นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Kon1Kon
Ico64
เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี
อาจารย์ระดับ 7
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 1284
ความเห็น: 3

(เก็บความทรงจำวันปีใหม่สไตล์ซี่เซอร์) # 2 วันที่รอคอย [C]

เก็บบันทึกความทรงจำสิ่งที่ดีของปี 2550

                  หลังจากจับฉลากได้ชื่อคนที่เราจะต้องซื้อของขวัญให้กันแล้ว ทุกคนก็วุ่นวายมาก กับการใช้สติปัญญาคิดว่าใครอยากได้อะไรหรือน่าจะได้อะไร..(บางคนบอกว่า ยากกว่าทำ thesis ซะอีก..น่าน..เอาเข้าปาย)  ตอนหลังก็เลยตกลงให้บอกใบ้ (แบบโจ่งแจ้ง) กันเลย (เพราะเริ่มขี้เกียจคิด) ว่า ใครอยากได้อะไร แต่ห้ามบอกว่าจับได้ใคร.. คราวนี้ก็ไล่ถามกันใหญ่ว่าใครอยากได้อะไรบ้าง..

 

                  เรื่องของขวัญเป็นเรื่องฮากันได้ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา..แต่ละคนดูตื่นเต้นกันมากโดยเฉพาะพวกสาวๆ.. ในเอ็มก็จะขึ้นข้อความกันไว้ว่าใครต้องการอะไร มีประโยคถามไถ่ว่าใครจับได้เรา.. เจอหน้ากันก็คุยกันแต่เรื่องของขวัญและการทายว่าใครได้ใคร.. แต่ทุกคนก็พยายามรักษาความลับเป็นอย่างดี ว่าจับได้ใคร..แถมเวลาไปเลือกหาของพิเศษที่ว่านั้น..ก็ต้องวางทางหนีทีไล่ให้ดี..เพราะคนที่เราจับได้ อาจเป็นคนใกล้ชิดที่ไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นประจำก็ได้..

                  ดูๆ ก็เหมือนไร้สาระ แต่ว่ามันเป็นสิ่งที่โยงพวกเราเข้าไว้ด้วยกัน...อย่างสนุกสนานมากมาย.

 .

                  เย้..แล้ววันนี้ก็มาถึง..เด็กๆ มาช่วยกันทำอาหาร..ทุกอย่างล้วนน่าทาน.. มีฝีมือกันทั้งนั้นนะเนี่ย..ทั้งยำไก่ยอ ไก่ชุบเศษ เอ๊ย เกล็ดขนมปังทอด  ปลาทิพย์ สปาเก็ตตี้ และสารพัดผักสลัด..ขนม..และผลไม้.. น่ากินไปหมด..

 

                  แต่กว่าจะรวมตัวกันได้ขลุกขลักมากๆ.. คนจะทำซอสสปา ก็มัวแต่ไปสอนพิเศษเด็กก่อน  กลับมาอีกทีทุ่มนึง พวกที่เหลือหิวกันจะแย่.. เหตุผลที่คุณเธอซึ่งมาช่วยเตรียมและกำกับการไว้แล้วก่อนไปสอนพิเศษ แต่ไม่ยอมทำซอสก่อนก็เพราะว่า “เดี๋ยวเค้ากลับมาไม่มีอะไรเหลือให้เค้ากิน..” 

 

                  กิ๊ฟ ตกลงมาไม่ได้ เพราะรูมเมทไม่สบายเข้าโรงพยาบาล กิ๊ฟต้องไปเฝ้าและดูแลเพื่อน..

                   สรุปที่มาได้ก็มีพี่บุษ แต๋ม ปอ เบิร์ธ พี่แอ็ม พี่แจ๊ส พี่แอ้ บุ๊ค นก ณุ และตาล..

                  หลังจากดูลีลาคุณเธอ (ซึ่งคุณคงรู้ว่าเป็นใคร ประมาณ You know whom) ทำซอสสปาเก็ตตี้ และช่วยกันปรุงแบบมีส่วนร่วมแล้ว..ก็ได้เวลากินกันซะที..(เฮ้อ รอมานาน)

                  กินเสร็จ เราก็มาแลกเปลี่ยนกันว่า..สิ่งที่ดีๆ ในปีที่กำลังจะผ่านไปนี้ มีอะไรกันบ้าง..แต่ละคนก็มีสิ่งดีๆ ที่น่ารัก น่าจดจำทั้งสิ้น.. มีการหลั่งน้ำตากันด้วย ด้วยความซาบซึ้งใจ.. บางคนก็หลั่งน้ำตากับบทเรียนชีวิตที่ได้รับ..และกำลังใจที่ต่อเติมระหว่างเจอปัญหาเหล่านั้น.. เซอร์เองก็ซึ้งกับคำตอบและเรื่องราวของเด็กๆ จนหัวใจพองโต.. เฝ้าดูเด็กๆ คุยและฟังกัน..ปลอบและให้กำลังใจกัน ด้วยความปลื้มใจ..

  • พี่แอ็มบอกว่า... สิ่งดีๆ สำหรับปีที่ผ่านมานอกจากเรื่องของพี่แจ๊สแล้ว..ก็คือ การที่มีเพื่อนๆ น้องๆ ที่รักและห่วงใย ดูแลกัน.. แม้จะจบไปแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่น..
  • พี่แจ๊ส..เรื่องแอ็ม..เรื่องความสำเร็จในการเรียนและการได้งานทำ..
  • ปอ..เจอปัญหาหลายอย่างเรื่องของหัวใจ.. แต่ปอก็ร่ำไห้เมื่อพูดถึงว่า ที่ผ่านมาได้ก็เพราะกำลังใจจากกลุ่มพวกเรา  (ซาบซึ้งกันไปถ้วนหน้า)...
  • แต๋ม ซาบซึ้งกับความห่วงใยของพ่อแม่ที่แสดงออกระหว่างที่แต๋มเข้าชุมชนไกลโพ้นเพื่อเก็บข้อมูล ทั้งๆ ที่แม่เพิ่งผ่าตัดเสร็จแผลยังไม่หายดี แม้จะต้องเดินทางไกล แต่ก็ยังไปส่งให้เห็นกับตาว่าแต๋มจะอยู่อย่างปลอดภัย และความรักที่ชุมชนมอบให้แต๋ม..ตลอดจนแรงอธิษฐานจากใครบางคน.. (ครั้งแรกที่พวกเราเห็นเจ้าเด็กไม่มีเพื่อนเล่นที่บ้าน..ร้องไห้) (วงเล็บอีกที..ที่เราเรียกแต๋มว่า เด็กไม่มีเพื่อนเล่นที่บ้าน ก็เพราะว่า เวลาเราจัดกิจกรรมนันทนาการนอกเวลา แล้วให้เล่นเกมอะไรทีไร..แต๋มจะทุ่มเทสุดตัวเสมอ..จนเพื่อนๆ ถามว่าแต๋มเป็นไรไป..แต็มก็เลยบอกว่า..ก็อยู่ที่บ้านไม่มีเพื่อนเล่นอ่ะ..น่านแหละ ที่มาของสมญานามของเธอ)
  • เบิร์ธ จดจำช่วงเวลาที่เซอร์เก่าดั้นด้นไปโรงงานด้วย  และเมื่อโรงงานและหัวเรื่องนั้นไม่เวิร์ค เซอร์ก็เที่ยวติดต่อโรงงานอื่นๆ ให้ จนในที่สุดก็ได้ แล้วก็เปลี่ยนไปทำกะอาจารย์คนอื่นเรียบร้อยเนื่องจากเปลี่ยนหัวเรื่อง..
  • ตาล..มีสิ่งดีๆ ทั้งครอบครัว การเรียน และหัวใจ..
  • ณุ เชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้นจากที่หวั่นไหวๆ ก่อนหน้านี้..
  • พี่แอ้..การที่เรียนจบมีงานทำ และได้มอบเงินเดือนเดือนแรกให้อาม่า..ซึ่งอาม่ายังคงเก็บไว้ใต้หมอนจนถึงทุกวันนี้..
  • นก..อ้อ!..ของนกบอกไม่ได้... แต่คำพูดสั้นๆ ของนกเป็นสิ่งที่ทำให้เซอร์คนนี้ซาบซึ้งและดีใจเหลือคณา..
  • พี่บุษ..การที่ได้เปลี่ยนแปลงตัวเองจากการทำวิทยานิพนธ์  จากแต่ก่อนที่เป็นคนที่ไม่ค่อยปฏิสัมพันธ์กับใคร.. แต่ตอนนี้กลายเป็นคนที่เข้ากับคนได้ดี.. อยู่ชุมชนที่หินที่สุดผ่านมาได้โดยไม่มีปัญหาและเป็นที่รักของชุมชนอีกต่างหาก.. พี่บุษสุดยอด..

 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 23 ธันวาคม 2550 16:45 แก้ไข: 18 กุมภาพันธ์ 2551 10:42 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

คุณนกบอกว่า ดีใจและประทับใจที่ได้อาจารย์ปุ๊กกี้เป็นเซอร์รึป่าวคะ

  • อิอิ..มันเป็นความลับ..บอกไม่ได้จ้านู๋แป้น...^_^
  • แล้วนู๋แป้นล่ะ..ปีที่ผ่านไปนี้..มีอะไรประทับใจบ้างจ๊ะ..เล่ากันฟังมั่งนะ..
Ico48
[IP: 192.168.100.112]
25 ธันวาคม 2550 10:46
#6756
ตามมาอ่านต่อแล้วจ๊ะ
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น