นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1266
ความเห็น: 6

เป็นฉัน: 5. พี่หมวยและป้าลาบ

เมื่อจบปวส. เทคโนฯ ปุ๊บ ดิฉันก็มีครอบครัวปั๊บ การมีลูกสาวเมื่ออายุ 22 ปี ทำให้ดิฉันโตเป็นผู้ใหญ่กว่าเพื่อนในวัยเดียวกัน เพื่อนยังเรียนต่อปริญญาตรี ในขณะที่ดิฉันทำงานเลี้ยงลูก มีครอบครัว การใช้ชีวิตเร็ว ทำให้ประสบการณ์ชีวิตเติบโตเร็วกว่าอายุจริงมาก

 

ในระยะแรกของการทำงาน ม.อ. ดิฉันยังเพื่อชีวิตมากมาย ใส่ม่อฮ่อม ผมยาวรุงรัง (ปัจจุบันก็ยังรุงรังอยู่) ดูถูกเกลียดชังสังคมชนชั้น

ดิฉันทำงานในตำแหน่งพนักงานธุรการ ยังจำได้ว่าพี่หมวยซึ่งเป็นเจ้านาย ให้ดิฉันเข้าไปในห้องมืด เพื่อรื้อค้นเอกสารราชการเก่าๆ เพื่อส่งไปเก็บในหอประวัติ เอกสารมากมายเหลือเกินที่ให้รื้อค้น  ดิฉันต้องใช้เวลาอยู่ในห้องมืดที่ร้อนอบอ้าว เต็มไปด้วยฝุ่นคนเดียว ด้วยความแค้นใจในโชคชะตา ทำไมฉันต้องมาทำงานอะไรแบบนี้ รู้สึกว่าตัวเองตกอับทำงานไม่เหมาะสมกับความสามารถ ดิฉันชักสีหน้าเมื่อการค้นหาหมดวัน แต่ยังหาเอกสารไม่เสร็จ กลับมาที่โต๊ะ พี่หมวยก็ถามว่า "ทำไมยังหาไม่เสร็จ หายากเหรอ" ดิฉันได้แต่กรีดร้องในใจว่า "ก็ลองมาทำบ้างดิ"  รู้สึกเกลียดชังพี่หมวยเหลือเกิน

 

วันรุ่งขึ้น ดิฉันก็ยังต้องไปหาเอกสารเหมือนเดิม ทำไปด่าเจ้านายไป จนพี่หมวยมาตามให้ไปพิมพ์งานด่วน  ขณะที่กำลังนั่งโต๊ะพิมพ์งานนั้น ป้าราบ แม่บ้านคนเก่าแก่ของคณะฯ กำลังเช็ดกระจกหน้าต่างห้องดิฉัน ป้าราบเช็ดกระจกอย่างบรรจง พยายามขัดอย่างตั้งใจ เมื่อหันมาเห็นดิฉัน ก็ยิ้มแล้วบอกว่า "ขอโทษที่รบกวนนะค๊ะ" ป้าราบมีความสุขกับการเช็ดกระจก จนดิฉันเอ่ยปากถามว่า "เหนื่อยไม๊ค๊ะ"  "ไม่เหนื่อยค่ะ เช็ดไปเรื่อยๆ พอเห็นมันแววก็หายเหนื่อย"  เช็ดกระจกเสร็จป้าราบก็มาเช็ดโต๊ะทำงานให้ดิฉันด้วยความถ่อมตน  อย่างกับดิฉันเป็นคนใหญ่คนโตซะปะไร 

 

วันนั้นป้าราบลาบสอนให้ดิฉันรู้ว่า หากดิฉันไม่รักในงานที่ตัวเองทำ ดูถูก แบ่งชนชั้นชนิดของงาน แล้วดิฉันจะทำงานได้ดีมีความสุขได้อย่างไร  ขนาดเป็นแค่งานทำความสะอาด งานเช็ดกระจก ป้าราบลาบยังตั้งใจพยายามขัดแล้วขัดอีก เช็ดแล้วเช็ดอีก ไม่รู้เหนื่อย ไม่เกลียดชังใคร แถมมีความสุขที่ได้เห็นผลงานแวววาว

สำหรับดิฉัน ป้าราบลาบเป็นแบบอย่างในการทำงานด้วยใจรักในงาน  คนเราถ้าไม่รักงานที่ตัวเองทำ ดูถูก เกลียดชัง โทษโน่น โทษนี่  แล้วจะมีความสุข สนุกกับงานในชีวิตราชการที่ต้องทำจนกว่าอายุ 60 ปี ได้อย่างไร

ในวันรุ่งขึ้นดิฉันเข้าไปหาเอกสารในห้องมืดอย่างมีความสุข สนุก ไม่รู้เบื่อจนพี่หมวยมาเตือนว่าให้หยุดหาได้แล้ว พักบ้าง  น่าแปลกวันที่เราไม่อยากหา หน้าบูดบึ้ง ไม่มาบอกสักคำว่าให้หยุดพัก ปล่อยให้หาทั้งวัน พอวันที่ยิ้มแย้มมีความสุข พี่หมวยกลับเอ็นดู มาเรียกให้หยุดพักได้

พี่หมวยเป็นเจ้านายและครูคนแรกของการเป็นข้าราชการของดิฉัน  ความแม่นระเบียบ ละเอียดละออ เคร่งครัดในธรรมเนียมปฏิบัติอย่างยากจะทนทาน ฝึกให้ดิฉันได้เรียนรู้การเป็นข้าราชการอย่างเต็มตัว  ถ้าในตัวดิฉันมีความชอบในการเป็นข้าราชการที่ดีอยู่บ้าง นั้นล้วนแล้วแต่เป็นผลมาจากพี่หมวยช่วยปั้นแต่งสร้างรากฐานให้ทั้งสิ้น

แม้ก่อนวาระสุดท้าย พี่หมวยก็ยังฝากฝังให้ดิฉ้นรักและทำงานให้คณะฯอย่างสุดกำลัง

 

   

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 20 พฤศจิกายน 2556 16:33 แก้ไข: 21 พฤศจิกายน 2556 16:18 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 8 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ตามหาขุมทรัพย์ทางปัญญาในห้องฝุ่น ฮา

ซาบซึ้งใจกับทั้งสามคนครับ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

Ico48
มนัสสฤษฎ์ [IP: 223.206.250.174]
20 พฤศจิกายน 2556 22:11
#94525

เรือไททานิคที่ได้รับการออกแบบให้แข็งแรงด้วยแผ่นเหล็กกล้าแต่มิได้ออกแบบน็อตสำหรับยึดแผ่นเหล็กให้แข็งแรงตามก็เป็นสาเหตุให้จมลงได้เฉกเช่นงานทุกอย่างทุกระดับมึความสำคัญเท่าเทียมมีเกียรติในตัวของมันเอง (เยี่ยมเลยเพื่อนปอนายเป็นข้าราชการข้าของแผ่นดิน)

Ico48
Baby (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
21 พฤศจิกายน 2556 09:52
#94530

พี่หมวย คุณมาลินี ลิ่มเทียนฉาย เป็นตัวอย่างของข้าราชการที่ทำงานด้วยความแม่นระเบียบ ละเอียดละออ เคร่งครัดในธรรมเนียมปฏิบัติที่ดีมาก และทำงานส่วนกลางคณะฯ แนวเชิงรุกให้กับภาควิชาฯ ซึ่งฉันได้นำมาเป็นแบบอย่างในการทำงานด้วย

ป้าลาบค่ะน้องปอ

ขอบคุณค่ะพี่มิกกี้ ปอก็เรียกป้าราบ ว่าป้าราบ พึ่งรู้ว่าเป็น ป้าลาบ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 75.101.220.230
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ