคนี้ หรือใครไม่อยาก รับรู้เรื่อง หยาบคาย ก็หยุดแค่นี้ครับ เพราะ ต่อจากนี้ไป เรื่องมัน เถื่อน

ถ้าใคร เปิดใจกว้าง คิดว่าเป็นเรื่อง ธรรมดา ก็อ่านต่อได้ครับ

บันทึกฉบับนี้ไม่ได้ ตั้งใจจะ พาดพิง หรือทำให้ ใครเสียหายครับ ถ้าทำให้ใคร รู้สึกไม่ดี ก็ด่าผมได้ครับ ถ้าเห็นว่า ไม่สุภาพ ก็ แจ้งลบบันทึก ฉบับนี้ได้ครับ หรือเป็นกรณี หมิ่นเหม่ ต่อการผิด ข้อบังคับ ของการเขียนใน share

เราตกลงกันแล้วนะครับ บางที เราก็ ดิบ เถื่อน เช่นนี้

เราเริ่มกันเลยนะครับ

สี่ทุ่มครึ่ง วันนี้อากาศค่อนข้างเย็น หรือผมรู้สึกเย็น อยู่คนเดียว หรือเป็นไปได้ไหม ฝนกำลังตก ที่โน่น หรือแท้จริงแล้ว ฝนกำลังตก ทางนี้

ผมกำลังคิดว่า ผมจะบันทึก ฉบับที่ ๑๓ อย่างไรดี

ผมได้ยิน ได้ฟังมาว่า เลข ๑๓ นี่เป็นเลขอาถรรพ์ เราพยายามหลีกเลี่ยงกัน ถ้าตึกไหนสูงเกินกว่า ๑๓ ชั้น ชั้นที่ ๑๓ ก็ต้องเปลี่ยน ชื่อชั้นเป็นเลขอื่น หรือ ข้ามไปเลย

โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ มีตึกอายุรกรรม ชั้นล่างสุดเป็น ชั้น B จากนั้นก็เป็น ชั้นที่ ๑-๑๒ เหมือนๆ กับตึก เฉลิมพระบารมี มีชั้น ๑ -๑๒  กับ "ใต้ถุน (เรียกแบบนี้ไหม?) ที่เป็นโรงอาหาร ร้านค้า เอใใ แล้วผมจะบันทึกอะไรดี กับ บันทึกฉบับนี้
ทุ่มครึ่ง ทางเดินยังคงทอดยาว ลมเย็นๆ พัดมาอีกครั้ง ทุกอย่างยังคงเคลื่อนไหว ผมนั่งคิดอยู่ว่า ขำอยู่ในใจคนเดียว ผมนึกเรื่องที่จะเขียน ในบันทึกฉบับนี้ ในใจ เขียนไป (ในใจ) ขำไป (ในใจ) พอมาเขียนจริงๆ ดันลืมหมด โอ้ววววว  ช่างเป็นไปได้

ผมสัญญากับตัวเอง ว่า ครั้งหน้าจะเขียน เรื่องที่มีสาระ กับเขาบ้าง หรือไม่ก็ เขียน เรื่องที่เกี่ยวกับ งานที่ทำบ้าง เอาเป็นว่า เรื่องที่เป็น เน้นวิชาการ กับเขาบ้าง ทำนองนั้น นี่ก็ผ่านมา ๑๒ ฉบับแล้ว ยังเข้ารก เข้าพง ไม่ยอมออกมา พบหน้า พบตา กะชาวบ้าน ชาวช่อง เขาสักที มีแต่ประเภท โหด มัน ฮา (ไม่ออก) หรือไม่ก็ อ่านแล้ว คนอ่านงงไปเลย คนเขียน มั่วๆ ซั่วๆ ไป ทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่าน โปรดติดตาม อย่าได้กระพริบตา ไม่งั้นท่านจะ รู้สึก เสียดายที่ไม่ได้อ่าน (คิกๆๆๆ)

เอาล่ะ เรามาวิชาการกันต่อ ถึงไหนแล้วล่ะ เอ้า สมชาย ว่ายังไง ผมพูดถึงไหนแล้ว อ๋อ ต้องถามสมหญิงหรือ เอ้า สมหญิง ว่าอย่างไรสมหญิง

เงียบ ไม่มีเสียงตอบจากสมหญิง ทำไงดีล่ะนี่ ???

เออ งำไงดีล่ะนี่ คิดไม่ออก เอาล่ะ เมื่อไม่มีใครตอบ ผมขอ เอาเรื่องที่ตัวเอง ไม่ค่อยถนัดละกัน จะได้ฝึกเขียน ฝึกคิดบ้าง

ตอนนั้นคิดเรื่อง คำอุทาน ไว้ คิดไว้คร่าวๆ ว่า คำนี้แหละ ที่หลายคนใช้ หรือ ได้ยินบ่อยๆ ในภาพยนต์ ละคร  อย่าเพิ่งเดาครับ ว่าอะไร เพราะผม ไม่บอก
อย่าทำใจร้อนครับ อย่าทำเป็นวัย teen แต่ไม่รู้ว่าคนเขียน บันทึก จะถูก teen ใครปะทะหน้าให้บ้าง อะๆๆ ผมไม่ได้ใช้ภาษาหยาบคายนะครับ เดาะ ภาษาปะกิตเชียวนะ
สำหรับวัย teen หรือวัยทองแดง จะคุ้นกับคำนี้ครับ น้ำท่วมทุ่งอยู่นั่นแหละ เอาจริงซะทีซิ เบื่อแล้วนะ
"อกอีแป้นแตก" หรือที่ใช้อีกคำ ผมไม่แน่ใจว่า ใครเคยได้ยินบ้าง นะครับ "อกอีปุกแตก"

อะๆๆๆ หรือว่า หัวผมจะแตกซะแล้ว วอน (วัย) teen โปรดเห็นใจ อย่าได้ทำร้าย เด็กตาดำๆ เลย

อ้อ ใครยกมือประท้วงครับ เชิญครับ

ท่านประธาน: ท่านสมชายหรือครับ เชิญครับ ประท้วงเรื่องอะไรครับ

สมชาย: กระผม สอสอบตกสมชาย ขอประท้วงท่าน Our Shangri-La ครับ ท่านใช้คำไม่สุภาพ ในที่สาธารณะ เป็นที่ที่ สำหรับผู้มีการศึกษา ที่สำหรับผู้ มีวัฒนธรรม ที่ควรเป็นตัวอย่าง ที่ดี ให้กับ เยาวชนไทย ตัวอย่างที่ดี แบบอย่างที่ดี ผมขอให้ท่าน Our Shangri-La ถอนคำพูดครับ ท่านประธาน คำว่าวัย teen ไม่พรือครับ ท่านประธาน มันเป็นภาษาอังกฤษ ไม่เท่าไหร่ แต่คำว่า "อี" นี่ซิ  เถื่อนชัดๆ ท่านประธาน
ผมขอแนะนำให้ท่าน Our Shangri-La ถอนคำพูดครับ ผมแนะให้ใช้คำว่า "คุณ" แทน คำว่า "อี" ครับ ควรจะใช้คำว่า "อกคุณแป้นแตก" หรือ "อกคุณปุกแตก" คำว่า "อี" ไม่สุภาพ ครับท่านประธาน ผมขอให้ท่าน Our Shangri_la ถอนคำพูดครับ

ท่านประธาน: เอ้าท่าน Our Shangri-La อย่ายังไครับ ท่านจะถอนคำพูดไหม มีคนประท้วงท่านน่ะ ท่านจะใช้คำว่า "อกคุณแป้นแตก" แทนคำว่า "อกอีแป้นแตก" ได้หรือไม่ครับ

Our Shangri-La: ครับท่านประธาน ผมขอแสดงความเสียใจครับ กับการที่ผมได้เอ่ย คำไม่สุภาพ ในที่ มิควรเช่นนี้ครับ ผมขอถอนคำพูด ที่ผมพูดเมื่อกี้ครับ ผมขอถอนคำพูดที่พูดเมื่อกี้ว่า "อกอีแป้นแตก" ครับ ผมไม่ใช้คำว่า "อกคุณแป้น" แตกครับ เพราะ คำว่า "อกอีแป้นแตก" เป็น คำอุทาน  พจนานุกรม ก็ได้ให้ความหมาย ของคำว่า "อกอีแป้นแตก" เอาไว้แล้วครับ  "อกอีแป้นแตก" "เป็นคำอุทาน แสดงอาการตื่น ต่อปัญหา ที่เกิดขึ้น อย่างไม่คาดฝัน เป็นต้น" มีเป็นต้น ด้วยนะท่านประธาน ต่อไปก็จะเป็นลูก แต่เป็นลูกหิน ที่ปลิวมาถูกหัวผม ครับท่านประธาน

Our Shangri-La: ท่านประธานครับ ผมขอถอนคำพูดที่ผม พูดว่า "อกอีแป้นแตก" ครับ

ท่านประธาน: เอ้า คุณสมชาย คุณสมชายพอใจแล้วยังครับ ที่ท่าน Our Shangri-La ถอนคำพูดที่พูดว่า "อกอีแป้นแตก" แล้ว

สมชาย : ท่านประธานที่เคารพ ผมขอให้ท่าน Our Shangri-La พูดดังๆ ใฟ้ฟังชัดๆ ครับ ผมไม่ค่อยได้ยินครับ เอาพูดดังๆ ใกล้ๆไมค์ ครับท่านประธาน

ท่านประธาน: เอ้าท่าน Our Shangri-La ท่านสมชายเขาให้ท่านพูดดังๆ ให้ทุกคนฟังกันให้ชัด อีกครั้งครับ ทุกๆ คนจะได้ไม่ติดใจ ที่ท่านพูดว่า "อกอีแป้นแตก"

Our Shangri-La: ครับท่านประธาน เอาใกล้ๆ ไมค์ นะครับ ดังๆ ด้วยใช่ไหมครับ ให้ผมถอนคำพูดที่ว่า "อกอีแป้นแตก" ใช่ไหมครับ

Our Shangri-La: ท่านประธานครับ ผมมีข้อเสนอที่ดีกว่านี้ครับทาน ผมเพิ่งจะนึกได้ เอาเป็นว่า เราให้ฝ่ายเทคนิค จัดการดีไหมท่านประธาน ให้ฝ่ายเทคนิค เขาดูดเสียง เวลาที่ผมพูด ให้ดูดเสียง ตรงคำว่า "อี" ก็จะกลายเป็น "อกตู๊ดแป้นแตก" ดีไหมครับ ท่านประธาน ผมขอหารือครับท่านประทาน

Our Shangri-La: เอ้ยยย ยกมือ ประท้วงกันทั้ง โต๊ะ เลยหรือครับ ไม่เอา คำว่า "อกตู๊ดแป้นแตก" หรือครับ ให้ผมถอน คำพูด ที่ว่า "อกอีแป้นแตก" หรือครับ  ได้ครับ ผมขอถอนคำพูดครับ

Our Shangri-La: ผมขอถอนคำพูดที่พูดว่า "อกอีแป้นแตก" "อกอีปุกแตก" และ "อกตู๊ดแป้นแตก" ครับ


นักการเมีย ก็เป็นเช่นนี้ กว่าที่ไอที จะถอนคำพูด ไอที ก็ย้ำแล้ว ย้ำอีก เอากับไอที ซิ เรื่องนี้น่าจะจัดอยู่ใน หมวด ไอที ด้วยนะ ผมว่า เฉียดๆ ไป

สองทุ่มแล้ว สุดปลายทาง ผมยังนั่งมอง ความสับสนของ ผู้คน รถรา รอยยิ้ม ในใจหายไปแล้ว ทุกทาง ทุกที่ มืดแล้ว ถึงเวลาที่ผมต้องเดิน ต่อไปอีกแล้ว ผมหันกลับมามอง ด้านหลังอีกครั้ง ก่อนที่ลมวูบหนึ่ง จะพัดพา ให้ผมหายไปกับความมืดของค่ำคืน ที่นั่น ว่างเปล่า เช่นเดิม ลมเจ้าเอย เจ้าจะหอบ พาข้าไปไหน

"คืนหนาว" ล่องลอยมาจากที่ไกลแสนไกล ในความทรงจำ

"ในคืนเหน็บหนาว ฉันเดินเงียบเหงา อยู่บนถนน
ไม่มีผู้คน ไม่มีรถรา มีเพียงแสงไฟ
สายลมหวีดหวิว พลิ้วพาเหน็บเนื้อ เหน็บเหลือข่มใจ
เหน็บหนาวภายใน เหน็บหนาวในใจ เหน็บหนาวเหลือเกิน
ในคืนเมฆหนา ฉันเดินจนล้า จะเดินไปไหน
ฉันเดินมาไกล ไม่มีแสงไฟ เมื่อไกลถนน
ท้องฟ้ามืดมิด ... "

สิบกว่าปีก่อนนั้น
ถนนที่ทอดยาว คนคนหนึ่ง แบกย่าม รองเท้าแตะ เสื้อยืด กางเกงยีนส์ เดินดุ่มไปมา ในความมืด ของ ราตรี
ราตรีนี้ยังเยาว์นัก
ปัจจุบัน
เส้นทางสายเดิม
คนเดิมคนนั้น หายไปไหน???
ราตรีนี้ยังเยาว์หรือร่วโรยไปแล้ว

กว่าจะรู้สึกตัวอีกครั้ง ผมก็กลับมาที่เดิม หนังสือที่เคยดูเมื่อวาน วันนี้กลับมาอยู่ตรงหน้า ผมอีกครั้ง ผมมาดูหนังสืออีกแล้ว หรือนี่ ที่นี่ ไม่มีเสียงแมว ไม่มีมานานแล้ว มีแต่เสียง ของความเงียบเท่านั้น ได้ยินไหม???
ผมชอบที่จะมาดูหนังสือ แต่ไม่ชอบอ่านหนังสือ เอ้า แล้วกันซิ

ไม่นานหรอก วันนี้ไม่นาน ผมหอบหิ้วปฏิทิน ที่วางอยู่มาหมดทั้งชั้น เมื่อวาน ผมถามน้องๆ  ที่ร้าน ถึงปฏิทินอันนี้ น้องเขาบอกว่า หมดแล้ว ถ้ามาจะเก็บไว้ให้ วันนี้ ผมมาหอบไปหมด ยกชั้น
โต๊ะหมายเลข ๗ ริมกระจกใส เป็นที่ที่ มองเห็น ทุกๆ อณูอากาศ มองเห็นความเงียบ ในความสับสน ผมชอบมองโคมไฟ เรียงร้อย ดูลึก เข้าไป ...

สามทุ่ม ผมบอกกับน้องๆ ว่า วันนี้อากาศเย็น น้องเขาบอกเพียงแต่ว่า วันนี้ไม่มีอะไรมาใหม่
ผมคงต้องกินยา บรรเทาปวดแล้วล่ะ รุมๆ แล้ว

สามทุ่มนิดๆ บันทึกหลาย บันทึกถูกเปิดอ่าน
ผมลืมว่า วันนี้ ผมจะบันทึกอะไรดี ให้ตายซิ ลืมไปได้อย่างไร ที่นึกๆ เอาไว้น่ะ ไปไหน หมดแล้ว
ลืมว่าตัวเองจะเขียน เรื่องที่มีสาระ
ลืมไปว่า อย่าเขียนยาว
ลืมไปว่า ตัวเล็กเกินไป
ลืมไปว่า ...

Spirit Road ซุ่มเสียงจากชายวัย ๖๐ ดังแว่วมา หรือราตรีนี้ยังเยาว์ อยู่เช่นเดิม Neil Young วันวาน กับ Neil Young วันนี้ ยังเหมือนเดิมหรือไม่ หรือเรื่องราว แตกต่างกันออกไป ถ้าใครอ่านมาถึงตรงนี้ ก็ขอนับถือ ในความพยายามครับ ขอซูฮก หลายๆคน อาจจะไม่ เคยได้ยินชื่อ หรือเพลง ของ Neil Young หลายคนอาจจะ เคยผ่านหูมาบ้างแล้ว หลายคน เคยผ่านหู แต่ไม่รู้ ถ้าเคยได้ฟัง Heart of Gold แล้วล่ะก็ นั่นแหละครับ  Neil Young ในยุคสมัยหนึ่ง

Neil Youbg: Spirit Road
-----------------------
There's a long highway in your mind
The spirit road that you must find
To get you home to peace again
Where you belong my love lost friend

When you're alone
You cheat yourself
You paint yourself in a dark, dark place

You get your shoes
And get your hat
Get out here while you still can
There's nothin' right that you can say
You keep on talkin' anyway and everyone seems to turn on you
There's nothing right that you can ever do

Spirit road
Spirit road
Spirit road
Spirit road

Now you're on that long highway in your mind
The spirit road that you had to find
You're headed home to peace again
Where you belong my love lost friend

You stop to eat
You start to drink
But you don't stop and you don't think
You lost your keys
You're on your knees
You're on your back and lookin' up in the trees

And the night swirls for a little girl
A speck of dust in the giant world
There's a spirit road that you must find
A long highway in your mind

Spirit road
Spirit road
Spirit road
Spirit road

There's a long highway in your mind
The spirit road that you must find
To get you home to peace again
Where you belong my love lost friend

Don't feed that snake
That turns on you
You starve it out, that's what you do

And it makes you lie
It makes you cheat
It steals your shoes and cuts your feet

The snake keeps feeding through the night
You lose your soul without a fight
There's nothin' right that you can say
You keep on talkin' anyway

There's a long highway in your mind
The spirit road that you must find
Peace again
Peace again

There's a long highway in your mind
The spirit road that you must find
To get you home to peace again
Where you belong my love lost friend

When you're alone
You cheat yourself
You paint yourself in a dark, dark place

Get your hat
Get your shoes
Get out here while you still can still choose

Spirit road
Spirit road
Spirit road
Spirit road

Spirit road
Spirit road
Spirit road
Spirit road

-------------------------------------------------

ซุ่มเสียงอาจจะเบาไปนิดครับ
วันนี้ ทุกท่านเคยได้ยิน คำโกหก แล้วหรือยัง
ถ้ายัง ผมจะบอกให้ครับ
ข้างบนนั่นน่ะ เรื่องโกหก
ผมแต่งเอาทั้งนั้น
กึ๋ยๆๆๆๆ

ก้าวย่างทางเดินหมายเลข ๑๓ หมายเลขอาถรรพ์ ก็เอวัง ลงด้วย เวลานี้แล 

8-)

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 05 มกราคม 2551 00:50 แก้ไข: 05 มกราคม 2551 00:54 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ทำได้ไงนี้....ไม่ธรรมดานะนี่...ต้อง........(เติมคำในช่องว่างด้วยนะคะ) เข้าขั้นทีเดียวถึงจะทำได้ขนาดนี้นะ.เอาเป็นว่าหลอกสำเร็จไปหนึ่งรายแล้วคะ  ....อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะคะ....เข้าถึงยากจริงๆยิ่งกว่าเขาวงกต.

กึ๋ยๆๆๆๆ เขาวงกตเชียวหรือ ง่วงจังหูแล้วนิ 

ขอบคุณครับ ที่รีบมาแจ้ง จะได้เตรียมตัว เก็บผ้าเก็บผ่อน ย้ายที่อยู่ใหม่ครับ ข้าวกินฟรี น่าสนใจๆ

เอ .. เพลงอะไรแว่วมานะ ฟังหน่อยจิ ...

"

..................  

แล้วมา วันหนึ่ง ถึงเวลาเย็น
ฉันไปเดินเล่น เกาะลูกกรงรั้ว
เห็นรถยางแตก กับหญิงสาวขี้กลัว
ฉันยืนยิ้มที่ริมรั้ว ดูเธอเปลี่ยนล้อยาง (ยางมันแตก)

เธอลนเธอลาน พลั้งเผลอ เตะน็อตตกท่อ
ก็เหลือแต่ล้อ เปลี่ยนล้อ ขาดน็อตยึดแน่น
จากความวิตก หวาดหวั่น กลายเป็นความแค้น
เสียงตวาดแหว๋น เสียงดังแป๋นแป๋น
แค้นที่มองหน้า ยิ้มทำไมไอ้คนบ้า

ฉันเป็นคนบ้า เพราะว่าสติไม่ดี ไม่ใช่คนไม่ดี
ฉันมีสติไม่ดี ฉันเป็นคนบ้า ไม่ใช่คนไม่ดี
ฉันสติไม่ดี ฉันเป็นคนบ้า
 ........"

จึ๋ย เพลงอายายหว่า

8-0 

อืม....อ่านไปยิ้มไปนะนี่..ขำอีกต่างหาก ลึกจริงๆ...ทำได้ไงนี่  เอาเนื้อเพลงมาเติมคำในช่องว่าง....55555 เก็บข้าวของเสร็จแล้วบอกนะคะ...ถ้าไม่มีใครไปส่งจะช่วยขับรถไปให้....

กึ๋ยๆๆๆๆ (ขอยืมใช้หน่อย)อะ..ล้อเล่น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.209.80.87
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ