นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2174
ความเห็น: 7

ภาษาเด็ก....

ดิฉัน on the trip หลายวันด้วยราชการ เช้าวันหนึ่งใจนึกอยากนอนเล่นให้สบายกอดคนข้างกายให้อุ่น...จึงลองทำตามใจตัวเอง.....

"แม่จ๋า....หิวนม"...แปมๆ ที่โดนแอบกอดรู้สึกตัว....พร้อมขอขวดนม
"ไปกินข้างล่างกันดีกว่า....เดี๋ยวแม่จะได้ทำอย่างอื่นไปด้วย...นะคะ"
"ไม่เอา....งั้นลูกไม่กินก็ได้แม่.....ก-อ-ด ต่อ..."
"ตื่นแล้วอย่านอนเล่นซิคะ ต้องลุกขึ้นทำโน่นทำนี่...ถ้าอย่างนั้นเขาจะเรียกคนขี้เกียจ"
"ไม่เอา....กอดก่อน" (แอบยิ้มในใจว่านิสัยใครหน้อ!...คุ้นๆ)......
ดิฉันใจอ่อน....นอนกอดเธอ....ชวนคุยไปเรื่อย ระหว่างลูบหน้าลูบตาเพียงพิศ ชื่นชมกันไปเรื่อย ดิฉันนึกเอ็นดู รักใคร่ จึงถามขึ้นมาว่า

 "แปมจ๋าทำไมลูกสวยจัง....แม่อยากสวยเหมือนลูกต้องทำยังไงคะ?

เธอตอบแบบไม่ต้องคิด
"แม่ต้องรักพ่อ" 
"แม่ต้องไปรับที่โรงเรียนทุกวัน"
"แม่ต้องไม่ไปราชการ ที่ไหน"


ดิฉันหัวเราะกลบเกลื่อนในใจคิดต่อไปว่า..."ลูกคิดอะไร"
"แล้วลูกคิดว่าแม่ไม่รักพ่อเหรอคะ"
"ก็แม่ชอบไปไหนทุกที....ลูกคิดถึง...อยากสวยก็ต้องทำตาม..."

ภาษาของเด็กๆ.....มีความหมายทุกคำ...

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 06 มีนาคม 2551 17:55 แก้ไข: 06 มีนาคม 2551 18:09 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ทำยังไงถึงสวย ทำไมกลายมาเป็นภาษาเด็กเสียละพี่

อิอิ  พ่อสอนมาดี

เอ่อเน๊อะ...งั้นเรารักใครดีเนี่ย...(ไม่นับ คุณพ่อคุณแม่นะค๊า...)

เด็ก  ๆ ทำให้โลกขุ่นมัวสดใสขึ้นทันได

ใครว่าเด็กไม่มีความคิด
สิ่งที่เด็กคิด กับสิ่งที่เด็กพูด
คือจินตนาการที่ไม่มีปัจจัยอื่นแทรก นอกจากความจริงใจ

ซึ้งใจจัง..อะกิ๊บก้บ่อยครั้งที่น้ำตาซึมเพราะภาษาลูก (น้ำตาซึมเนี่ยมีทั้งแบบซึ้งและเศร้าและสุดฮานะค๊ะ)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.235.137.159
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ