นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2109
ความเห็น: 2

การนำนักศึกษาไปแข่งขันกีฬาเกียร์สัมพันธ์ ที่นครนายก 2544

กว่างานที่งานที่ได้รับมอบหมายจะสำเร็จมันยากแค่ไหน

ความยากลำบาก การเดินทางนำนักศึกษาไปแข่งขันกีฬาเกียร์สัมพันธ์  ที่นครนายกกับนักศึกษา  2544    (นายศุทธิวัตร เครืองาม เป็นนายกสโมสรนักศึกษา)           

 มีใครจะรู้บ้างไหม๊หนอ ว่าเวลาที่ได้รับมอบหมายงานให้ไปทำจะมีความรู้สึกว่า มันช่างลำบากอยากเข็ญแค่ไหนกว่างานแต่ละอย่างจะสำเร็จลงได้ ไหนจะต้องเจอเรื่องปัญหาเฉพาะหน้า  สถานการณ์ที่ไม่อาจคาดเดาได้ ปัญหาต่าง ๆ มีไว้แก้ แต่บางอย่างมันก็ท้อแท้ใจเหมือนกัน ทุกครั้งที่ไปเข้าร่วมแข่งขันกีฬาเกียร์สัมพันธ์ ซึ่งเป็นการนัดพบการแข่งขันกีฬาระหว่างคณะวิศวกรรมศาสตร์ทั่วประเทศ  ซึ่งนับรวมแล้วประมาณ 29-30 สถาบัน จำได้ว่า ได้รับมอบหมายให้ไปดูแลการจัดกิจกรรมของนักศึกษา แต่ละครั้ง จะมีนักศึกษาที่เข้าร่วมครั้งละประมาณ 100 กว่าคน ครั้งแรกได้ที่ไป คือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  จังหวัดนครนายก ประมาณ 1 อาทิตย์  

ครั้งนั้นมีนักศึกษาประมาณ 2 คันรถบัส ข้าพเจ้าพร้อมด้วยเพื่อนร่วมงาน อีก 1 คน เป็นคนดูแลนักศึกษา ประมาณ 85 คน การจัดกิจกรรมของนักศึกษา คือ การแข่งขันกีฬาตามโปรแกรมการแข่งขัน แต่การไปครั้งนั้นมีความไม่พร้อมหลายอย่าง เช่น การจัดสวัสดิการของนักศึกษา ไม่ได้มีการแบ่งหน้าที่ในการทำงานอย่างเป็นระบบมากนัก  จำนวนอุปกรณ์ในเรื่องสวัสดิการก็ไม่มีความพร้อม ต้องไปซื้อพวกกระติกน้ำ  และยาทาแก้ฟกช้ำ  ยาแก้ปวดแก้เมื่อย แก้ไข  เป็นต้น การไม่นำอุปกรณ์ในการเชียร์ และกองเชียร์ที่ไม่ได้เตรียมการซ้อมว่าจะไปเชียร์กีฬาประเภทไหน เมื่อไหร่                 แต่ประการสำคัญคือคนที่ไปทั้งหมดเป็นทั้งนักกีฬาและกองเชียร์  และนักกีฬาคนหนึ่งเล่น หลายอย่าง เช่น นักฟุตบอล ไปเล่นวอลเล่ย์บอล  การแข่งขันจึงไม่ได้นำเหรียญแห่งชัยชนะ กลับมาคณะฯ ได้ มีเพียงเหรียญทองแดง กับเหรียญเงิน จากาการแข่งขันเทนนิส และหมากกระดานมาฝาก เพียง 2 เหรียญเท่านั้น                  ปัญหาพี่ทักไม่ค่อยมีมากเท่าไหร่ แยกหอพักชาย หญิง เป็นสัดส่วน โดยใช้อาคารเรียน เป็นที่พัก สำหรับผู้ดูแลนักศึกษา คือตัวคนเขียนเอง และเพื่อน ไปพักเรือนรับรองที่มหาวิทยาลัยได้จัดสรรไว้ให้กับผู้ดูแลแต่ละมหาวิทยาลัย ซึ่งห่างจากโรงอาหาร และที่แข่งขันพอสมควร  การไปในแต่ละพื้นที่ที่นักศึกษาจัดกิจกรรมใช้วิธีเดิน และนั่งรถประจำทางภายในมหาวิทยาลัย    มีกิจกรรมที่ไหน เราก็เข้าไปร่วมไปเชียร์กับนักศึกษาตลอดการแข่งขันและมีกิจกรรม มีนักศึกษาขออนุญาตขอใช้รถให้ไปส่งที่ห้างฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต ไปเดินเล่นพักผ่อนหลังจากการเหนื่อยมาทั้งวัน  ห้างอยู่ไม่ไกลมากนัก มีนักศึกษาหลายคนประสงค์ที่จะไปเที่ยว จึงตัดสินใจให้คนขับรถพานักศึกษาไปส่ง 1 คัน แต่ขาขับให้นักศึกษาหารถกลับกันเอง ซึ่งโดยปกติจะมีรถหน้าห้างวิ่งเข้าไปในมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว เลยไม่มีปัญหา               

 ปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้น คือ                 มีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งมีอาการปวดท้องด้วยโรคกระเพาะ ต้องนำส่งโรงพยาบาลซึ่งไม่ไกลอย่างมหาวิทยาลัยมากนัก และต้องนอนพักดูอาการ หลังจากนั้นจึงได้พากลับมหาวิทยาลัย   และต้องโทรสอบถามอาการเป็นช่วง ๆ จนอาการหายดี                จนกระทั่งเสร็จสิ้นวันแข่งขัน ก็เดินทางกลับหาดใหญ่ ออกจากนครนายกตอนเช้า ระหว่างการเดินช่วงจังหวัดเพชรบุรีรถบัสคณะฯ ซึ่งเป็นรถที่ใช้งานมาเป็นเวลาหลายปี ก็เริ่มออกอาการ เครื่องปรับอากาศไม่ทำงาน คนขับรถจอดรถตรวจสภาพ ปรากฎว่าสายสะพานเครื่องปรับอากาศขาด ทำให้เครื่องไม่ทำงาน นั่งร้อนกันทั้งคันรถ นักศึกษาชาย ต้องถอดเสื้อ นุ่งกางเกงขาสั้น ต้องแวะจอดรถเป็นระยะ ๆ เพื่อลดความร้อนของเครื่องยนต์และหาร้านซ่อม เมื่อไปถึงร้านก็จัดการซ่อมแต่ช่างบอกว่า มีอุปกรณ์อีกตัวที่จะทำให้สายสะพานขาดอีก ที่แก้ปัญหาได้แค่ระยะหนึ่งเท่านั้น เราก็เลยตัดสินใจทำการซ่อม เสียค่าใช้จ่ายไปประมาณ 1,500 บาท แต่พอวิ่งได้ไประยะหนึ่ง ก็มีอาการเดิมอีกแล้ว คราวนี้ เลยตัดสินใจไม่ซ่อมดีกว่า ใช้วิธีเปิดหูช้าง เพราะรถเป็นหน้าต่างแบบติดตายไม่สามารถเปิดได้ รถอีกคันที่ไปด้วยเป็นรถที่ขอใช้จากมหาวิทยาลัย เพื่อนอีกคนที่เดินทางไปด้วยเป็นคนคุมได้ขับล่วงหน้าไปก่อนแล้ว รถคันที่มีปัญหาก็ต้องจอดเป็นระยะ ๆ ต่อไป  ส่วนคันที่ล่วงหน้ามาก่อนมาถึงหาดใหญ่ตอนสามทุ่มของวันนั้น  ส่วนคันที่มีปัญหามาถึงหาดใหญ่ ประมาณตี 3 ของอีกวัน ซึ่งเป็นการเดินทางที่แสนจะทรมานมาก เนื่องจากตอนกลางวันอากาศร้อนอบอ้าว คนในรถเหมือนไก่อบ   การเดินทางที่จะไม่ค่อยราบรื่น กลับมาก็ต้องมาทำงานต่อไป

                แต่ผลพวงจากการไปครั้งนี้ รู้สึกประทับใจและผูกพันกับนักศึกษาหลายคนที่ไปด้วย พอมาเจอเราที่ไหนก็ยกมือไหว้ทักทายกันเกือบทุกคน บางครั้งจำไม่ได้ พอนาน ๆ เออ จำได้ ก็ไปกีฬาเกียร์ด้วยกันที่น่า นักศึกษาจะประทับใจที่เราที่คอยตามดูแลและประสานงานให้พวกเค้า พอว่างจากการเรียนก็มานั่งคุยมาปรึกษาปัญหาบ้าง จนปัจจุบันบางคนก็ยังคงโทรมาคุยแม้จบการศึกษาไปแล้ว (รุ่น 4310..)

ว่าง ๆ จะหารูปมาให้ดู เนื่องจากตอนนั้นยังไม่ได้งบซื้อกล้องดิจิตอล

***  ช่างบังเอิญวันนี้ ขณะนั่งเลือกรูปของการเดินทาง กีฬาเกียร์ครั้งที่ 2  มีนักศึกษาศิษย์เก่า(นายนิรันดร์ ธราดล) คนที่เดินทางไปครั้งนี้ และเดินทางครั้งที่ 2 โทรมาหาบอกว่ามาหาอยู่ที่คณะฯ นั่งรออยู่ที่ร้านกาแฟ แต่ไม่อยากรบกวนเข้ามาในห้องทำงาน เค้ามาหาและมาเยี่ยม ดีใจ และภูมิใจที่เค้ายังคิดถึงและไม่ลืมเรา ทั้ง ๆ ที่จบไปนานแล้ว  และก่อนหน้านี้ ก็จะโทรมาคุยบ้าง ถ้างานไม่ยุ่งมาก

สร้าง: 25 กรกฎาคม 2551 15:51 แก้ไข: 03 สิงหาคม 2551 12:34 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ถ้านักกีฬาหล่อๆ..อุโยะว่าน่าจะหายเหนื่อยนะคะ ฮ่าๆ >...<

หล่อ และก็น่ารักดี ไว้อุโย๊ะจังแวะมาเทียววิศวฯ ซิ จะเจอแต่หนุ่ม ๆ น่ารักทั้งน้าน

 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.208.159.25
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ