นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 985
ความเห็น: 2

หัวอกคนชิม

วันนี้เป็นวันนัดชิมอาหาร พิจารณาร้านใหม่แทนร้านที่ออกไป ในตลาดเกษตร ม.อ.


กว่าสิบปี ที่ใช้วิธีสัมภาษณ์และชิมอาหาร เป็นเกณฑ์ในการพิจารณารับร้านค้าใหม่ในตลาดเกษตร ม.อ.


หลายๆ คน พอทราบว่ามีวันนัดชิม มักบ่นอิจฉา อยากมาเป็นกรรมการชิมบ้าง แต่ถ้าได้เป็นกรรมการชิมจริงๆ จะรู้ว่าไม่สนุกเหมือนที่คิดไว้


อาหารตรงหน้าที่ต้องชิม รายละไม่ต่ำกว่า 3 คำ มีเปรี้ยว หวาน มัน เค็ม จืด เผ็ด ทุกรสชาติ แล้วแต่ผู้จำหน่ายจะนำเสนออาหารอะไร ก็ต้องชิมคละเคล้ากันไปตามคิว


ถ้าเป็นวันชิมที่รับสมัครรอบใหญ่ ปีละครั้ง ต้องสัมภาษณ์ผู้สมัครกว่า 200 ราย ชิมอาหารกว่า 600 ชนิด


บางรายก็อร่อยมาก อยากชิมต่ออีกสักคำ ก็ไม่ได้ต้องยั้งใจไว้ เพราะมีอีกหลายร้อยคำที่รอให้ชิมอีก


บางรายแค่ตักใส่ปากก็อยากคายทิ้ง กรรมการต้องมองหน้ากัน และเก็บกิริยาเอาไว้ กล้ำกลืนให้กลืนลงคอไป อย่างยากเย็น  บางทีก็นึกในใจว่า เค้าคงเกลียดเรามาก จึงทำอาหารที่แย่แบบนี้มาให้ชิม


บางรายบอกตรงๆ ขนาดกลืนยังไม่ลง ต้องหันหลังคายใส่กระดาษทิชชู่แล้วทิ้งในถังขยะ ด้วยความรู้สึกสงสารตัวเองเหลือเกิน เพราะมันเหมือนอาหารบูด เนื่องจากบางรายผู้จำหน่ายทำทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน แล้วมารอสัมภาษณ์นาน ก็เลยบูด


ในการชิมสองปีแรก  ทุกรสชาติเหมือนกันหมด  คือรู้สึกอร่อยทั้งนั้น  แต่ด้วยภาระหน้าที่บังคับ ทำให้ต้องฝึกชิมให้รู้รสชาติ โดยต้องมีสติ มีสมาธินการเคี้ยวเพื่อแยกแยะรสชาติของอาหารที่กลืนเข้าไป


จนปีหลังๆ เริ่มเป็นผู้เชี่ยวชาญ ถึงขั้นชิมปุ๊บรู้ว่าอาหารชนิดนี้ รสอะไรนำ ตามด้วยรสอะไร บางทีชิมแล้วรู้เลยว่าอร่อยมาก จะต้องขายดีแน่ๆ


บางทีชิมแล้วบอกไม่ถูก เหมือนขาดอะไรบางอย่าง รสยังไม่กลมกล่อม จนทำให้บรรดาพ่อค้า แม่ค้ารู้สึกหวาดกลัว ที่เราสามารถบอกได้ตรง ชัด ลึก


ทั้งๆ ที่ตัวเราเอง ชิมได้ รู้ทุกรส แต่ทำอาหารไม่เป็นเลย แต่สามารถแนะนำคนปรุงได้ว่า ควรลดอะไร เพิ่มอะไร ให้รสกลมกล่อม พอดีๆ


อาจเพราะเป็นคนไม่ทานเผ็ด ปกติทานอาหารจืดๆ จึงทำให้ลิ้นยังรับรู้รสชาติได้ดีกว่าคนที่ทานเผ็ด ทานเค็ม


วันนี้ต้องชิมอาหารประมาณ 20 อย่าง ชิมไป 4-5 อย่าง ก็รู้สึกจะแย่  เพราะต้องดื่มน้ำตามทุกครั้ง 




อาหารคำเล็ก คำน้อย ผสมปนเปในท้อง วันนี้ทั้งวันคงทานอะไรไม่ลง


เฮ้อ ! จะมีใครเข้าใจหัวอกคนชิม ว่าไม่ได้อร่อยทุกคำที่ชิม


เป็นงานที่ดูเหมือนง่าย แต่ทำให้กระเพาะอาหารปั่นป่วนไปอีกหลายวัน

 

 


หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 17 มีนาคม 2559 17:00 แก้ไข: 17 มีนาคม 2559 18:07 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 5 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เห็นใจหัวอกคนชิมค่ะ

เข้าใจหัวอกคนชิมค่ะ เพราะทุกปี พี่มอนลี่ ก็ต้องไปช่วยชิมกับน้องแมงปอ ลำไส้ปั่นป่วน โดยเฉพาะเมื่อชิมของคาว แล้วต่อด้วย ขนม ---> แกง ----> หากวันไหนเจอ กาแฟ ---- > ขนม -----> กาแฟ ---> เหนือคำบรรยาย จุกถึงคอ ฮ่า ฮ่า ๆๆๆๆ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.94.129.211
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ