นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2423
ความเห็น: 5

เป็นฉัน: 1. เพื่อศักดิ์นักสู้

     เพื่อศักดิ์นักสู้        แต่งโดย วนิดา  สถิตานนท์

ไม่ต้องการ                                 ความสงสารปานใดจากใครสิ้น
ไม่ชอบมีชีวิตติดแผ่นดิน              โดยถูกหมิ่นถูกสมเพชเวทนา

ไม่คิดง้อขอให้ใครช่วยเหลือ           ความจุนเจือจากใครไม่เคยหา
ไม่ชอบให้ใครกล่อมย้อมอุรา           เรื่องพึ่งพาอาศัยไม่ต้องการ

ไม่เคยหวังกำลังใดจากใครหมด        ทั้งศักดิ์ยศสดใสลาภไพศาล
ไม่หวังให้ใครหนุนบุญบันดาล        ชอบผลงานทุกอย่างสร้างด้วยตัวตน

ไม่เคยหวังพลังใดจากใครด้วย           ยอมมอดม้วยมิให้ใครคุ้มหัว
ไม่ชอบให้ใครประมาทว่าหวาดกลัว     วานคนชั่วช่วยใดไม่เคยคิด

ขอภูมิใจในศักดิ์ของนักสู้                 ขอเป็นผู้ทรนงความทรงสิทธิ์
ขอจองหองผยองศรียิ่งชีวิต          ขอมีจิตโอหังกำลังตน

มีสองขามายืนบนผืนภพ                   มีตาครบคู่สมองมาส่องหน
มีสองมือถือพิทักษ์รักค่าตน            มีกมลมาเพื่อเชื่อตนเอง

 

จากบันทึก  เราจะสร้างทัศนคติที่ดีได้อย่างไร?  ของอาจารย์คนธรรมดา ให้การบ้านดิฉันกลับมาคิดทบทวนว่า อะไรที่ทำให้ดิฉันกล้า บ้าบิ่น มุ่งมั่น อย่างบ้าคลั่งได้ขนาดนี้
คงต้องเริ่มจากตรงนี้

 

เมื่อ 29 ปี ที่แล้ว ในวันที่ดิฉันเรียนอยู่ชั้น ม.3 ดิฉันพบกลอนบทนี้ ในหนังสือแบบเรียนวิชาภาษาไทย ระดับชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3   ...ในท้ายเล่มของหนังสือจะมีภาคผนวก ที่ใส่บทกลอนชื่อ "เพื่อศักดิ์นักสู้"

 

ในความคิดของเด็กหญิงอายุ 14  ที่อ่อนไหว ชอบอ่านบทกลอน กวี นิยาย  กลอนบทนี้จึงจับใจ จนต้องคัดลอกใส่ในสมุดไดอารี่ส่วนตัว และตั้งปฏิธานในใจตั้งแต่วินาทีนั้นว่า เธอจะองอาจ ทรนง และภูมิใจในศักดิ์ของตน เช่นนี้ให้ได้

 

.......

 

เมื่อจบชั้น ม. 3 เด็กหญิงแสนขี้เกียจ แอบอ่านนิยายเรื่อง สี่แผ่นดิน จนละเลยการอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้าชั้น ม. 4 เป็นเหตุให้สอบไม่ติดในโรงเรียนที่ต้องการ  เธอถูกบังคับให้ไปสมัครสอบรอบสอง ในโรงเรียนชื่อดังในสงขลา เมื่อไปสอบสัมภาษณ์เสร็จ พ่อบอกให้เอาเลขที่นั่งสอบให้พ่อ เพื่อลูกจะได้เรียนโรงเรียนนี้ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนรักของพ่ออย่างแน่นอน

 

เด็กหญิงที่เคว้งคว้าง ไร้ที่เรียน นั่งท่องกลอนบทนี้ตลอด 2 วันแล้วตัดสินใจไปสมัครเรียนด้วยตนเอง โดยไม่บอกใคร ที่โรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์ แถวสนามบิน ในสมัยนั้นยังไม่มีรถประจำทางวิ่ง  อาจารย์สัมภาษณ์ถามว่า "แน่ใจหรือว่าจะมาเรียนที่นี้ บ้านอยู่ไกลมาก จะมาเรียนยังไง ทำไมผู้ปกครองไม่มาด้วย" เธอตอบ "พ่อแม่ไม่ทราบค่ะ แต่หนูตัดสินใจแล้วว่าหนูจะเรียนที่นี้เพราะหนูไม่อยากเข้าเรียนที่โรงเรียนอื่นโดยใช้เส้น"

 

เป็นความอหังการ์ครั้งแรกในชีวิต ที่กล้าทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่ไม่ถูกใจพ่อแม่

 

........

 

เมื่อเรียนชั้น ม. 4 ใกล้จบเทอม เด็กหญิงในวันวาน กลายเป็นสาวน้อย ผมสั้นเต่อ เธอถูกพ่อตั้งคำถามว่า "จบ ม.6 ที่นี้จะไปสอบอะไร" "ลูกอยากเรียนนิติศาสตร์ค่ะ" "โอ๊ย ไม่ได้จบแล้วไม่รู้จะทำอะไรกิน พ่อว่าพอจบ ม.6 ลูกไปเรียนต่อพยาบาลดีกว่า พ่อมีเพื่อนอยู่ที่.....  เรียนพยาบาลมีงานทำแน่นอน


สาวน้อยไม่เคยหือ อือ เอะอะ โวยวาย หรือปฏิเสธใดๆ  เธอแค่ไม่อ่านหนังสือสอบปลายภาค ด้วยไม่อยากเป็นพยาบาล

 

เมื่อจบเทอม  เธอเอาวุฒิ ม.3 แอบไปสอบเข้าเรียนต่อที่ วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตเทคนิคภาคใต้ โดยไม่ให้พ่อแม่รู้ และได้เรียนที่นี้ในที่สุด

 


 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 10 พฤศจิกายน 2556 17:08 แก้ไข: 10 พฤศจิกายน 2556 17:08 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 10 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

มโนมอบพระผู้ เสวยสวรรค์

แขนมอบถวาย ทรงธรรม เทิดหล้า

ดวงใจมอบเมียขวัญ และแม่

เกียรติศักดิ์รักข้า มอบไว้แก่ตัว

นี่เป็นโครงกลอนที่ฝังใจใน ภาพยนตร์ เกียรติศักดิ์ทหารเสือที่ผมจำได้สมัยเด็ก

และก็พยายามทำตามกลอนนี้เช่นกัน

มีความฝังใจในยามเด็กจากวรรณกรรมที่เราชอบ เช่น สามก๊ก ฉบับยาขอบ ผมจะชอบ จูล่ง ที่ผู้เขียนสร้างความคิดประโยคเด็ดว่า ตัวกูผู้เดียวจะสู้ตาย ทำให้ผมทำหลายสิ่งด้วยตัวคนเดียวได้

มีนิยายอีกเรื่องจำชื่อไม่ได้ ตัวเอกชื่อพระราชมนู สมัยกรุงศรีอยุธยา ในตอนจบตัวเอกหลงกลตกอยู่ในวงล้อมทหารพม่า 4 นาย แต่ก็ยังยินดีที่จะสู้จนวาระสุดท้าย

ทัศนคติในวัยเด็กมีอิทธิพลต่อการใช้ชีวิตเมื่อเติบใหญ่เช่นกัยครับ

จะรออ่าน หัวใจนักสู้ ต่อจ้า! คนเก่ง :)

มโนมอบพระผู้ เสวยสวรรค์

บทนี้ชอบเหมือนกันครับ

ตอนมัธยมนำมาเขียนเอาไว้ในหน้าแรกของสมุดบันทึกเลยครับ

นอกจากกลอนแล้ว ก็ต้องรูปครับ มีรูปหนึ่งที่ตอนเด็ก ๆ ชอบมาก และหามาครอบครองได้คือรูปของจิต ภูมิศักดิ์คาบบุหรี่

แต่ตอนนี้ท่าจะโดนปลวกกินหมดแล้ว

อิอิอิ

เราเอง

ถ้าผู้ใหญ่ในยุคนี้ เติบโตโดยมี บทกวี คำกลอน เป็นเครื่องเตือนใจได้อย่างดี ในยุคสมัยนี้ น่าจะหาคำกลอน บทกวีดีๆ ที่เข้ากับยุคสมัยของเด็กๆ เพื่อให้เด็กใช้เป็นแนวทางบ้างก็ดีนะคะ

Ico48
มนัสสฤษฎ์ [IP: 223.206.250.174]
20 พฤศจิกายน 2556 22:49
#94529

ปอเธอเกิดมาเพื่อเป็นข้าบดินทร์จริงๆ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 75.101.220.230
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ