นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1098
ความเห็น: 2

เป็นฉัน: 3. เด็กกิจกรรม

ในช่วงที่ว่างเว้นจากฤดูกีฬา พวกเราห้องทับ 3 ได้รับการถ่ายทอดกิจกรรมจากรุ่นพี่ ให้ทำบอร์ดวรรณศิลป์ ซึ่งตั้งอยู่ตรงบันไดทางขึ้นตึกเลขา เป็นบอร์ดที่เขียนแซว กระทบกระทั่ง ให้ความรู้  ต่างๆ  สมัยนั้นต้องใช้ปากกาล็อตติ้งสีดำเขียน แล้ววาดลวดลายแปะบอร์ด ในความเป็นเด็ก เกลียดใคร หมั่นไส้ใครก็เขียนด่าเค้า เวลาใครมาโวยวาย ก็ทำท่าอันธพาลใส่ เพราะถือดีว่า กุญแจบอร์ดเป็นของพวกเรา พวกเรามีสิทธิจะเขียนอะไรก็ได้

เมื่อปีกกล้าขึ้น ก็ริทำหนังสือพิมพ์รายปักษ์  เพราะกระแสของบอร์ด ไม่ค่อยมีคนสนใจอ่าน ดิฉันกับเพื่อน  เขียนวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของผู้บริหารนักศึกษา อาจารย์ แซว เพื่อนๆ น้องๆ  ยังจำได้ว่าดิฉันยืนหน้าตึกบันไดทางเข้า-ออก แล้วบังคับให้น้องๆ ช่วยกันซื้อหนังสือพิมพ์ของพวกเรา อย่างโหดร้าย

 

กล้าขึ้นอีกนิดก็ริจัดฉายหนังควบ ไปติดต่อสายฟิลม์หนังเก่า และไปคุยกับโรงภาพยนต์พลาซ่า เพื่อจัดฉายหนังควบ ในราคา 2 เรื่อง 20 บาท เป็นประสบการณ์แรกในการทำงานด้านการขาย  กว่าจะขายบัตรให้หลุดทุน ก็เล่นเอาเข็ดขยาดไปเลยทีเดียว

 

วันดีคืนดี ดิฉันก็นำเพื่อนๆ โบกรถจากสงขลากลับหาดใหญ่ แทนการนั่งรถเมล์ ด้วยมีวาทะศิลป์ดี เกลี่ยกล่อมแล้วเพื่อนๆ เชื่อ

 

มีอาจารย์ชวนให้เข้าชมรมพุทธศาสตร์ ไปนั่งสมาธิที่วัดพระธรรมกาย  เมื่อกลับมาจากวัด ดิฉันนำเพื่อนๆ ในห้องสวดมนต์ ทำวัตรเช้าทุกวันก่อนเรียนหนังสือ ถ้ายังสวดไม่เสร็จ อาจารย์ต้องรอก่อนเพราะนักศึกษากำลังสวดมนต์ (ฮ่าๆ)  ดิฉันเคร่งครัดถือศีล 8 อย่างมาก จนคิดจะบวชชี จนแม่ต้องออกมาสั่งห้ามอย่างดุดัน เพื่อให้ดิฉันหันไปทำอย่างอื่นแทน
 

...................

 

ดิฉันได้ยินคำว่า "เมื่อท้องฟ้าสีทองผ่องอำไพ ประชาชนจะเป็นใหญ่ในแผ่นดิน" ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก คอมมิวนิสต์ คือใคร เด็กอย่างดิฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจ รู้แต่ว่าห้ามพูด เพราะพ่อเป็นทหาร  ค่ำๆ พ่อจะไปฉายหนังกลางแปลงตามหมู่บ้านต่างๆ เพื่อลบล้างเรื่องท้องฟ้าสีทองผ่องอำไพ และดิฉันก็มักได้ตามพ่อไปฉายหนังของรัฐบาลด้วยเสมอๆ ตั้งแต่เด็กดิฉันมักเข้าใจว่า วันใดที่ท้องฟ้าเป็นสีแดง (ฟ้าตากผ้าอ้อม) คอมมิวนิสต์กำลังจะมาแล้ว เรื่องราวเหล่านี้ติดค้างในความทรงจำจนบัดนี้

 

ชมรมอาสาพัฒนา จึงเป็นชมรมที่ดิฉันสนใจทำต่อจากนี้

 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 13 พฤศจิกายน 2556 17:32 แก้ไข: 13 พฤศจิกายน 2556 17:32 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 pompom, Ico24 คนธรรมดา, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

คำว่า "เมื่อท้องฟ้าสีทองผ่องอำไพ ประชาชนจะเป็นใหญ่ในแผ่นดิน" จะถูกกล่าวขานในช่วง 2514-2520 เท่านั้นนะครับ ถ้าผมจำได้

น่าจะประมาณเวลานั้นค่ะ เพราะช่วงนั้น ปอ เรียนประมาณชั้น ป.เตรียมคะ เพราะเด็กมาก น่าจะพ.ศ. 2516 -2518 อยู่ที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา ที่เบตงเป็นภูเขาที่มี จคม. (จีนคอมมิวนิสต์) อาศัยอยู่เยอะค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.237.183.249
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ