นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 5473
ความเห็น: 0

การสือสารด้วยการพูด

จุดมุ่งหมายเพื่ออะไร พูดถูกกาละเทศะ ข้อหลีกเลี่ยง

      “ปากเป็นเอก เลขเป็นโท โบราณว่า

   หนังสือเป็นตรี มีปัญญาไม่เสียหลาย

   ถึงรู้มาก ไม่มีปาก ลำบากกาย

   มีอุบายพูดไม่เป็น เห็นป่วยการ

       ถึงเป็นครูรู้วิชา ปัญญามาก

   ไม่รู้จักใช้ปากให้จัดจ้าน

   เหมือนเต่าฝังนั่งฮื่อน่ารำคาญ

   วิชาชาญมากเปล่าไม่เข้าที"

(พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 6)

ปากเป็นอวัยวะที่สำคัญในการพูด   เมื่อพูดออกไปแล้วเป็นนายเราและไม่สามารถเรียกกลับมาได้  ผู้ที่อยู่ในสังคมและต้องการความสำเร็จในชีวิต จึงต้องมีการพูดที่ดี เหมาะกับกาละเทศะ   

ระยะนี้ได้ยินได้ฟังการพูด จากหลาย ๆ สื่อจำนวนมากเรียกว่า"ฟังจนมึน" บางครั้งยิ่งฟังยิ่งงง  ฟังแล้วสับสน  ฟังแล้วไม่เข้าใจไม่ชัดเจนว่าต้องการอะไร  ฟังแล้วไม่ได้ประโยชน์  ฟังแล้วไม่รู้จะพูดไปทำไม เพื่ออะไร

การพูดโดยบุคคลระดับผู้นำ ต้องมีสติ...จะเผลอไม่ได้ เราได้เห็นคนใหญ่คนโตระดับโลกตกม้าตายมาแล้วกับคำพูดนิดเดียว...ที่ก่อให้เกิดเป็นความขัดแย้ง เป็นชนวนของความไม่พอใจระหว่างชาติหรือระหว่างศาสนามาแล้ว....

ได้อ่านเจอในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ฉบับวันที่ 31 ตุลาคม 2554 เกี่ยวกับประเด็นการพูด  ข้อที่ควรหลีกเลี่ยง จึงขอนำมาเผยแพร่ค่ะ

ประเด็นการพูด  ผู้พูดที่ดีควรจะรู้จักเลือกใช้วิธีการพูดให้เหมาะสมกับการพูดในแต่ละแบบ แต่ละจุดมุ่งหมาย  แต่ละโอกาส ซึ่งมี 4 วิธีคือ

1. พูดโดยอ่านจากต้นฉบับเป็นการพูดที่ไม่ต้องการให้มีข้อผิดพลาด

2. พูดโดยการท่องจำ

3. พูดจากความเข้าใจ

4. พูดแบบกระทันหัน  ไม่มีการเตรียมล่วงหน้า ผู้พูดต้องอาศัยไหวพริบปฏิภานและความเชื่อมั่นในตนเอง โดยพยายามพูดให้ตรงประเด็น

การพูด ผู้พูดจะต้องเลือกใช้วิธีพูดให้เหมาะกับกาละเทศะ และผู้พูดที่ดีควรจะต้องรู้หรือกำหนดจุดมุ่งหมายในการพูดด้วยว่า  พูดเพื่ออะไร??? เช่น เพื่อให้เกียรติ  เพื่อจูงใจ  เพื่อให้ความรู้  ข่าวสาร ข้อเท็จจริง เพื่อความบันเทิง   การพูดในแต่ละครั้งอาจมีหลาย ๆ จุดมุ่งหมายแต่ควรยึดจุดมุ่งหมายหลักประการใดประการหนึ่ง เพื่อสื่อให้ผู้ฟังสามารถรู้ได้ชัดว่า ผู้พูดต้องการอะไร

สำหรับประเด็นที่ควรหลีกเลี่ยงของการพูดมี 4 ประเด็นที่เราเห็นกันโดยทั่วไป คือ

1. พูดยาวไป  ยืดยาว เยิ่นเย้อ เกินกว่าเวลาที่กำหนดให้พูดหรือเวลาอันควร ทำให้ผู้ฟังเกิดการเบื่อหน่ายไม่สนใจฟังและกระทบเวลาของส่วนรวมด้วย

2. พูดสั้นไป พูดน้อย ขาดสาระสำคัญ เมื่อพูดออกไปแล้วไม่เกิดประโยชน์อันควรเพราะผู้ฟังยังได้รับข้อมูลไม่เพียงพอก็จบเสียแล้ว

3. พูดไม่ชวนฟัง  ผู้พูดไม่ใคร่ครวญให้ดีก่อนการพูด ไม่รู้จักเอาใจเขาใส่ใจเรา  พูดไปแล้วผู้ฟังไม่พอใจหรือเกิดความเจ็บช้ำน้ำใจ ไม่เกิดประโยชน์ในทางสร้างสรรค์

4. พูดไม่รู้เรื่อง  จับใจความไม่ได้ พูดสับสนวกวน ขาดการขยายความที่ดี ใช้ถ้อยคำที่ฟังเข้าใจยาก  เมื่อผู้พูดพูดจบไปแล้วผู้ฟังก็ยังฟังไม่รู้เรื่องว่าผู้พูดต้องการอะไรกันแน่???

 และมีคำพูดที่ควรระวังคือ เออ อ้า  แล้วก็  แต่ว่า  สมมุติว่า  คือว่า  เข้าใจว่า นะค่ะ  เมื่อวานเก็บได้เป็นกะละมังเลยค่ะ (5555)

 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 02 พฤศจิกายน 2554 13:48 แก้ไข: 02 พฤศจิกายน 2554 16:55 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.236.228.250
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ