นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 2131
ความเห็น: 5

รอถึงอนุบาล….ก็สายเสียแล้ว

ผมว่าหากเด็กมีโมเดลที่ดีในวัยเด็ก ก็จะทำให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีครับ

ระยะหลังผมมักคิดถึงตัวเองในแง่มุมแปลก แปลก เช่น

ผมว่าผมเป็นโรคจิตที่ชอบเก็บเชือกห่อพัสดุ คือไม่ยอมตัดมักจะแกะแล้วเก็บเอาไว้ เชือกฟางก็เหมือนกัน

ผมว่า.... ผมได้รับอิทธิพลจากหนังสือเรียนวัยเด็ก ที่เรียนเรื่องอุดมเด็กดี ที่เล่าว่ามีเด็ก 2 คนรับพัสดุเหมือนกัน คนหนึ่งแกะเชือกห่อพัสดุและเก็บเชือกยาวเอาไว้ อีกคนใจร้อนอยากรู้ว่าภายในมีอะไร ก็รีบใช้มีดตัดเชือก มีอยู่วันหนึ่งทั้งสองเล่นว่าว อุดมมีเชือกยาวที่เก็บไว้ก็นำมาใช้ได้ดี อีกคนนั่งนึกเสียใจเพราะเชือกที่ต่อเป็นปมทำให้เล่นว่าวลำบาก

อาทิตย์ก่อนผมทำ 5 ส เห็นเชือกฟางเก็บไว้หลายชิ้นยังนึกขำเลยว่าเก็บไว้จนลืม

อีกเรื่องคือนิสัยผมที่ค่อนข้างดื้อ อาจมาจากนิยายที่ชอบในวัยเด็กเช่นกัน คุณพ่อผมเป็นครูที่ชอบอ่านหนังสือมาก และซื้อสะสมไว้ เมื่อคุณพ่อผมเสียตอนผมได้ 5 ขวบก็ทิ้งสมบัติเป็นหนังสือจำนวนมาก ผมตอนปิดเทอมไม่มีอะไรทำก็ขนหนังสือเหล่านี้มาอ่าน สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน) เล่มเบ้อเริ่ม ผมอ่านจบตั้งแต่ 10 ขวบมั๊ง

เลียดก๊กก็อ่านจบ(ไม่สนุก) ที่ติดใจคือ สามก๊ก ฉบับวณิพก เขียนโดยยาขอบ ซึ่งเขียนแบบมีอ้างอิงเสียด้วย คือเหมือนค้นคว้าจากหลายภาษาแล้วมาสรุปรวมกันเป็นแต่ละตัวละคร เช่น เล่าปี่ ฉายาผู้พนมมือทั้งสิบทิศ โจโฉ ผู้ไม่ยอมให้โลกทรยศ ขงเบ้ง ผู้หยั่งรู้ดินฟ้ามหาสมุทร กวนอู เทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์ และ จูล่ง วีรบุรุษแห่งเสียงสาน

ผมชอบจูล่งมากที่สุด เพราะผู้แต่งเพิ่มสีสันเข้าไปมาก ตอนที่ถูกหลอกให้ตกในวงล้อม ก็ยังคิดสู้เสมอ คำที่ติดอยู่ในใจเสมอก็คือ สู้ ชื่อตอนก็คือ ตัวกูผู้เดียวจะสู้ตาย ทำให้ผมไม่คิดจะยอมแพ้ต่อสิ่งใดโดยง่ายเลย

 ผมเลี้ยงลูกและต้องบอกว่า ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว เพราะลูกไม่บ้าหนังสือเหมือนผม เนื่องจากสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนไป แต่ผมก็ไม่คาดหวังว่าคนรุ่นใหม่จะต้องเหมือนคนรุ่นก่อน เพราะสังคมมันไม่เหมือนกัน

ผมอ่านหนังสือทั้งเรื่องผู้หญิง และผู้ชาย ในฝัน คู่กรรม จำเลยรัก ก็อ่าน แย่งกับพี่สาวเป็นประจำ หนังสือเป็นครูที่ดีของผมเสมอ

ผมว่าหากเด็กมีโมเดลที่ดีในวัยเด็ก ก็จะทำให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีครับ

ขอเขียนชดเชยที่ขาดส่ง blog เมื่อวานครับ มีอุปสรรคหาปลั๊ก 3 ขามาต่อ lap top ไม่ได้ครับ

 

วันวานยังหวานอยู่..... ครับ

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 25 ตุลาคม 2550 18:20 แก้ไข: 26 สิงหาคม 2551 16:43 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

นี่หรือเปล่าคะ ที่เค้าเรียกว่าหนังสือสร้างคน ( ว่าเอาเองค่ะ อิอิ)

 

เด็กมีตัวอย่างที่ดีก็จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี

 

เช่นเดียวกับการทำงานคะ

ลูกน้องที่มีตัวอย่างที่ดี ก็จะเป็นเป็นคนทำงานที่ดีกัน

 

ก๊อก..ก๊อก...ขอเล่าสู่กันฟังนะคะ..เก็บเชือกฟาง...คิดแล้วอยาก...ก๊ากส์...ซะจริงๆ...
วันหยุดวันหนึ่งคุณพ่อบ้าน..บ่นเปรยๆว่า...ถามจริงเธอจะเก็บเชือกเอาไว้ทำอะไรมากมาย...ไม่ยอมทิ้งจริงๆเลย...(ประมาณว่าบรรจงแกะเชือก..เก็บ..เหมือนเลย..)
...ดิฉันกำลังนอนไขว่ห้างฟังเพลงอย่างสบายอุรา..เสียอารมณ์หม๊ดเลย...

...อ๋อ...น้องเก็บไว้ใช้เวลา..ขาดแคลน..เช่นเกิดสงครามโลกอะไรประมาณนี้...มีอะไรอ่ะเปล่าจ๊ะ..ที่รัก
พ่อบ้านสวนทันที...."ถ้าอีก 5 ปีไม่เกิดสงครามโลก ฉั้นอะเอามาผูกคอเธอ"

วันนี้อ่านเรื่องนี้ของอาจารย์...นับไปนับมาใกล้จะ 5 ปีแล้ว...สงครามโลกก็ไม่มีแววจะเกิด...ทำไงดีเรา...อิ..อิ..

หนังสือก็เปรียบเสมือนโลกกว้างให้เราได้เรียนรู้ และจินตนาการค่ะ ปัจจุบันเด็กมักจะติดคอมพิวเตอร์มากกว่าหนังสือ เพราะคิดว่า search engin หาข้อมูลง่ายกว่าการเปิดหนังสือเป็นไหนๆ

ในยุคปัจจุบัน ผมใช้ computer จนแทบจะขาดไม่ได้ กำลังห่วงอยู่ว่าหาก search engin ไม่ทำงาน ผมจะทำงานได้ต่อไปเหมือนเดิมหรือไม่

หนังสือสร้าง ความสุข ให้ความคิด และจินตนาการที่สวยงามครับ 

หนังสือนี่เป็นครูที่ดีจริงๆ(แม้สมัยเรียนจะไม่ชอบอ่านก็เหอะ) ตอนทำงานอ่านหนังสือมากกว่าตอนเรียนอีกค่ะ อิอิ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.172.195.82
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ