นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 2266
ความเห็น: 4

พรแสวง vs. พรสวรรค์

การเขียนเป็นทักษะที่ต้องฝึกฝนครับ น้อยคนที่มีพรสวรรค์ในการเขียนมาตั้งแต่ต้น

  โทมัส เอวา เอดิสัน นักประดิษฐ์ผู้ยิ่งใหญ่ของโลก เป็นผู้กว่าว่าผลงานของเขา 99% มาจากความมานะพยายาม และเพียง 1% เท่านั้นที่มาจากพรสวรรค์ของเขา ซึ่งดูจากผลงานการค้นคว้าไส้หลอดไฟฟ้าของเขาล้มเหลวประมาณ 10,000 ครั้ง แต่เขาบอกกับเพื่อนร่วมงานของเขาว่า การทดลองที่ล้มเหลวเป็นข้อมูลสำคัญที่บอกว่า วัสดุนั้น ๆ ใช้ทำไส้หลอดไฟฟ้าไม่ได้ ซึ่งเป็นการมองชีวิตในแง่บวกมากๆ 

ในการเขียนในบล็อกก็เหมือนกัน หลายท่านพูดว่าไม่รู้จะเขียนอะไร แต่ทุกท่านเขียนรายงานเป็นทุกคน ซึ่งผมก็อยากจะบอกว่าก็เริ่มต้นเขียนตามสไตล์ของท่านที่คุ้นเคยนั่นแหล่ะ และเมื่ออ่านมากๆเข้า เขียนมากครั้งขึ้นก็จะมีการพัฒนาการเขียนขึ้นเอง

 เรื่องอารมณ์ในการเขียนก็มีส่วนอย่างมากที่ทำให้บันทึกน่าอ่าน แต่ไม่ใช่ข้อจำกัด หลายบันทึกของผมเขียนเก็บไว้ใน word ตอนมีความอยากเขียน แล้วค่อยทยอยลงบล็อกตามโอกาสที่เหมาะสม  หรือช่วงไม่มีอารมณ์ก็ฝืนๆเขียนลง word ไว้ ช่วงอารมณ์แจ่มใสค่อยมาขัดเกลาภาษาให้ดูนุ่มนวล ผมดูตัวอย่างจากนักเขียนอาชีพที่ต้องเขียนลงหนังสือพิมพ์รายวันทุกวัน ซึ่งบางครั้งต้องรอจนเวลาสุดท้าย แต่ด้วยความรับผิดชอบซึ่งต้องเขียน เขาก็ต้องเค้นอารมณ์มาเขียนจนได้ ดังนั้น การเขียนหรือไม่เขียนบันทึกในบล็อก ผมเชื่อว่ามาจากทัศนคติที่ถือว่าการเขียนเป็นภารกิจหรือไม่ หากไม่คิดว่าเป็นภารกิจก็ไม่อยากจะเขียน 

ตรงนี้เป็นวัฒนธรรมองค์กรที่จะบันทึกความรู้ของเราเก็บไว้ให้คนรุ่นหลัง หากเรารักการเขียน รักการอ่าน และเห็นความสำคัญของการบันทึกเก็บไว้ ผมว่าการเขียนบันทึกในบล็อกไม่ใช่เรื่องยาก

 ปัจจัยที่ไม่เขียนบันทึกอีกอย่างคือการบอกว่าไม่มีเวลา ซึ่งบางวันผมก็ไม่มีเวลาจริง ๆ แต่การหาเวลาก็เป็นสิ่งที่เราทำได้เช่นกัน  เช่นตอนนี้เกือบเที่ยงคืนอยู่แล้ว ผมยังนั่งเขียนบันทึกนี้อยู่ ด้วยความรู้สึกว่าต้องเขียนบันทึกนี้เพราะต้องการสื่อข่าวสารนี้ก่อนสิ้นปี 

ในด้านการเขียน ผมผ่านการฝึกฝนมามากพอควร ผมแปล/แต่งตำราเรียนมาแล้วอย่างน้อย 3 เล่ม เขียนแล้วอ่านแล้วแก้ ซ้ำแล้วซ้ำอีก จนไม่รู้สึกว่าการเขียนเป็นงานที่ยาก ยิ่งในบล็อกนี้เราสามารถเขียนแบบฟรีสไตล์ได้ ดังนั้นจึงยิ่งง่ายไปใหญ่

 การเขียนเป็นทักษะที่ต้องฝึกฝนครับ น้อยคนที่มีพรสวรรค์ในการเขียนมาตั้งแต่ต้น ผมเองไม่อยากให้อ้างเรื่องไม่มีพรสวรรค์ในการเขียน มาเป็นข้ออ้างในการไม่เขียนบันทึกนะครับ 

ตอนนี้อยู่ที่ระนองครับ ไม่มีอุปสรรคเรื่องสถานที่เลยหากเราต้องการจะเขียนครับ

ผม..เอง

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 27 ธันวาคม 2550 00:23 แก้ไข: 26 สิงหาคม 2551 18:19 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • เห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ..
  • ใช้วิธีเดียวกับอาจารย์เลยค่ะ..คือจะเขียนเก็บไว้ใน word ก่อน..ถ้าเขียนใน share เลย รู้สึกเสียเวลากว่า เพราะบางทีอารมณ์สะดุดค่ะ..ถ้าเขียนใน word เราเขียนได้ตามใจอยากจะเขียน แต่พอจะ post ค่อยดูอีกทีว่ามีอะไรต้องปรับปรุงมั่ง..ค่ะ
  • จริงๆ ต้องบอกว่า เราอาจคิดว่าเรื่องของเราเล็กๆ น้อยๆ ไม่น่าสนใจ แต่จริงๆ มันคือบันทึกประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับงานของเรา ก็จงบันทึกไปเถอะค่ะ.. ส่วนใหญ่ เวลาเข้าไปอ่านบันทึกของคนอื่น มักได้อะไรติดมือกลับมาทุกทีค่ะ..
Ico48
อุดม พานทอง [IP: 192.168.100.112]
27 ธันวาคม 2550 16:26
#7145

    สะดุดคิด  "การเขียนเป็นภาระกิจ       การบันทึกเป็นวัฒนธรรมองค์กร" "มันคือประสบการณ์ที่เกี่ยวกับงานของเราก็บันทึกไปเถิดค่ะ"  จากคนธรรมดาและคนหนึ่งคน

       ใคร่ครวญดูแล้วมันคือหน้าที่ของเราใช่ไหมนี่ที่ต้องได้รับการฝึก ฝึกตนเอง ขัดเกลา  หล่อหลอม  เพิ่อการดำรงชีวิตอยู่  และถ่ายทอดเป็นประสบการณ์สำหรับคนรุ่นต่อไป  รับทราบและจะพยายาม    อ่านบันทึกของคนอื่นๆมาก็มากแล้ว  เป็นเวลาที่ต้องเขียนให้คนอื่นอ่านบ้าง  กรุณาช่วยชี้แนะด้วยค่ะท่านอาจารย์   ขอถือโอกาสนี้มอบตัวเป็นศิษย์ด้วยค่ะ

      ปีใหม่นี้ขออำนาจคุณความดีทั้งหลายเป็นปัจจัยหนุนนำให้อาจารย์รวมทั้งทุกคนที่ท่านรักและห่วงใยมีสุขภาพแข็งแรง  ทำหน้าที่ด้วยความสุขอย่างสมดุลต่อไปนะคะ  สวัสดีปี  2551 โดยถ้วนหน้าค่ะ

อาจารย์อุดมครับ ในโลกของ share นี้ทุกคนเป็นทั้งอาจารย์และศิษย์ด้วยกันทั้งหมดนะครับ เพราะเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับไปพร้อม ๆ กัน ผมก็เป็นศิษย์ของทุก ๆ คนในนี้เหมือนกัน เพราะเรียนรู้อะไรได้เยอะมาก ได้คิดในมุมมองที่ไม่เคยคิดมาก่อนครับ

kon1kon ครับ ผมเรียนรู้จากอาจารย์เยอะมากนะครับ

ผมว่าการบันทึกจะเป็นประโยชน์มาก ๆ ในอนาคตครับ

  • อาจารย์คนธรรมดาคะ..มิบังอาจเลยค่ะ..อาจารย์เป็นคนที่เปิดใจอยู่แล้ว และรู้จักเก็บเกี่ยวด้วยตัวเองมากกว่าน่ะค่ะ..
  • ตรงกันข้าม..Kon1Kon ต่างหาก ที่เรียนรู้อะไรมากมาย จากอาจารย์คนธรรมดา..
  • ขอบคุณและสวัสดีปีใหม่นะคะ..เป็นขวัญและกำลังใจให้พวกเราชาว share ต่อไปนะคะ..
  • รักค่ะ..
  • ^_^

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.26.176.182
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ