นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1820
ความเห็น: 8

มองโลกผ่านเลนส์ 2 กุมภาพันธ์ 2555

สื่อสารด้วยใจ

ผมได้รับการติดต่อจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ให้ช่วยไปพูดให้นักศึกษาฟังสักหน่อย
ผมถามว่า จะให้พูดหัวข้ออะไร : หัวข้อมองโลกผ่านเลนส์
เพื่อวัตถุประสงค์อะไร : เพื่อเพิ่มทักษะทางสังคม
แสดงว่าไม่ใช่สอนถ่ายรูป : ใช่ 
สอนให้มองโลก : ใช่
ผู้ฟังคือใคร : นักศึกษา 
มีทักษะทางการถ่ายรูปแค่ไหน : เรียกได้ว่าแทบจะไม่มี
เมื่อได้คำตอบ ผมจึงมาเริ่มคิด ว่าจะเอาอะไรไปคุยกับนักศึกษาภายในเวลาที่กำหนด คือสองชั่วโมง

สิ่งที่ผมเอาร้อยเรียงกัน มีหลายวิชา
- การสื่อสารด้วยใจ สื่อสารอย่างไรให้ได้ผล โดยไม่ต้องใช้คำบรรยายมากมาย สื่อสารอย่างไรให้ได้ผล สื่อสารโดยสันติ การฟัง การยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น การไม่ตัดสินพิพากษาคนอื่น ฯลฯ  บลาๆๆๆ คิดต่อไปได้อีกหลายร้อยเรื่องราว

- การถ่ายรูป การถ่ายรูปอย่างไร ที่ไม่ใช่แค่ยกกล้องขึ้นมา แล้วกดชัตเตอร์ มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น ความคิดอะไรจะเกิดก่อนที่จะกดชัตเตอร์ ถ่ายออกมาแล้ว ผู้ถ่ายอยากจะบอกอะไรแก่ผู้ชม ฯลฯ บลาๆๆๆ

- การชื่นชมผลงานผู้อื่น คิดว่าจะเอางานของผู้อื่นมาให้ชม แล้วให้นักศึกษาวิจารณ์อย่างสร้างสรรค์ ชื่นชมผลงานผู้อื่น ว่าภาพของเขาสวยงามอย่างไร เพราะอะไร

การคิดและเตรียมการล่วงหน้า 7 วัน แทบจะไม่พอ เพราะจนขณะที่จะเริ่มบรรยาย ผมยังเตรียมตัวบรรยายอยู่

เมื่อเวลาบรรยายมาถึง ณ ห้องจิตตปัญญา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เด็กนักศึกษาค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างเกรงใจ เพราะยังเห็นว่าผมยังพิมพ์อะไรก๊อกๆ แก๊ก อยู่ที่เครื่องโน๊ตยุ๊คประจำตัว ถ่ายโอนข้อมูล พาวเวอร์พ้อยท์ที่จะนำเสนอ กว่าจะเสร็จ เงยหน้ามาอีกที ผู้ชมเริ่มจะครบสิบแล้ว ผมจึงเริ่มพูดคุย กับเด็กที่มาก่อน

เลยเวลาบ่ายโมงไปเรื่อยๆ เข็มนาฬิกาก็เดินไป เด็กก็ค่อยๆ ทยอยมา จากสิบ ค่อยๆ เป็นยี่สิบ สามสิบ สี่สิบ น่าจะเกือบห้าสิบ ไม่น่าเชื่อเลย ว่าจะมีคนมาฟังมากกว่าที่คาดคิดไว้มากมาย กิจกรรมที่เตรียมไว้สำหรับคนยี่สิบคน คงต้องมีการปรับโดยด่วน

ผมปรึกษากับน้องกุล ฝ่ายพัฒนานักศึกษาที่เป็นผู้เชิญผมมา ว่าจะเอายังไงดี ... เมื่อความเห็นลงตัว ว่าไงก็ว่าตามกัน

การดำเนิรายการ จึงเริ่มจากเกริ่นนำ พิธีการเช็คอิน ว่าวันนี้เรามาทำอะไร ปรับท่านั่งให้สบาย ห้องบรรยายซึ่งเป็นห้องจิตตปัญญา ปูเบาะ นั่งกับพื้น ให้ผู้ฟังเคลื่อนย้ายไปตามจุดที่คิดว่าปลอดภัยที่สุด สบายที่สุด ผมเปิดโอกาสให้ว่า ใครจะนอนฟังก็ได้นะ จะหลับเลยก็ได้ จากนั้น พี่กุลได้ทำพิธีเรียกสติที่ล่องลอยของผู้ฟังกลับคืนมา กระตุ้นให้แต่ละคนได้พูด ได้คุย จากนั้น เข้าสูความเงียบ ... ห้องทั้งห้องก็เงียบสงัดลง 

จนเสียงระฆังในมือพี่กุลดังเป๊งงงง การบรรยายจึงเริ่มขึ้น

ผมเริมต้นด้วยการสื่อสารด้วยใจคืออะไร ตามด้วยโยงไปสู่เรื่องการบันทึึกภาพโดยการวาด การบันทึกภาพด้วยการถ่ายรูป ประวัติความเป็นมาของการถ่ายรูปโดยใช้ฟิล์ม เพื่อขยายความของคำว่า การเขียนรูปด้วยแสง (ลงบนฟิล์ม) แล้วโยงเข้าสู่การสื่อสารโดยการถ่ายภาพ การถ่ายภาพอย่างมีเป้าหมาย การสื่อสารด้วยใจ

หลักการถ่ายภาพอย่างมีศิลปะ เทคนิคในการถ่ายภาพด้วยวิธีต่างๆ และปิดท้ายด้วยการชมภาพสวยๆ จากช่างภาพฝีมือดีๆ ดูแล้วสบายตา สบายใจ ให้น้องๆ นักศกษาช่วยกันคุย ว่าภาพนี้สวยเพราะอะไร

ผมปิดการบรรยายก่อนเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง กับภาพในสต๊อกที่เตรียมไปแต่ยังไม่ได้ชมอีกสองชุด คือชุดน้ำท่วมมหาภัยพิบัติ และภาพชุดเหตุการณ์ความไม่สงบสามจังหวัดชายแดนใต้ เนืองจากคนพูดก้เริ่มเหนื่อย คนฟังก็เริ่มเหนื่อย 

เวลาในการฟังบรรยายอย่างเดียวเกือบสองชั่วโมง สำหรับผู้ที่ไม่ใช่นักพูด ไม่ใช่ครูมืออาชีพ นับว่ายาวนาน และเหน็ดเหนื่อยพอสมควร ผู้ฟังที่สนใจ จะมองภาพอย่างมีความสุข สายตาเป็นประกาย โต้้ตอบกับเราอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ผู้ฟังที่มาด้วยความจำเป็น ผู้ที่เหนื่อยอ่อนมาจากที่อื่น หลับไปอย่างสบายอารมณ์เป็นที่สุด

ปิดท้ายด้วยคำคม ฝากให้คิดอีกสองสามคำ ตามด้วยการบ้านที่ให้ คือ ให้ไปถ่ายรูปมาส่ง ในหัวข้อ "ฉันมีความสุขที่ได้ ..... " โดยใช้หลักการที่บอกไปแล้วในวันนี้ ให้บอกว่าอะไรที่ทำแล้วมีความสุข เอามาส่งที่พี่กุล แล้วผมจะไปขอดู ว่าผลที่ได้จากการบรรยายเพียงอย่างเดียว การได้ชมตัวอย่างภาพผลงานดีๆ ผู้ที่เข้าฟังในวันนี้จะสื่อสารอะไรออกมาบ้าง มีสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนอย่างไร จากนั้น คงนำออกเผยแพร่แสดงผลงานในโอกาสต่อไป

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
คำสำคัญ (keywords): การสื่อสารด้วยใจ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 02 กุมภาพันธ์ 2555 14:43 แก้ไข: 02 กุมภาพันธ์ 2555 15:04 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนข้างหลัง, และ 5 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ขอบคุณสำหรับกำลังใจทุกช่อครับ

กลับมาเขียนอีกครั้ง หลังจากที่รวบรวมกำลังใจได้อีกครั้ง ^ . ^

ยินดีต้อนรับกลับบ้านคะ

ยินดีต้อนรับครับ (ฮา)

ขอบคุณครับ คนคันหลัง

ฮาด้วยครับ อาจารย์ ^ ^

ดีใจจัง พี่ชายกลับมาแล้ว.....

บันทึกนี้..จะเป็นแนวทางที่คนจบด้านศิลป์อย่างเรา..

แนะน้องๆ ที่เรียนสาขาทางวิทยาศาสตร์ได้เป็นอย่างดี ขอบคุณค่ะ..

ก่อนจะไปแนะนำนักศึกษา

อยากจะแนะว่าควรวิเคราะห์ผู้เรียนก่อนน่ะครับ

ว่าพื้นฐานเป็นอย่างไร หากพื้นไม่เท่ากัน ก็ลำบากนิดนึง

คนเก่งแล้วจะเบื่อเสียก่อน ถ้าแบ่งกลุ่มได้ก็จะยิ่งดี

น่าสนใจศาสตร์ใหม่ คือ เรียนของ "จิต" มากๆ นะครับ

ถ้าจิตใจดี การนำเสนองานก็จะออกมาดี

มีคำกล่าวที่ว่า "ภาพที่ยิ่งใหญ่ มาจากเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่"

จะใส่ตรงนี้ให้แก่ผู้เรียนได้อย่างไร

   ^           ^

        ___

 

น้องปุ๊หาพาสเวิร์ดเจอแล้วค่ะ เข้ามาให้กำลังใจพี่โก้สุดหล่อ ด้วยคนจร้า ^^*

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.227.2.109
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ