นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1471
ความเห็น: 3

ความทรงจำดีๆ ที่ตลาดสด...

ดิฉันเป็นคนชอบไปตลาดสด ตอนเด็กๆ มีโอกาสติดไปกับแม่เสมอ แม่ดิฉันเป็นแม่ค้าขายข้าวแกง ขณะที่พ่อเป็นทหารแม่ทำข้าวแกงอยู่ข้างกองร้อยทหารที่พ่อทำงานนั่นเอง ....
ตลาดสดเป็นความทรงจำดีๆ ที่ไปทีไรก็ให้คิดถึงเรื่องราวเก่าๆ ทุกครั้ง...
"แม่" จะตื่นไปตลาดตั้งแต่ฟ้าไม่สว่าง ดิฉันได้รับอนุญาตให้ได้ตามไปด้วยสัปดาห์ละ 2 วันคือเสาร์ อาทิตย์  แม่ต้องซื้อของมากโน่นนิดนี่หน่อย มีเด็กเล็กอย่างดิฉันเดินตามแม่จะไม่สะดวกนักกับเวลาที่เร่งรีบให้ทันก่อนสว่าง ทุกสัปดาห์ที่ได้ไปจะถูกปล่อยไว้ที่ กะละมังปลาดุก..ซึ่งแม่ค้าที่คุ้นกันดีกับแม่ น้ายินดีรับฝากเด็กอย่างดิฉัน เป็นเรื่องราวที่มหัศจรรย์กับปลาดุก นั่งเฝ้าดูกริยาอาการของปลาดุกอย่างน้อย 1 ชั่วโมงทุกครั้ง ของหลายอย่าง พอแม่หนักหิ้วไม่ไหวก็จะมารวมไว้ที่ๆ ดิฉันนั่งเฝ้าปลาดุกนั่นเอง  

หลากหลายชีวิตในตลาดสด การไปตลาดบ่อยๆของดิฉันเป็นช่วงเวลาที่แม่ได้สอนโน่น นี่ตลอด สิ่งหนึ่งที่จำได้คือ แม่บอกว่าเป็นลูกผู้หญิง มีวิชาติดตัวลำบากขึ้นมาจะได้ไม่อดตาย ทำอาหารขายไม่ต้องง้อผู้ชาย  มีลูกมีเต้าเค้าจะได้แข็งแรงเพราะเราเลือกแต่ของมีประโยชน์ให้ลูกกิน แม่พูดกับดิฉันเมื่อ เกือบ 40 ปีก่อน  

ทุกวันนี้ดิฉันก็ยังชอบไปตลาดเหตุผลที่ชอบไปเดินตลาดมีหลายอย่าง
อย่างแรก คือ การเดินไปก็เป็นการเคลื่อนไหว เป็นการออกกำลังกายไปด้วย ตอนเด็กๆดิฉันได้ซุกซน และมีคนโน้นคนนี้ให้ของกินอร่อยๆ ทั้งนั้น
อย่างที่สองก็เป็นความความต้องการของลูกๆ พวกเธอนิยมอาหารรสมือแม่ การไปตลาดจึงเป็นความจำเป็นบางสัปดาห์ไปมากกว่า 3 ครั้ง   ทุกอย่างดูน่าสนใจเป็นความเพลิดเพลินอย่างดีทีเดียว มีของอะไรขายบ้าง เขาขายอะไรแปลกๆ กันหรือเปล่า? สำคัญที่สุดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของตลาดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของสังคมทั้งคนขายและคนที่มาซื้อของได้พบปะผู้คนที่รู้จักบ้าง ไม่รู้จักบ้าง เป็นชีวิตชีวาที่แตกต่างในกับการรู้จักกับคนที่ทำงาน หากไม่ได้ไปจะรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไป 

ดิฉันได้เห็นและรู้จักผู้คนที่ตลาดมากมาย กับบางคนรู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนสนิท เหมือนเป็นญาติจะทักทายกันหากไม่เห็นกันหลายวัน ไปเดินตลาดไหนเหรอไม่เห็นหลายวัน เด็กๆ ของดิฉันถามเสมอว่าแม่รู้จักเค้าด้วยเหรอ...รู้จักซิคะอุดหนุนกันบ่อยๆ ไถ่ถามกันประจำ  

เรื่องราวชีวิตที่เห็นหลากหลาย คนรับจ้างเข็นของ ขอทานประจำตลาด และท้ายสุดแม้กระทั่งหมาและแมวที่อาศัยที่ตลาดรวมเรื่องราวชีวิตหลากหลายไว้ในที่เดียวกัน

ทุกวันนี้ดิฉันกลายเป็นคนพาแม่ วัยใกล้ 80 ไปตลาดเป็นประจำ ไปตลาดยังคงเป็นกิจกรรมที่แม่ชอบ

และสิ่งหนึ่งที่ดิฉันทำเหมือนแม่ คือพาลูกไปตลาดด้วย...อยากให้เขาเห็นชีวิต เห็นสังคม เห็นความหลากหลายของอาชีพ รวมถึงการไม่รังเกียจตลาดสดเหม็นๆ แรกๆ เธอบ่นว่าเหม็นปลา เหม็นหมู เฉะแฉะ นานๆ เธอชินสามารถเดินดินได้อย่างธรรมดา ....
ดิฉันก็จะสอนพวกเธอไปตลอดทาง นี่ชื่อปลานั่น โน่นผักนี่ นี่หมู นี่เนื้อ นี่กบ นี่ตะพาบ นี่ขิง ข่า พริก ตะไคร้ ผักชี ให้รู้จักไว้ ทำกับข้าวกับปลาดูแลคนอื่นเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของลูกผู้หญิงต่อไปจะได้ดูแลคนอื่นได้ ยามที่ตัวเองต้องเป็นแม่บ้าน....พวกเธออาจไม่เข้าใจในวันนี้ เหมือนกับที่ดิฉันไม่เข้าใจแม่ในวันนั้นโตขึ้นมาถึงเข้าใจ

ดิฉันก็ยังคงสอนลูกแบบโบราณอยู่ในหลายเรื่อง...

พรุ่งนี้ดิฉันนัดกับเด็กๆจะไปเดินตลาดนัดสงขลา...จะเก็บเรื่องราวมาเล่าสู่กันค่ะ

วันนี้เป็น Night Pages นะคะ

 

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 07 ตุลาคม 2555 00:29 แก้ไข: 07 ตุลาคม 2555 00:40 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 anni, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

แฮะ แฮะ ผมก็ชอบ ชอบ

เห็น ของกิน แบบ พืช ผัก ของชาวบ้านจริงแบบนี้ผมชอบ นะ!!!

Ico48
มะเดี่ยวศรี [IP: 192.168.37.79]
07 ตุลาคม 2555 16:47
#80944

สำหรับผม ความทรงจำดีๆ ที่ตลาดเกษตร ม.อ. ครับ

ตอนเด็กๆ ก็จะเดินไปกับพ่อที่ตลาดนัดแถวบ้านทุกวันอาทิตย์ค่ะ พอเดินไปถึงแม่ค้าขายขนมที่ชอบก็จะหยุดนิ่งและเขย่ามือพ่อ และบอกว่าหนูอยากกินขนมค่ะ ก็จะมีขนมมด ขนมด้วง ขนมพิมพ์ เป็นความประทับใจเดินเที่ยวตลาดกับพ่อค่ะ แต่ปัจจุบันนี้พ่อต้องพาลูกเดินเที่ยวศูนย์การค้าแทนค่ะพี่จิ๊บ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.227.3.146
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ