นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1417
ความเห็น: 5

33 ปีที่ทำงานที่ ม.อ. ผ่านไปแล้ว

หากพวกเรายังกินได้ นอนหลับสบายทุกวันก็ถือว่ามีบุญแล้ว
 
 
7 พ.ย. 2518 คือวันที่ถูกบันทึกว่าเป็นวันแรกของการบรรจุเป็นข้าราชการที่ ม.อ. ของผมครับ
 
ตามประสาคนมีอายุ ชอบนับเลขย้อนหลัง นึกถึงเหตุการณ์เก่าๆ ยิ่งอ่านบันทึกประวัติการบุกเบิกก่อตั้งคณะทรัพยากรธรรมชาติ ที่คุณมอนลี่บันทึก จะบอกว่านี่มันยุคเดียวกันเลย
 
ผมนั่งคิดเสียดายเหมือนกันว่า ไม่เป็นคนช่างขีดช่างเขียนมาก่อน เลยไม่สามารถย้อนไปคิดถึงเรื่องในอดีตได้มากนัก ยกเว้นเป็นเรื่องที่ฝังใจจริงๆเท่านั้น พอจะกลับมานั่งนึกตอนนี้ มันก็จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว
 
หากจะหาสิ่งดีๆที่เข้ามาในชีวิตของผมนั้น ผมคิดว่าการได้ทำงานที่ ม.อ.เป็นสิ่งหนึ่งในอันดับต้นๆทีเดียว
 
ผมมีความพอใจในงานและการดำเนินชีวิตที่นี่มาก ถึงแม้ว่าเมื่อมองไปในรายละเอียดของแต่ละปีแล้ว มันก็มีลุ่มๆดอนๆ ไปตามธรรมชาติ แต่โดยรวมก็ถือว่าดี หากดูในด้านเศรษฐศาสตร์เมื่อเปรียบกับเพื่อนร่วมรุ่นที่จบมาพร้อมกัน อาจถือว่าอยู่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย แต่ในแง่คุณภาพชีวิตผมก็ประเมินเข้าข้างตนเองว่า น่าจะเกินค่าเฉลี่ยน่ะ เพราะผมมีเวลาพอในการออกกำลังกาย ได้ทำกิจกรรมที่ผมอยากทำ โดยไม่เสียเวลาไปกับการเดินทาง และที่สำคัญมีความสุขกับงานที่ทำทุกอย่าง ซึ่งต้องบอกว่าความรู้สึกมันค่อยๆเกิดขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ผมมีความรู้สึกว่างานใหม่ๆที่ได้รับมันมีความท้าทายและชอบมากกว่าที่จะทำงานเดิมๆ แม้กระทั่งการสอนรายวิชาที่สอนมาเกิน 10 ปี ผมก็ยังคิดว่าเทอมนี้จะใส่อะไรที่แปลกไปจากเดิมบ้างดี
 
อาจเป็นเพราะผมไม่เป็นคนคิดถึงอนาคตมากก็ได้ ก็เลยสบายๆไปได้เรื่อยๆ ผมนั่งคุยกับเพื่อนว่า หากพวกเรายังกินได้ นอนหลับสบายทุกวันก็ถือว่ามีบุญแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีบ้านราคา 5 ล้านก็ได้ เพราะตอนเราหลับเราก็ไม่เห็นอะไรแล้ว ผมกินข้าวแกงจานละ 30 บาท มองดูบรรยากาศรอบๆของคนทำงานที่กินด้วยกัน ก็รู้สึกชื่นชมดี ไม่ต่างจากการดูรูปสวยๆที่แขวนอยู่ข้างผนัง (มีข้อยกเว้นว่าอย่าร้อนมากก็จะดี ....ฮา) ผมว่าคนเราไปหลงกับความไม่จีรังที่สังคม สิ่งแวดล้อม กำลังมอมเมาเราอยู่มากเกินไป บางที่ดิ้นรนไขว่คว้าในสิ่งที่ลึกๆแล้วก็ไม่ใช่ความต้องการที่แท้จริงของตัวเองก็มี
 
​ขอบฟ้าไม่มีจริง​.: ​แอม​ ​เสาวลักษณ์​ ​ลีละบุตร​ :.

หากย้อนไปมองดู​ ​เมื่อครั้งวันวาน
และมองชีวิตวันนั้น​เป็นนกตัวหนึ่งที่เริ่มบิน
เพียงอยากไปเจอขอบฟ้า​ ​มุ่งตรงไปตามที่เห็น
แม้ยากเย็น​ยังไงเพียงไหน​ ​ไม่หวั่น

ขอบฟ้า​ยังคงไกล​ ​ให้ฉันได้บินตาม
แหละยังดูเหมือนมีหวัง​ ​จะพบในสิ่งที่ตั้งใจ
เลยผ่านมาจนวันนี้​ ​ก็ยังไปไม่ถึงไหน
ยิ่งบินไป ​ทำไมยิ่งไกล ทุกทุกที

และแล้วฉันเองก็ได้รู้ความจริง​ ​ว่าสิ่งที่เคยตามไปเสาะหา
มันเป็นแค่เพียงภาพลวง​ ​ไม่อาจจะสัมผัสมันได้เลย

ขอบฟ้า​ไม่มีจริง ไม่เห็นมีตัวตน
ไม่อาจจะหาเหตุผล​ ​ยิ่งคว้ายิ่งเหนื่อยยิ่งท้อใจ
ที่อยากที่สุดตอนนี้​ ​ต้องการแค่เพียงกิ่งไม้
เพื่อจะเกาะ​ให้อบอุ่นใจ เท่านั้นเอง

หวังว่าเธอจะเป็นกิ่งไม้​ .... ​ได้ไหมเธอ
   
บางที....ที่เราต้องการ
ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่....รถคันหรู......แต่เป็นเพื่อนที่รู้และเข้าใจเรา
เท่านั้น..เอง
 
ผม..เอง
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 07 พฤศจิกายน 2551 11:57 แก้ไข: 07 พฤศจิกายน 2551 11:57 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
iHum [IP: 192.168.100.112]
07 พฤศจิกายน 2551 12:00
#37834

Happy 33rd Anniversary ครับ

เลขสวยนะครับ ^_^ 

  • ทำงานมาแล้ว 33 ปี
  • เรียนจบ...อายุประมาณ....
  • กำลังคำนวนอายุท่าน...อิ...อิ...
  • ยังคงมีความสุขกับการทำงานนะคะ
  • ดีใจแทน...ม.อ. ที่มีคนรัก ม.อ. นานขนาดนี้

 

Ico48
sukit (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
07 พฤศจิกายน 2551 19:12
#37856
เห็นด้วยกับ ผอ. ครับ ที่ว่า "บางที..ที่เราต้องการ ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่..รถคันหรู..แต่เป็นเพื่อนที่รู้และเข้าใจเรา"
Ico48
Monly (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
07 พฤศจิกายน 2551 20:10
#37858
  • ขอขอบคุณอาจารย์  ที่มาลงทะเบียนอ่านทุกตอนค่ะ   หากท่าน ผศ.ดร.เจือ  สุทธิวนิช  ทราบ  คงจะดีใจมากค่ะ
  • สำหรับบทความนี้  ท่าน ผศ.ดร.เจือ  สุทธิวนิช  เป็นผู้ที่เขียนทั้งหมด  ถ่ายทอดออกมา เพื่อให้บุคคลรุ่นหลังได้ทราบ    
  • ยังจำในน้ำเสียงของ ท่าน ผศ.ดร.เจือ   เมื่อมอนลี่เรียนให้ท่านทราบ  จะขออนุญาตนำบทความของท่านเผยแพร่ใน Web site ของมหาวิทยาลัย (ในชานชลาแห่งการเรียนรุ้)  เมื่อได้ท่านได้ทราบ  ท่านได้ตอบยินดีทันที โดยมิได้รอช้า  และรู้สึกว่า ท่านภูมิใจมากค่ะ
  • ทุกครั้งที่มีการเผยแพร่ บทความของท่าน จะ E-mail ให้ท่านทราบเสมอ  เพราะที่บ้านของ ผศ.ดร.เจือ  สามารถรับ Internet ได้ค่ะ   แต่ในช่วงหลัง  ท่านแจ้งทางโทรศัพท์ ว่า  ระบบ Internet  ที่บ้านมีปัญหา  ทำให้ท่านไม่ได้รับค่ะ
  • เห็นหรือเปล่าค่ะ  ว่า ระบบคอมพิวเตอร์  ไม่ได้มีอุปสรรค กับผู้สูงอายุ ที่มีอายุ 78 ปี  เลยค่ะ
Ico48
[IP: 192.168.100.112]
11 พฤศจิกายน 2551 09:05
#37957

เห็นด้วยกับอาจารย์ค่ะ  โดยเฉพาะที่ว่า

เราไปหลงกับความไม่จีรังที่สังคม สิ่งแวดล้อม กำลังมอมเมาเราอยู่มากเกินไป บางที่ดิ้นรนไขว่คว้าในสิ่งที่ลึกๆแล้วก็ไม่ใช่ความต้องการที่แท้จริงของตัวเอง

ตอนนี้เริ่มรู้แล้วว่า อะไรที่ไม่ใช่ความต้องการที่แท้จริงของตน

แต่ยังไม่สามารถหา ความต้องการที่แท้จริงได้เลย

ยังสับสนกับชีวิตค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.94.129.211
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ