นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 898
ความเห็น: 1

ทะเลชุมพร

น้ำทะเลสีเขียว ใส จนสามารถมองเห็นแนวปะการัง ดอกไม้ทะเล ที่อยู่เบื้องล่าง ไม่รู้จะเลือกสรรหาคำใดมาบรรยายความสวยงาม ที่ลึกลับของใต้ท้องทะเล ในวันหยุดยาวที่มีคลื่นลมเหนือผิวน้ำ  ในหมู่เกาะชุมพร


 

เราเคยดำน้ำแบบสน็อกเกิล มาหลายครั้ง ที่ผ่านมาเจอแต่ทะเลนิ่งๆ  ไม่ค่อยมีคลื่นสูง เวลาดำน้ำจึงง่าย เมื่อรู้สึกเหนื่อย ก็โผ่ลหัวขึ้นจากน้ำ คายสน็อกเกิล ถอดหน้ากาก เอามือลูบหน้าตา ได้สบายๆ


 

ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่ตัดสินใจลงดำน้ำสน็อกเกิลในขณะที่มีคลื่นแรง  ด้วยเมื่อเรือจอดเทียบทุ่น  คลื่นซัดเรือลำน้อยๆ โคลงเคลง  พวกเรามองหน้ากัน ถ้าไม่ลงน้ำ คงเมาเรือตายแน่ๆ  เพราะคลื่นซัดจนเรือแทบเอียง  อยู่บนเรือมันน่ากลัวมาก ในความคิดของเราตอนนั้น


 

น้องณัฐไกด์นำเที่ยวครั้งนี้  สอนวิธีการใช้สน็อกเกิล และแนะนำว่า ถ้าโผล่หน้าขึ้นจากน้ำ ให้หันหลังให้คลื่นทันที  ด้วยเราเคยมาเที่ยวแบบนี้หลายครั้ง ก็ไม่ค่อยสนใจจะฟังคำแนะนำอะไรนัก ด้วยคิดว่าเป็นแล้ว


 

เรากระโจนลงน้ำ โดยไม่สวมสน็อกเกิลก่อน  ด้วยคิดว่าค่อยลงไปใส่ในน้ำ  คลื่นถาโถมเข้าใส่เราอย่างไม่ปรานี แทบไม่ทันตั้งตัวเราสำลักน้ำทันที  ได้ยินเสียงคนเตือนแว่วมาว่า ให้หันหลังให้คลื่น กว่าจะใส่สน็อกเกิลเสร็จก็ทำเอาเกือบแย่   เราลอยน้ำตีขา ดำน้ำดูปะการังไม่ถึง 5 นาที ก็รู้สึกว่าหมดแรง ด้วยคลื่นลมแรง จนรู้สึกต้านทานไม่ไหว  น้องณัฐกระโดดลงน้ำพร้อมเชือกเส้นยาว และเรียกให้พวกเราจับเชือกไว้ สอนว่า ให้ทำท่าเหมือนซุปเปอร์แมน ลอยตัวเฉยๆ ในท่านั้น


 

เราได้ยินน้องเค้าบอก  ก็ใช้มือทำท่าซุปเปอร์แมน แต่ขายังตีนน้ำอยู่ไม่หยุด  โชคดีที่มือยังกำเชือกแน่น  เริ่มรู้สึกหมดแรง หายใจแปรปรวน แทบสำลัก จึงโผล่หัวพ้นจากน้ำ  ปากคายสน็อกเกิล ไอด้วยสำลักน้ำ  มือถอดหน้ากากออก  เราก็ถูกคลื่นแรง ซัดน้ำเข้าปาก เข้าตา  คราวนี้แสบตาเพราะน้ำเค็มจัด และยิ่งสำลักน้ำกว่าเดิม  น้องณัฐเห็น ก็บอกว่าหันหลังให้คลื่น  เมื่อเห็นเราตั้งสติได้  น้องณัฐสบตาเรา  เรากำลังพยายามจะบอกน้องเค้าว่า กลับเหอะ  ในใจคิดว่ายอมขึ้นเรือไปนั่งเมาเรือดีกว่าอยู่ในน้ำแบบนี้  ไกด์หนุ่มมองหน้าเราและบอกเราว่า ให้ลองใหม่ หายใจเข้าออกให้ยาวๆ ช้าๆ เรารู้สึกเกรงใจจึงคิดว่า จะลองทำอีกสักครั้ง


 

แค่เราลองเปลี่ยนวิธีหายใจทางปาก ให้ช้าๆ ยาวๆ  เป็นจังหวะสม่ำเสมอ  ขาเหยียดนิ่งไม่ตีขา มือเกาะเชือกสบายๆ ลอยตัวดำน้ำชมโลกใต้ท้องทะเลได้นาน จนลืมไปเลยว่ากำลังหายใจทางปากอยู่


 

อย่างที่เกริ่นตอนแรก ไม่รู้จะต้องหาคำใดมาบรรยายความสวยงาม ที่ดูลี้ลับเหมือนอยู่อีกโลก   ฝูงปลาเป็นพันๆ ตัวโอบล้อมพวกเราไว้   ด้านล่างดอกไม้ทะเล กลีบสยายพริ้วตามกระแสน้ำ สวยจนไม่รู้จะเขียนอธิบายอย่างไร  เราดื่มด่ำ อยู่ในโลกใต้น้ำอย่างเพลิดเพลิน ลอยไปตามทิศทางที่เชือกจะเหนี่ยวรั้งพาไป  ล่องลอยอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน


   

ครั้งนี้เรารู้สึกว่าเริ่มใช้สน็อกเกิลได้ดีขึ้น  และรู้สึกประทับใจภาพสวยงามใต้ท้องทะเลที่รู้สึกว่า ครั้งนี้สวยงามกว่าทุกครั้งที่เคยชม เพราะจิตดำดิ่ง มีสมาธิกับการหายใจเข้า ออก ทางปาก เป็นจังหวะสม่ำเสมอ  จึงรู้สึกเพลิดเพลินกว่าครั้งไหนๆ ที่เคยไป


การเดินทางครั้งนี้ ทำให้รู้ว่า เวลาไปเที่ยวแบบนี้ ควรติดต่อบริษัทที่มีไกด์ที่ชำนาญเรื่องการดำน้ำไปด้วย แม้ราคาจะแพงกว่า แต่ก็ทำให้ได้เรียนรู้อะไรมากมายกว่าที่เคยไปกันเองกับเรือประมงทั่วไป


 

 


Sections: บันทึกการเดินทาง
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 22 July 2016 19:03 Modified: 22 July 2016 19:04 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนธรรมดา, and 5 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

เพิ่งอ่านมาครับว่า การสอนว่ายน้ำเด็กควรเริ่มที่ขั้นพื้นฐาน คือท่าปลาดาว และท่าแมงกระพรุน คือลอยตัวให้ได้ เป็นท่าช่วยชีวิต ไม่ควรเริ่มจากการว่ายฟรีสไตล์ทีเดียว ผู้ปกครองบางคนไม่เข้าใจ ส่งเด็กไปเรียนหลายชั่วโมงเด็กยังว่ายไม่ได้ ทำได้แต่ท่าปลาดาว ก็ยังต่อว่าครูอีก

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.227.252.66
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ