นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

Page Visits: 3015
comment: 3

ผ้าซับเหงื่อกับกางเกงใน

ข้าวของที่ผมใช้ หากมันสามารถตอบสนองการใช้งานของผมได้ดี ผมไม่ได้สนใจเรื่องแบรนด์เนมอะไรเลย
 
 
ผมเลียนแบบคุณหมอธนพันธ์ในการตั้งชื่อบันทึกให้มันดูหวาดเสียว เรียกสมาชิกให้อยากเข้ามาอ่าน ถ้าหากหลวมตัวเข้ามาอ่านเพราะเหตุผลนี้แล้วล่ะก็ ควรจะต้องบอกต่อในเทคนิคนี้นะครับ
 
เรื่องของเรื่องก็คือผมเล่นเทนนิสเป็นประจำและเป็นคนที่มีเหงื่อมาก อีกทั้งผมใส่แว่นตาเล่นเทนนิสซึ่งก็มีเรื่องมากเพิ่มขึ้นอีกคือ ปกติผมใส่แว่นแบบ progressive lens ทำงาน แต่เวลาเล่นเทนนิสเลนส์แบบนี้ทำให้ผมกะระยะ/จังหวะตีผิด ก็เลยต้องใช้แว่นเลนส์ชั้นเดียวแบบปกติอีกอันหนึ่ง หยดเหงื่อก็กระเด็นใส่แว่นบ้าง ทำให้รำคาญและรู้สึกไม่มั่นใจในระหว่างการเล่น ผมก็แก้ปัญหาโดยการใช้ผ้าคาดหัว  แต่ก็ช่วยไม่ได้มาก ก็เลยต้องใช้ผ้าเช็ดเหงื่อเพิ่มอีกผืน คอยเช็ดบ่อยๆ
 
ประเด็นก็มีอยู่ว่า ผมเลือกใช้ผ้าซับเหงื่อแบบราคาถูกผืนพอเหมาะที่ซื้อจาก hypermart ราคาผืนละ 19 บาท เวลาใช้ผมก็พาดไว้บน net ชิดๆเสาหน่อย ก็เป็นที่ล้อเลียนว่าผมมีฐานะทางการเงินก็ดูดี ทำไมใช้ของราคาถูก กระจอกๆแบบนี้
 
ผมก็ไม่ได้โต้แย้งหรืออธิบายอะไรมาก เพราะผมมีแนวคิดผมเองว่า สิ่งของใดก็ตามหากสามารถตอบสนองได้ตามวัตถุประสงค์ของผู้ใช้ คือตัวผมเองได้แล้ว ผมก็ไม่ได้คำนึงถึงความสวยหรือการต้องทำให้ดูดีอื่นๆอีก
 
ความจริงแล้วผมมีผ้าเช็ดตัวผืนเล็กจำนวนมาก ที่ได้เป็นของขวัญปีใหม่หรืออื่นๆ ตลอดจนการไปเดินหาซื้อด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่ถูกใจเท่าผืนละ 19 บาทที่ใช้อยู่ เพราะขนาดมันพอเหมาะ ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ไม่หนา สรุปคือใช้ซับเหงื่อได้ตลอดการเล่นใน 1 วัน และที่สำคัญคือตอนซักก็ไม่เสียเวลาซักและตากแห้งมาก (ผมซักด้วยมือและทำด้วยตัวเอง) ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญในการเลือกใช้ของผม และหากมันเริ่มมีคราบที่ซักออกได้ยาก ผมก็จะเปลี่ยนใหม่ได้ง่ายๆ
 
ผมดูเอาตามความเหมาะสมในการใช้งานของผมเองและก็ไม่ได้คำนึงถึงว่ามันจะส่งผลต่อภาพลักษณ์ของผมแต่อย่างใด
 
มีความลับอีกประการหนึ่งของผมก็คือ ชุดชั้นในที่เรียกว่ากางเกงใน ผมใช้สีขาวล้วนมาเกือบ 30 ปีแล้ว เมื่อก่อนผมก็ใช้ยี่ห้อที่มีแบรนด์เนมหรือยี่ห้อประจำที่ถูกใจ เพราะต้องเป็นแบบยางยืดขอบเล็ก แต่ปัญหาของผมก็คือเวลาเล่นกีฬามีเหงื่อมากๆ กางเกงในสีขาวจะเปลี่ยนเป็นสีออกน้ำตาลทำให้ดูน่าเกลียดทั้งๆที่มันยังใช้งานได้ดีอยู่
 
มีอยู่ครั้งหนึ่งผมต้องออกไปหาซื้อกางเกงในแบบฉุกเฉิน ก็ไปหาซื้อตาม hypermart ประเภท 6 ตัวร้อยบาท หรือ 3 ตัว 60 บาทอะไรทำนองนี้ ก็พบว่ามันก็ใส่แล้วใช้ได้ คือไม่รัด ไม่คัน ซักง่าย ใส่สบาย ก็เลยติดใจซื้อแบบ 6 ตัวร้อยบาทใช้มาโดยตลอด และเมื่อมันเริ่มเปลี่ยนสีออกเป็นสีน้ำตาล ก็ทิ้งไปโดยไม่เสียดายอะไรมาก
 
ข้าวของที่ผมใช้ หากมันสามารถตอบสนองการใช้งานของผมได้ดี ผมไม่ได้สนใจเรื่องแบรนด์เนมอะไรเลย ผมก็เป็นโรคจิตในบางรูปแบบที่ดูประหยัดเงินในเรื่องการแต่งตัว ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ก็ขอให้ใช้ได้ก็ซื้อมาใช้แล้ว และก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม ผมก็จ่ายเงินมากๆ ในบางเรื่องได้ เพียงแต่ผมเห็นว่ามันควรจ่ายได้ ก็จ่ายแล้ว คงต้องให้จิตแพทย์มาบอกผมกระมังครับ
 
Zero Defect บอกว่า หากปากกาลูกลื่นราคาถูก สามารถตอบสนองความต้องการของเราได้ คือเขียนแล้วเส้นไม่ขาด ไม่เลอะ และใช้ได้นานตามระยะเวลาที่เราคาดหมาย มันก็มีค่าเท่ากับปากกาหมึกซึมราคาแพงเหมือนกัน
 
ผม..เอง
Sections: Miscellaneous
License: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
created: 03 August 2008 11:30 Modified: 03 August 2008 11:30 [ Report Abuse ]
Flowers
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

comment

ครับ เหมือนที่เค้าว่า แมวไม่ว่าจะสีอะไรรึว่าลักษณะเป็นอย่างไร ขอให้จับหนูได้ก็ถือว่าเป็นแมว

ค่ะ...คะ..อาจารย์..สุดขำจิงๆๆค่ะ..และก็เห็นด้วย
นะค่ะว่าของใช้บางอย่างไม่จำเป็นต้องแพง
ขอให้มันตอบสนองกะความต้องการของตนเอง
มันก็โอเซแล้ว....และเรื่องที่อาจารย์เขียนมัน
เป็นไรที่แบบว่า..ขำ..ลับ..ฉบับฮ่าเลยค่ะ...

อิ...อิ....

ผ้าซับเหงื่อกับกางเกงลิง

พริกขี้หนู..กับหมูแฮม..

Comment on this Post

Name:
Email:
IP Address: 3.239.192.241
Message:  
Load Editor
   
Cancel or